Even een vraagje.. misschien hebben jullie ervaring/tips hoe je zoiets kan afleren..
Gister naar de dierenarts geweest met onze hond ( een super lieve, betrouwbare franse bulldog, die super lief is voor alles en iedereen.. Kleine kinderen mogen hem aan zijn poten trekken, je kan naast zijn voerbak liggen en hij is ontzettend aanhankelijk). Hij had last van jeuk de laatste dagen, dus voor de zekerheid even laten nakijken. Volgens de dierenarts wat geïrriteerde huidplekjes, maar niet ontstoken. Zalfje en antibiotica mee gekregen. Zijn oren waren wat vies, dus hij wilde met watten "spul" voorzichtig zijn oor wat schoonmaken. Joep ( de hond) ging keihard piepen en dreigen.. Dus assistent erbij, die pakte hem vast,zodat hij niet opeens om kon draaien. De dierenarts raakte het nog niet eens aan of die hond werd knettergek, wilde echt bijten en het was hem bijna gelukt.. De dierenarts zei, sorry maar we laten het hier bij, voordat hij me echt pakt.
Ik stond echt versteld, die hond is normaal zo lief! Ik snap het wel, hij wordt vast gehouden en mensen doen iets wat hij niet wil.. Máár hij mag gewoon niet bijten.. Kan me niet schelen als het wat gevoelig is, hij mag niet bijten. ( Zelfde dat mijn paard tijdens een enting oid niet mag bijten). Piepen mag,proberen weg te komen ook, maar bijten gewoon niet.
Hoe kan ik hem dit afleren? Hij doet dit dus ook met een enting, maar dat is een kwestie van een seconde, dus dan is hij wel in bedwang te houden. Maar stel dat hij nog een keer wat krijgt, wil ik wel dat hij normaal behandeld/nagekeken kan worden..
Let even op; hij kán geen muilkorf om.. Hij heeft een platte neus.. dat past gewoon écht niet. Ook reageert hij niet meer op mij en hij hapt net zo lief naar mij op zo'n moment.
En echt waar, verder is het de liefste hond, ontzettend onderdanig en heeft nog nooit iemand gebeten ( woonde met 7 kleine kinderen samen).
Ik hoop dat iemand een tip heeft, want ik vond het heel erg vervelend gister!
Wat ik met mijn vorige hond heb gedaan, was bezoekjes aan DA brengen gewoon voor de lol (scheelt dat mijn DA een goede kennis van mij is) die ging dan even in zijn oren kijken, snoepje, klaar.
Zo hebben we dat opgebouwd, en na verloop van tijd wilde hij graag naar de DA, vooral toen hij een zeer pootje had en de DA de pijn wat wegmasseerde.....
bestaan er niet zo van die speciale muilkorfjes voor honden met korte snuiten? en anders zoals Yamcha zegt de DA zijn vriend laten worden door middel van eten.
Anoniem
Geplaatst: 23-02-10 14:26
Dit kun je niet afleren, het dier is als de dood. Hou rekening met hem, zorg dat de da altijd een muilkorfje om doet als hij gaat onderzoeken.
Straffen geeft nog meer stress.
Ik heb zo een panische thuis en die bijt letterlijk de handen af als de DA aan hem gaat zitten. In de wachtkamer bibbert hij van angst al alles bij elkaar en ik moet hem naar binnen tillen, want lopen doet hij niet. In en in zielig...gewoon rekening mee houden. DA's weten dat en hebben regelmatig zulke honden.
Billy
Berichten: 20884
Geregistreerd: 06-07-01
Woonplaats: Gemeente Tholen
Geplaatst: 23-02-10 14:26
Ik denk dat je geen baas bent over je hond. Als baas moet jij nl kunnen ingrijpen op dit gedrag, en dat lukt blijkbaar niet. Daar zou ik dus aan gaan werken....
Anoniem
Geplaatst: 23-02-10 14:27
Lauratje_88 schreef:
bestaan er niet zo van die speciale muilkorfjes voor honden met korte snuiten? en anders zoals Yamcha zegt de DA zijn vriend laten worden door middel van eten.
