Mimir is een beetje ons zorgekindje geweest. Hij woog amper 3 kg toen hij bij ons kwam en hij dronk en at enorm veel bij ons. Er werd toen gedacht dat hij misschien suikerziekte of een schildklierprobleem had, maar gelukkig was het iets dat vrij simpel verholpen kon worden door ons; meneer had nogal onder de stress geleden bij het asiel. Het is geen kat dat het leuk vind om tussen heel veel andere katten te zijn en hij heeft graag rust om zich heen en af en toe een lekkere warme schoot. Bij ons is hij toen ook snel aangekomen en ondertussen weegt hij ongeveer 4,5 kg. Meneer heeft wel last van een paar ouderdomskwaaltjes. Hij is dement, heeft stijve achterpoten en houd zijn eigen vacht niet goed meer bij. We dachten eerst ook dat hij bijna geheel doof was, maar nadat we de belletjes van de bandjes af hadden geknipt, bleek meneer wel gewoon te kunnen horen.
Genoeg gepraat, tijd voor foto's!
Mimir kan een heleboel, kijk maar....
Hij kan....

Uit het raam kijken naar de bende die daar is...
Op deze foto was hij er net.

In een doos klimmen...

Op de zitzak liggen...

In een krulletje slapen...

Een boekje lezen...

Heerlijk slapen op de hocker...

Om een hoekje proberen te kijken...

Als een babytje liggen....

Een vachtje op de bank kweken...

Achterom kijken...
De foto's zijn afkomstig van mijn telefoon en zijn alleen van de eerste drie maanden.
hij vind het wel wat geloof ik he, dat hij zo zijn oude dag mag slijten bij jullie
De katten slapen ook bij ons op bed, dus als hij terug komt van eten/drinken/kattenbak staat hij ook een liedje te zingen naast ons bed. Op het begin iets waar we wakker van werden, maar ondertussen merk ik het niet eens meer.
Super dat hij bij jullie zo'n fijn plekje gevonden heeft om zijn laatste jaartjes te slijten.
