Bokt.nl

Tinka schreef:

Het is zelfs nog ingewikkelder er is een hele cyclus met voeden en remmen. Bij elk element hoort een bepaald jaargetijde, kleur, emotie, en orgaan dus. Ik denk dat je dat wel kan googlen, maar dat boekje kopen is handiger.

manja39 schreef:

Monique1963 schreef:

oooo tranen met tuiten ik kwam niet meer bij, zooooo herkenbaar https://www.youtube.com/shorts/HbeqOllBS9o

Die filmkes zijn zoooo grappig!
Onmogelijk om niet te lachen.

Marilu schreef:

Monique, ik vermoed dat je op een of andere manier de druk op hem te hoog legt.
Niet dat ik een kenner ben, hoor, maar ik reflecteer even naar mijn ervaringen met ons IJsje. Die heeft het me in het begin ook vaak geflikt om zich los te rukken, bij het (proberen) longeren, maar ook wel eens op een wandeling.
IJsje is een braaf dier, zit geen grammetje kwaad in, maar is heel onzeker/wantrouwig/gevoelig (type water ). Ik was er nooit bruut of bruusk mee maar op een of andere manier gaf ik haar dus toch te veel druk, waar ze niet mee om kon.
Ik weet niet of dit ook tussen jou en Diego speelt ? Maar misschien vraag je op een of andere manier dus toch te veel of met teveel druk ?

Waratje schreef:

Misschien helpt het om een onderscheid te maken in "druk". Wijlen mijn oude merrie was heel sterk in nuances, daar was het van belang om het "samen bewegen" te benadrukken. Bij haar was het niet "wijken voor druk", maar "wijken met druk", je moest haar meenemen, niet wegdrukken. Het is subtiel, maar je voelt het zelf ook als iemand je een kant op duwt of contact maakt en je meeneemt in een beweging.

En wellicht is het handig om met Diego eerst te laten wennen aan jou op wat hoogte door bijvoorbeeld op een lager opstapje te gaan staan. Dat opstapblok van jou is best hoog (nuttig), maak voor hem eens wat tussenstapjes, met een lager blok (steen, plak boomstam, keuken opstapje) kun je waarschijnlijk ook prima op zijn rug poetsen.

senna21 schreef:

Dat wijken voor druk op de borst is vrij logisch gezien zijn werk als trekpaard. Bij het inspannen een paar stapjes terugzetten hoort erbij, en zijwaarts soms ook.
Misschien werkt het beter om met een stokje te gaan werken, zodat hij de verschillende signalen leert onderscheiden.
En ik denk ook dat je het werk iets kunt versimpelen.
Dat om je heen cirkelen is best een inspanning, en is ook aardig richtingloos. Weli de opdrachten concreter te maken, dan kan hij meedenken.

Grainey schreef:

Ik ga nog even in op je vraag wat een ontspannings oefening dan was, maar mijn valkuil was dat laten eten juist niet een goede oefening was. Want zodra de aandacht dan weer bij mij was dan kwam de stress ook terug. Jij moet symbool worden van veiligheid en ontspanning, niet eten. Dus ik moest juist de focus op mij houden, stil zetten, hoofd laten zakken, overal op zijn lijf aanraken zodat hij zich bewust werd van zijn eigen lichaam en vooral de gespannen spieren even aanraken, wachten tot ie ging kauwen/gapen wat dan ook en de ogen weer zacht werden, oefeningen als hals buigen van links naar rechts en voor elk van die kleine oefeningen belonen. Leren dat bij jou zijn ontspannend, veilig en goed is. Duurde de eerste keren gemakkelijk 10 minuten per keer om dat te vinden, nu is het meestal 20 seconden. Niet eten als emotionele uitweg want dat is niet een oefening en daarbij sluit hij jou ook buiten omdat hij met zichzelf bezig is. Als beloning op het eind prima, maar een ontspanningoefening om met jou te doen is het niet. Hij moet zich juist bewust worden van de spanning in zijn lijf en die moet hij leren afvloeien met jouw hulp. Dus ook als hij stilstaat of loopt overal op het lijf voelen waar spanning zit, en hem daar bewust van maken en dan ontspanningsoefeningen doen tot hij ontspant. En dat zijn kleine dingen, in stap vragen, hij doet het, belonen. Goed gedaan. Stil zetten, hij doet het, belonen. Super! Zie je spanningsopbouw, eerst weer laten afvloeien met hals buigoefeningen en aanraakoefeningen doen tot hij weer ontspannen is. Dan is hij bezig met jullie samen, dan focust hij op jou en dan moet zijn vertrouwen snel groeien. Leer hem dan bij jou zijn ontspanning betekent, neem de leiding en help hem zodat hij op jou kan bouwen.

En ook, begin met dingen vragen die hij kent. Als hij dat vol vertrouwen met jou doet, dan kun je nieuwe dingen vragen zoals bij dat blok staan. En als hij dan onzeker wordt, ga even terug naar wat hij kent zodat hij weer even terugkomt in zijn ontspanning en dan leert hij langzaamaan dat hij nieuwsgierig kan worden naar nieuwe dingen, dat hij het wel goed doet en dan gaat hij steun en goedkeuring zoeken bij jou. Als jij hem dat dan kan bieden, dan gaat hij steeds meer zelfvertrouwen krijgen.

Dit is hoe het bij mij en mijn paard geweldig heeft geholpen in ieder geval, wil niet zeggen dat dit de enige manier is natuurlijk. Maar ik hoop dat je van alle mensen en informatie hier de dingen kunt verzamelen om jouw band met Diego beter te krijgen!

Ik vind het wel apart dat hij in principe alles wel kent, genoeg ervaring heeft en ook altijd met die mensen op pad ging en dat hij dan nu zoveel stress heeft van die kleine dingen. Je had hem daar toch ook alleen mee in de zandbak en om te rijden enzo?

Jet schreef:

Dit is een ( voor mij) duidelijk beginnetje in de vijf elementen leer: https://www.rianvisser.nl/shiatsu/theorie.htm .

Grainey, ik vind dat je jouw leren ontspannen van je paard mooi uitlegt! Wat jij zegt over zijn zachte ogen: Monique, ga zelf ook met zachte ogen kijken, oefen dat eens zonder paarden erbij, gewoon voor jezelf. Kijken met zachte ogen en dan voelen wat dat in je lichaam doet, dan kijken met strakke, gefocuste ogen en voelen hoe dan je lichaam zich helemaal gaat aanspannen.
En dan proberen bij Diego ook steeds met zachte ogen te kijken, dan worden je hulpen ook kleiner en minder "strak". Misschien doe je dit al hoor, maar mij heeft dat bij Elvee destijds heel erg goed geholpen om haar zacht en minder schrikkerig te krijgen.

balance schreef:

Bokt op z’n best. Wat geven jullie fijne, behulpzame maar vooral ook leerzame adviezen.

Jet schreef:

Dat van Voest herken ik ook wel, ook bij paarden die zich slecht laten pakken, om dat zo te doen.
Het principe van zachte ogen bij jezelf komt bij Centered Riding vandaan, maar is op de grond ook heel waardevol. En als je bij jezelf spierspanningen ontdekt, zie je die misschien ook wel eerder bij je paard(en).

Jet schreef:

Nee hoor, meer iets met: niemand om het je te helpen herinneren, waardoor het wegzakt . Best logisch, daarom is dit topic zo leuk!

balance schreef:

Vergeet ook niet dat sindsdien nieuwe inzichten zijn gekomen of andere, betere invalshoeken. Gewoon opnieuw beginnen. Je kunt altijd opnieuw beginnen, aldus Herman van Veen.