En eten lukt niet, dat probeert de mijn da altijd.... hij ruikt niet eens, wendt meteen zijn kop af...
Ragebol1977
Berichten: 2530
Geregistreerd: 09-11-07
Geplaatst: 23-02-10 14:27
Ik gok erop dat hij een flinke middenoorontsteking heeft. De dierenarts zal hem wel goed pijn hebben gedaan. Mijn vorige Bullmastiff had hetzelfde, die heb ik 1 keer onder een roesje de oren uit laten spoelen en daarna heel goed bij gehouden. Nooit meer problemen gehad bij de dierenarts.
willemieke
Berichten: 792
Geregistreerd: 27-12-06
Geplaatst: 23-02-10 14:28
Ik heb ook een super lieve hond, maar hij is wel vals bij de dierenarts. Staat zelfs geregistreerd als bijter! Hij doet dit puur uit angst, natuurlijk mag hij niet bijten maar het is wel een dier en dat is zijn natuurlijke reactie. Ook hij heeft een oor ontsteking gehad die hem erg veel pijn deed en waar de dierenarts echt niet aan mocht komen. In zijn angst greep hij mij zelfs, en dat haalt hij anders echt niet in zijn hoofd. Ook wij zijn toen begonnen met voor de lol langs de da te gaan. Even aaien snoepje geven en weer weg, dat steeds meer uitbouwen en nu gaat het redelijk goed. Thuis ook veel oefenen met oren schoonmaken, nagels knippen ed. Succes ermee.
RianneH
Berichten: 28505
Geregistreerd: 02-05-05
Woonplaats: Amersfoort
Geplaatst: 23-02-10 14:28
Oewh, lastig... Onze hond is juist doodsbenauwd bij de dierenarts, die durft niet eens de deur door..
Kwa muilkorf (dat is natuurlijk wel symptoomoplossing) tijdens oefenen bij de opleiding gebruikten we ook wel een strookje stof die je heel handig snel als muilkorf kan gebruiken. Werd ook zeker aangeraden bij korte snuiten.
Wat je misschien nog kan proberen is om hem zelf vast te houden ipv de assistente?
Djini
Berichten: 498
Geregistreerd: 31-10-07
Geplaatst: 23-02-10 14:29
Ik denk niet dat je hier heel erg veel aan kunt doen, behalve héél erg prijzen als hij zich wél goed gedraagt bij de dierenarts. Dus al het positieve belonen, en zo proberen om een bezoekje aan de dierenarts wat 'leuker' te maken. Een beetje paaien met een snoepje, en veel afleiden op het moment dat de arts iets doet wil ook wel een klein beetje helpen.
Maar ik denk dat er verder niet heel veel aan te doen is. Op zich is de tip van Yamcha ook wel een goeie, maar dan moet je natuurlijk wel een dierenarts hebben die hier aan meewerkt (zonder consultkosten , anders wordt dat wel een heel duur stukje training). Dus proberen om de angst er uit te halen.
Ga de handelingen die de dierenarts doet (in oren kijken, betasten etc) thuis oefenen, eerst met mensen die hij kent, dan met mensen die hij niet kent. Breek het in kleine stukjes, bijvoorbeeld eerst even zijn oor aanraken, koekje (een pinknagel groot), oor wat langer aanraken, koekje, vinger tegen gehoorgang, koekje, vinger even in oor, koekje... Door die kleine stappen vorkom je dat de hond direct in de fout gaat, en zo kun je bouwen op de vorige stappen, waarin hij succesvol was. En door actief te belonen gaat hij het zelfs leuk vinden. Daarna kun je misschien de DA inschakelen om eens zo'n training met hem te doen.
Nessah
Berichten: 8954
Geregistreerd: 05-02-06
Woonplaats: Roosendaal
Geplaatst door de TopicStarter: 23-02-10 14:49
Jeetje wat een reacties, bedankt
@HBVisser:Mijn hond heeft géén ontsteking, was puur wat oorsmeer. Hij is goed bekeken in zijn oren, geen ontsteking.. Hij doet dit ook met een klein prikje, de dierenarts hoeft alleen maar te kijken.
