Geplaatst: 16-07-12 22:24 
ik raakte toch ietwat in paniek en toen gaf hij ook nog over en hij hield zijn kop scheef, wat bij mij dus alle alarmbellen liet rinkelen. Was alleen thuis, geen rijbewijs noch een auto mocht ik er wel een hebben. Onmiddellijk mijn vader gebeld maar die nam helaas niet op, vervolgens DA gebeld en uitgelegd wat er aan de hand was (voorzover dat lukte gezien ik dus compleet in paniek was). Hierna nog eens mijn vader gebeld omdat de DA ons dus verwachtte, kreeg hem eindelijk te pakken en we zijn dus met spoed naar de DA gereden. Onderweg hadden we het er al over dat dit zeer waarschijnlijk einde verhaal was, Codey is immers al 14 (Golden Retriever) en begon al flink wat kwaaltjes te vertonen (slechtziend, slechtshorend, stijf) en dan dit er nog bij (we dachten dus iets neurologisch als herseninfarct oid). Bij de DA aangekomen mochten we gelijk naar binnen. Nu.zijn er dus 2 dingen die het kunnen zijn; ofwel een ontsteking van het evenwichtsorgaan, of inderdaad een hersenbloeding/infarct/tumor. Hij heeft een spuitje gekregen tegen de misselijkheid en tegen de ontsteking, mocht het morgen nog steeds hetzelfde zijn moeten we dus helaas toch de knoop doorhakken 
. Dan zouden we inderdaad wel verder kunnen gaan met behandelen, maar dat zou egoistisch zijn tegenover hem... Helaas afwachten dus, maar ik vrees het ergste... Slapen zal niet zo goed lukken denk ik.Moest het even van me afschrijven, ik hoop dat hij niet teveel pijn heeft, en of dat nou bij ons is of 'daarboven'.. Je weet dat het ooit gebeurt maar na 14 jaar heb je toch wel een zekere band. Dus fingers crossed dat we misschien toch nog een paar maandjes van hem kunnen genieten, misschien langer misschien korter. Maar ben iniedergeval sowieso al heel blij met die 14 jaar. 
