Marilu schreef:Gelukkig is het dak bovenaan de ingestorte zolder al vernieuwd en is de constructie nog stabiel.
Enfin, zo ziet het er toch uit ... ik zie toch nieuwe balken steken.
Wel een durver, Erwin, om zo onder al dat loshangend materiaal alles los proberen te wrikken.
Het werk blijft zich maar opdringen aan jullie, heb ik de indruk ...
Hoe is het eigenlijk finaal afgelopen met jullie zolder (die de Moldaviërs mismeesterd hadden) ?
Het stuk filmpje van de ontsnapte paarden blijft wel hallucinant ... tenminste toch op vlak van die roekeloze chauffeurs die passeren en de moeite niet doen om de situatie te melden !
Hi Marilu, ja dat is correct. Boven deze zoldering zit een "nieuw" dak. Ook al van jaren 90 hoor, maar nog erg goed. En gelukkig zoals laatst is getest geen asbest zoals wel in het asbestrapport stond toen we het kochten. Dat is een megameevaller voor ons. Het blijkt dat de lui die zo'n rapport opmaken vaak geen monsters nemen en een gokje doen. En omdat het andere dak wel asbest was, namen ze maar aan dat dit dak dat je nu ziet ook asbest was. Maar we hebben het eind vorig jaar laten testen met een stukje materiaal en het blijkt geen asbest. Wij blij! Dus ja indd dat is een fijn en goed dak nog.
De flutjeprutje zoldering zijn los neergelegde balken, met daarop los neergelegde planken en daarop stro om het vee warm te houden. Het stelde dus niet zo veel voor, maar leverde wel erg veel troep op. En ja Erwin doet liever quick and dirty dan veilig en langzaam. Ik had wel een helm ook voor hem gepakt en die had ie dan nog wel opgezet, maar dan ook maar met protest. Ik had zelf ook een bouwhelm, maar die was veel te groot, dus later in de film is mijn helm ineens zwart en dat is mijn cap!
Wat grappig dat je nu precies op dit moment vraagt naar de moldavenzolder. Ik heb Erwin namelijk zo ver, juist vanmorgen, dat we iemand gaan benaderen om het opnieuw af te smeren. Hij wilde daar al die tijd niet aan, vanwege de kosten. Maar het is zo gruwelijk veel werk, dat ik voornamelijk alleen doe omdat hij niet wil decoreren, dat ik het niet meer zie zitten om eraan te beginnen. Dus ik ga nu op zoek naar hulp.
Het werk blijft zich idd opdringen en ik heb continue het gevoel achter de feiten aan te lopen. Heel vervelend. Er blijven telkens andere prioriteiten opduiken dan ik in gedachten heb en daar moet ik dan maar aan toegeven, want priori's gaan voor. Van die dingen...
En wie dan ook het filmpje ziet, vindt het te bizar voor woorden dat die twee chauffeurs niets zijn komen zeggen.
Afijn, het zonnetje schijnt heerlijk, wel een forse wind, maar zonder jas kan weer en ik heb een erg goede poetssessie en wandelen in het weiland met Diego gedaan. Weg van de kudde, een stalletje ertussen, maar hij kon ze nog wel horen, ruiken en zien. Callas hield haar afstand dus echt een moment alleen met hem. Erg fijn. Daar doe ik het voor!