@Billy: Ik ben overal de baas over mijn hond. Hij kan overal los, is heel erg op mij gericht en kent alle commando's. Maar bij de dierenarts slaat dat om.
@russel: Ik houd er wel rekening mee en hij mag best angstig zijn.. Maar hij overdrijft, als de dierenarts zijn poot aanraakt gaat hij al janken. Hij doet alsof alles wat de dierenarts doet, pijn doet. En als de dierenarts iets langer iets aanraakt gaat hij echt door het lint.
@willemieke: Voor de lol naar de dierenarts gaan.. Hmm denk niet dat mijn dierenarts daar tijd voor heeft. Daarnaast is hij alleen doordeweeks open ( weekend voor spoed) en moet ik daar dus vrij voor nemen.. Liever niet dus.
@Djini: Dat probeer ik, alleen is hij nooit echt braaf bij de dierenarts.. Maar gister was extreem.
@Animal_ABC: Ik mag uitgebreid aan zijn oren zitten, erin kijken.. Mag alles doen, hij geeft geen krimp. Daarom weet ik ook dat hij geen pijn heeft.. Want ik mag alles. Maar zodra hij op de dierenartspraktijk is, slaat hij om.
Bedankt voor de tips! Maar hij kan echt geen muilkorf om.. Dus dat is geen optie. ( platte neus).
De assistent heeft hem in een soort greep dat ze geen kracht hoeft te zetten en hij zich niet kan omdraaien om te bijten.. ( wat gister even mislukte) dat lukt mij niet.. Daarnaast moet ik eerlijk bekennen dat als hij zo doet, ik hem echt niet durf vast te houden.. Ik ben daar veel te onhandig voor, wil niet dat hij de dierenarts bijt omdat ik hem niet hou..
Zoek een andere DA, die wel tijd heeft voor zulke dingen.
En ga bv iets leuks doen nadat je zo'n 'lol'bezoekje hebt afgelegd bij de DA.
Wilawander
Berichten: 15093
Geregistreerd: 12-03-06
Woonplaats: Enschede over de grens.
Geplaatst: 23-02-10 15:58
Mijn Duitse herder heeft slechte ervaringen gemaakt bij de dierenarts als pup (botjes van en muis in zijn achterste vast, die er uit zijn gefrunikt) Hij wordt erg agressief als hij maar het idee heeft een dierenarts te zien. Deze dierenarts is mijn chef en ik moet hem weg doen als zij komt. Is echt een ramp, zelfs als ik haar aan de telefoon heb begint hij te grommen. Koekjes neemt hij niet van haar aan. Dus lolbezoekjes hebben niks gebracht helaas. Nu heb ik voor hem een andere dierenarts gevonden, een man die niet bang voor hem is en hem gewoon bij de kop pakt en zeker is. gaat super en een vrouw die erg leuk met hem is en hem volstopt met lekkers, hij gromt er nog wel bij maar laat zich onderzoeken.
Muilkorf is bij hem geen optie, door het fixeren wordt hij alleen banger en is er niks meer mee te beginnen, ook niet met 4 man. (Is een DH van 40 kg)
ook mijn oudste (6 jarige labrador) was vroeger doodsbang bij de dierenarts. ook al het een en ander meegemaakt waardoor ze geopereerd moest worden enz. de vorige DA was gewoon heel lomp met dieren en heeft het probleem eigenlijk veroorzaak/verergerd. zodra mijn hond bang werd en niet meer stil wilde staan/liggen werd er een assisent bij geroepen. op een gegeven moment was 1 assistent niet meer genoeg en werd er een tweede bij geroepen. daarna ging een muilkorf om want mn hond begon uit pure angst te bijten. met een muilkorf om en 3 assistentes die haar tegen de tafel aan drukten/ in een houdgreep hadden kon de dierenarts haar onderzoeken. na dit incident hebben we accuut een andere DA gezocht. die we nu hebben zijn allemaal vreselijk aardig en behandelen de dieren met respect. 2 weken terug moesten we erheen omdat beide honden een keelontsteking hadden. dierenarts heeft een nieuwe praktijk waarbij de behandeltafels automatisch omlaag kunnen zodat de hond er zelf op kan gaan staan waarna de tafel weer omhoog gaat.
