. Ik heb altijd voor ze gezorgd en na een tijdje werden ze door iedereen in huis als mijn konijnen beschouwd. Mijn zusje was te klein om ervoor te zorgen en ook Kliko werd dus van mij. Ze zijn nu al sinds hun geboorte elke dag bij elkaar geweest. Ze hebben een lange tijd in het hok gezeten en ze waren altijd heel lief voor elkaar, al weten we niet van welk geslacht ze zijn. Sinds het voorjaar lopen ze vrijwel non-stop door de hele tuin, met het hok open voor de nacht
. Ze graven weleens gaten door het zand, maar dat vullen we op zodat ze nergens heen kunnen. Onze kat is ook heel lief voor ze en beschermd ze heel goed
. Als ik zo'n gegraven gat zag twijfelde ik altijd of het wel een goed idee was en of er niet een keer iets mis zou gaan, maar dat zou wel niet.Snuffel winter 2008

Kiko winter 2008 & samen winter 2008
Helaas was het dinsdag toch zover - een van mijn konijntjes, Kiko, was kwijt. Er zaten 2 enorme gaten in de tuin, zo groot als nooit tevoren. Snuffel zat in het hok maar Kiko was nergens te bekennen. We hebben nog even gezocht maar het was al te donker. Vanaf de volgende ochtend heeft mijn moeder de tuin wel 20x per dag doorgezocht en elke dag langs de buren gegaan om ook in de aangrenzende tuinen te kijken. Helaas zonder succes... Ook op het eten kwam ze niet af.
Vanmiddag kwam ik thuis uit school en zat mijn zusje met Kiko op schoot. Ze hadden haar gevonden in de tuin van de buren, op het pad. Vanochtend was ze daar nog niet, toen was er ook al gezocht. Ze zat ik een kartonnen doosje met een doek om zich heen en was veel te koud. Ze zat ook helemaal in elkaar gedoken, zowel van shock als van pijn. Dit was totaal niet haar, omdat ze normaal gesproken niet eens aangeraakt wilde worden, laat staan opgetild. Meteen de dierenarts gebeld en we konden haar inbrengen. We konden haar zo in een linnen tas stoppen en inpakken met dekens. Voor in mijn fietsmandje ging ze mee naar de dierenarts, aan het eind van de straat...
Bij de dierenarts bewoog ze bijna niet, alleen aan haar ademhaling en oogjes was te zien dat het beestje nog leefde. Ze werd gecheckt en was inderdaad wel 3 graden onder temperatuur! Haar nek zat vol met kleine wondjes en hing een beetje scheef aan haar lijfje, waaruit geconcludeerd is dat ze door een kat is beetgenomen. Dat was ook de reden van het opgekropt zitten. Verder waren haar poten alle vier in orde en ook haar zintuigen werkte goed. Waarschijnlijk had ze twee dagen alleen maar plantjes gegeten, maar ze had toch geen honger. In de couveuse moest ze blijven om op te warmen en bij te komen van de shock...
Vanavond werd ik door mijn moeder opgebeld dat we (na sluitingstijd) nog even langs moesten gaan, aangezien het echt niet goed ging. Snuffel maar meegenomen om afscheid te nemen. Ze lag er nog steeds heel zielig bij, haar nek nog steeds opgetrokken in haar lichaam. Op temperatuur was ze wel gekomen, maar nog steeds in shock, wat niet veel goeds betekend. Ze heeft fysiek op het moment weinig pijn door de pijnstillers. Of ze gegeten heeft weet ik niet, maar ik denk het niet.

Snuffel & Kiko voorjaar 2009
Wanneer ze het niet haalt moet mijn kleine Snuffel ook weg. Heel vervelend, maar dat is wel beter voor hem/haar, om met een ander konijntje te zijn.
Ik hoop gewoon zo dat Kiko het haalt, of in elk geval dat ze geen pijn meer heeft...
.
.
.
wat erg!!
...
