Geplaatst Zoals de topic titel al zegt hebben wij een probleempje met onze jonge ex-kater.
Ik zal even zijn voorgeschiedenis erbij vertellen, dat zou wat kunnen verklaren.
September 2010 wordt mijn mannetje gebeld door een collega, of wij nog een jong katje willen.
Wij: "Nu, eigenlijk niet, maar hoezo?"
Collega: "Nou, er is een nest gedumpt in mijn tuin, 4 katjes."
Wij: "we komen wel even kijken!"
Bij de collega aangekomen blijkt dat er een rooie tussen zit, wat een schatje!
Hebben hebben hebben! Zo gezegd, zo gedaan. Rooie kat meegenomen, afspraak gemaakt bij de dierenarts. Hij blijkt ronde de 4 a 5 weken oud te zijn, en vast voedsel is nog erg moeilijk te eten voor hem. Dus maken we regelmatig een papje kattenmelk met vlees en geweekte brokjes, middels handmatige voeding krijgt hij zo toch genoeg binnen. Onze andere, vowassen ex-kater wil niks van hem weten en negeert het feit.Langzaamaan groeit er uit ons hoopje ellende en heuze kater, die super speels is, maar ook nogal eens durft aan te vallen. Na veel vijven en zessen, wanhoop, bloed,zweet en tranen begint hij op een leeftijd van zes maanden eindelijk wat "normaler" te worden.
Op een leeftijd van acht maanden ongeveer wordt hij gecastreerd. In zijn gedrag merken we thuis niet veel verschil, hij is misschien iets rustiger geworden. Het enige waar hij nu dus weer mee verder gaat, is dat hij in een rebelse bui je voeten aanvalt als je langsloopt. Nu vragen wij ons af, hoe kunnen we dit gedrag afleren? Buitenom dat het vervelend is doet het ook best pijn als je al die rotklauwtjes in je blote voet geboord krijgt... We hebben al van alles geprobeerd: negeren, een tik, een zwieper, een brul, oppakken en bij speelgoed zetten dat hij wel mag aanvallen, NIKS helpt, hij blijft het gewoon doen.
Is het misschien normaal? (wij zijn geen jonge katten gewend dus niet superveel ervaring mee, wel pups gewend maar die zijn op een bepaald moment toch zover dat ze luisteren...)
Ter info: Hij zit overdag binnen als wij aan het werk zijn. Zodra we thuis komen gaat hij in de tuin spelen, vliegjes vangen etc. Hij durft nog niet echt ver weg, dus verder dan de tuin en brandgang komt hij niet. 's Avonds komt hij vaak knuffelen op de bank, vooral met de baas (wij denken dat hij een soort surrogaat moeder in hem ziet omdat hij hem vooral gevoed heeft toen hij nog zo klein was). Ze krijgen eten als wij thuiskomen, natte brokken. Droge brokjes en water staan altijd ter beschikking (met een beperking als ze te zwaar zouden worden, dit is niet het geval). Hij heeft een ruime kattenbak die regelmatig verschoond wordt (gebruikt hij altijd, nooit geen ongelukjes). Hij heeft twee krabpalen, met continue toegang tot minstens een van deze twee.
Dus wie oh wie heeft de gouden tip???
Alvast bedankt voor het lezen van dit schrijfsel, valt nog tegen om een goed beeld te schetsen....
Het helpt drie minuten en dan begint hij weer... We zijn van zachte aanpak naar harde aanpak naar nagenoeg mishandeling gegaan en het helpt gewoon niet. Voor de rest is hij superlief, maar als hij in aanvalsmodus staat zou ik hem het liefst tien minuten met z'n pan onder water houden 