in het begin was dat natuurlijk dood eng. staart tussen de benen en hard trillen. dierenarts heeft eerst een beetje gekletst tegen de hond en daarna heeeel rustig en voorzichtig onderzocht. daarna hebben we met beide honden oefeningen gedaan over de behandel tafel. tafel omlaag --> hond eroverheen laten lopen --> koekje. de eerste keer moesten we echt een streng commando geven om haar op de tafel te krijgen. de vierde keer rende ze zowat in een keer door naar de andere kant om er weer af te springen want tja, dan kreeg ze een brokje! ook gaan we altijd als we er zijn/langs komen even met de hond op de weegschaal. (ook zo'n platform wat ze eerst heel eng vonden). deze DA draagt onze honden zowat op handen, ze vindt ze geweldig! en als de jongste dan ook nog even der kopje schuin houdt krijgen ze weer koekjes. Lekker omkopen maar het werkt bij die van ons wel!
zoals een spreuk die ik ooit op een manege heb zien hangen: ' niet met geweld en kracht maar met geduld en zacht, wordt resultaat verkregen!'
Mijn dierenarts is ook heel erg geduldig en probeert het altijd eerst zonder de hond vast te houden. Maar de dierenarts mag niet eens naar hem wijzen en koekjes neemt hij sowieso niet aan in de kliniek, hij ruikt er niet eens aan.
Een andere dierenarts neem ik niet, hij heeft mij erg goed geholpen met heel veel dingen.. Zonder hem had mijn kat niet meer geleefd.
Ach, misschien is het maar niet anders.. We gaan eigenlijk maar 2 keer per jaar naar de dierenarts.. Sja, het moet maar.
Sassol
Berichten: 5254
Geregistreerd: 16-01-09
Woonplaats: Omg. Nijmegen
Geplaatst: 24-02-10 17:20
Ik zou ook een andere dierenarts zoeken als hij niet mee wilt werken. Zo maak je het alleen maar erger tot je straks niet eens meer langskunt omdat ie hem sowieso al bijt, of aan de medicijnen moet omdat het anders niet kan. Een goeie dierenarts zou er aan mee willen werken, zodat jouw hond weer geregistreerd kan staan als braaf hondje ipv bijter.
Als je hond al gestresst is, laat hem dan eerst eventjes ontspannen, strooi wat snoepjes zodat ie een beetje moet zoeken, van snuffelen worden honden ook al wat rustiger. Laat de dierenarts hem een koekje geven (als ie hem niet aanneemt voor de neus leggen) terwijl hij hem gewoon aait.
Ook als ie z'n oortjes nakijkt, hup koekje voor z'n neus. Als je hond aanrakingen van de dierenarts gaat associeren met koekjes ipv een assistente die hem in een houdgreep houdt zal die minder angstig worden;)
Dit valt alleen op te lossen dmv goeie associaties maken, daar gaat tijd overheen. Dus: gewoon even 1x in de week dat je wel tijd hebt (of anders iemand anders die de hond goed kent) naar de dierenarts, koekje, aaitje en weer gaan.
Edit: zie net jouw bericht. Als je de wachtkamer inloopt issie dan ook al gestresst? Anders begin je daarmee, hoeft de DA geen eens tijd voor vrij te maken.
