halfsiameesje, 4 jaar en echt het allerliefste poesje van de hele wereld. (en dankzij Rock van bokt bij mij
)nu ik sinds een aantal maanden weer alleen woon, ben ik alleen maar nog blijer met haar.
als ik thuis kom staat ze op de tafel al te wachten, waarop we ons rondje door het huis doen..
en zo gaat ons thuiskomstritueel.. gyps die in je nek klimt en er niet meer weg wil


ze is de grootste knuffelaar ter wereld. altijd bij je, liefst in je, kletst altijd terug als ik mijn verhalen kwijt moet, geeft mn laptop of DS een ferme tik wanneer het nodig is, ligt graag in de weg op alles wat de aandacht van haar wegneemt, mauwt me 's ochtend braaf wakker als het tijd is voor haar snoepjesspeurtocht door het huis en 's avonds kruipen we lepeltjelepeltje onder de dekens tegen elkaar aan

en we hebben eindelijk een tuintje, waar ze heel erg van geniet en wat ze zo verdient!
gyps vanaaf





aan de rose op t bankje


zonder haar, was er geen liefde in mijn huisje




she rocks, and so do you



*pling*
) moet ik vaak weer aan haar denken. Als het aan mij ligt komen hier dan ook twee siams 
Of ik moet het geluk hebben dat ik twee herplaatsers vind.