dierenfan schreef:Ik laat ze altijd gezamenlijk cremeren. Het moet netjes gebeuren maar verder heb ik niets met het omhulsel. Wil ook niet opbaren of daar nog afscheid nemen maar weg brengen en klaarrrr.
Heb zelf in een dieren crematorium gewerkt en altijd met respect de dieren behandeld!! Echter het werk was vreselijk door de grote hoeveelheid mensen die niet op tijd afscheid konden nemen en dus uitgemergelde karkassen brachten. Ik kan nog steeds niet begrijpen hoe je dat je maatje aan kan/kon doen. En dan erbij vermelden dat de doodstrijd gelukkig maar 2 dagen of paar uur was....en de rest dan...katten van 1,5 a 1,7 kg....
Vreselijk!
Fientje weegt nu kg 4,5 kg, maar was altijd echt een hele stevige poes, dus nu is ze al heel mager voor haar doen.
Ik lig nu al uren in bed te dubben wat ik moet doen, totdat ze net bij mij kwam en 3x mauwde en stijf tegen mij aan kwam liggen. Het was net alsof ze mij kwam vertellen dat het goed is zo.
Ze krijgt elke 4/6 weken al een prik tegen de artrose, 1,5 week terug is ze begonnen met echt echt slecht eten, het maakt niet uit welk natvoer of wat ik ook geef, ze wil nauwelijks. Als ze at braakte ze het ook direct weer uit, dus daar ook weer pillen voor.
Haar bloedonderzoek pas week uit dat haar nierwaardes nog een stukje achteruit zijn gegaan en ook haar kalium was niet meer in orde, dus ook voor de kalium weer medicatie.
Nu heeft ze sinds een week ofzo dat ze bijna helemaal niet meer wil eten, dus ergens is er nog iets niet goed.
De dierenarts belde gisteren en gaf aan dat we ook nog een echo kunnen doen van haar maag/ darmen, omdat daar misschien wel iets fout kan zitten, aangezien ze wel zeurt om eten maar het niet daadwerkelijk doet.
Ik heb huilend bij de dierenarts aangegeven dat ik niet weet wat ik moet, want " tot hoe ver ga ik?".
Het liefst hou ik haar nog 40 jaar bij mij, maar dat is dan puur egoïsme.
Al uren lig ik wakker in bed en net kwam ze aangelopen, mauwde 3 keer, schoof haar poten onder mijn handen en lag klem tegen mij aan. Het was net alsof ze kwam vertellen dat het goed is zo.
Ik heb nu dan ook besloten om niet verder te gaan met medicatie, onderzoeken en haar straks hopelijk vredig te laten inslapen.
En hopelijk, echt hopelijk ben ik nu niet al te egoïstisch geweest

De dierenarts zei vanmiddag al dat alles wat ik de laatste tijd heb gedaan al een cadeautje voor haar is geweest.