Abeltje77
Berichten: 4701
Geregistreerd: 25-01-09
Woonplaats: Beneden de rivieren
Geplaatst: 24-02-10 17:24
Zou het niet een combi zijn van vreemde omgeving/geuren + vreemde man die aan hem komt? Zou een huisbezoek in dit geval niet kunnen helpen?
leonie_1986
Berichten: 1994
Geregistreerd: 13-12-02
Woonplaats: Nederweert
Geplaatst: 24-02-10 17:25
Hier een identieke hond qua gedrag, énorm lief, je kan er alles mee doen wat je wil etc. Bij de dierenarts is hij angstig, maar ook de dierenarts kan alles bij hem doen. TOT ze haar oren gaan nakijken. Dan probeert ze ook te bijten naar de dierenarts. Dit probleem is ontstaan toen we haar kochten, ze had op dat moment een fikse oorontsteking en dat was dus het 1e contact met de dierenarts. Maar bij ons dus ook het probleem dat de hond niks wil eten als we bij de dierenarts zijn. Nu doen we daar een muilkorf om als de oren nagekeken moeten worden. En dat gebeurd alleen als het echt nodig is, anders doen we het zelf. Dat vindt ze namelijk wel goed!
Nessah
Berichten: 8954
Geregistreerd: 05-02-06
Woonplaats: Roosendaal
Geplaatst door de TopicStarter: 24-02-10 17:26
Mijn hond kijkt niet eens naar snoepjes.. Hetzelfde als je hem een snoepje geeft als je weg gaat, als je dan terug komt ligt het snoepje er nog.
Het begint hij op de tafel staat.
Het is echt jammer dat hij geen muilkorf om kan, nu moet je hem wel echt stevig vast houden, waardoor het voor hem nog enger is..
Maar ja,liever dat dan een dierenarts die open ligt hoor..
shilady
Berichten: 10824
Geregistreerd: 30-10-06
Geplaatst: 24-02-10 17:27
Ik denk dat hij gewoon erg bang is en pijn had bij de dierenarts van wat ik uit het verhaal haal .. Maarja zal van nu af aan wel goed blijven opletten bij de kinderen want ook die kunnen een pijnlijk plekje aanraken
Als je goed leest zie je dat hij het bij alles doet wat de dierenarts doet..
Sorry, maar ik kan aan zijn poten trekken of aan zijn oren zitten hoelang ik wil.. Buiten de dierenarts om doet hij dit nooit.. Hij gaat elke dag mee naar stal en die kinderen vindt hij helemaal geweldig. Hij heeft nog nooit gebeten of zelfs maar gegromd. Die hond is hartstikke lief.
Zilfstar
Berichten: 7969
Geregistreerd: 24-10-07
Woonplaats: Bij die Zwarte en die Bonte
Geplaatst: 24-02-10 17:43
Het is een bekend fenomeen dat de liefste hond ter wereld op de DA-tafel in een draak kan veranderen. Advies van mijn oude werkgever aan baasjes was dan ook om nooit lekker neusie neusie te doen met je lieverd als die op tafel staat, want het kan HAP over zijn! Ook al ben jij overal de baas, bij de DA is het gewoon anders en angst regeert. Heel simpel. Je kan er feitelijk niks aan doen (tenzij je van puppy af aan begint.)
Ik kan me goed voorstellen dat de bekende snuitjes niet op zijn neus passen, maar ik kan me niet voorstellen dat hij helemaal geen neusbrug heeft (foto?) Wat mijn DA in die gevallen deed was simpel een rolletjes verband pakken. Flink lang ervan knippen. In het midden een enkele knoop en die lus om de bek heen leggen. Aantrekken zodat de kaakjes op elkaar zitten (knoop onder de onderkaak) en de beide einden achter de oren vastknopen. We hebben dit zelfs bij kleine hondjes gedaan, en bij bulltjes, boxers etc en eerlijk gezegd vind ik het beter werken dan een snuitje. Ook omdat je de strakte kan aanpassen aan de felheid van de hond. (We deden het ook wel uit voorzorg bij bep ingrepen die pijnlijk kunnen zijn en dan losjes, zodat als het idd fout ging de lus strakker gedaan kon worden.)
Evt kun je dit thuis al oefenen zodat hij aan het gevoel gewend is.
Hij heeft echt een platte neus, een muilkorf blijft niet zitten.. En wat jij zegt, is denk ook een gefriemel door zijn neus, ben bang dat hij dan tijd heeft om te happen.
Ik zeg ook niet nooit, maar de kans is klein en hij is echt betrouwbaar.