Zondagochtend begon bono met overgeven en diaree. Kan toch wel eens, dus gewoon aangekeken.
Maar hij werd in de loop van de dag steeds suffer, hij at en dronk niet meer. Ik heb zijn temperatuur gemeten en hij bleek bijna 40 graden koorts te hebben. De DA gebeld en we konden een half uur later terecht.
Hij kreeg koortsremmers nog wat spuiten en pillen en thuis leefde hij helemaal op. HIj at en dronk weer, dus wij dachten dat het over was.
Zaterdag ochtend lag hij op zijn dekentje met braaksel naast zich. Hij at en dronk weer niet, maar had geen koorts. Volgens de dierenarts konden we het nog even aankijken. Twee uur later had hij echter alweer een keer of 8 overgegeven, dus weer naar de DA.
antibiotica, en allerlei spuiten erin. Om 5 uur moest hij wat gegeten en/of gedronken hebben anders moesten we bellen.
Om 5 uur ging het eerder slechter dan beter met Bono. Er zat nu ook bloed bij zijn ontlasting.
We zijn terug gegaan naar de DA. Foto's gemaakt van zijn maag, structuur foto's gemaakt. Maar er was niks te zien. De DA wilde daarom toch een Parvo test doen, ontdanks dat hij al zijn entingen heeft gehad.
Parvo test leek in eerste instantie negatief. Dus we zijn naar huis gegaan en als hij de volgende ochtend niet verbeterd zou zijn zouden ze hem opnemen. We waren net thuis toen ze opbelde. De Parvo test was toch positief, er was een licht streepje verschenen.
Ze hebben een tweede test gedaan en ook die was positief.
We moesten daarom met spoed naar de kliniek om hem op te laten nemen. Ze hadden de Lingehoeve al gebeld, daar konden we terecht.
Om 22.00 uur zijn we naar de Lingehoeve gereden, waar hij aan het infuus gelegd is.
Net zijn we gaan kijken. Onze stoere hond is een hoopje ellende.
Hij deed nog net zijn ogen open toen we kwamen kijken, maar verder gaf hij geen kick.
Morgen krijgen we te horen of ze hem een kans geven op overleving.
Kom op Bono, we vechten voor je. Je bent nog veel te jong om te gaan.

