Bokt.nl

CoRiNa1983 schreef:

Ik reageer eigenlijk bijna nooit maar volg je topic al vanaf het begin omdat ik jullie verbouwingen erg inspirerend vind en ik het super leuk vind om jou reis met destijds Callas te volgen.

Een paard zoeken kan lang duren en meestal heb je er veel gezien voordat je de juiste tegenkomt, ik vind je een beetje ongeduldig in je zoektocht en je verwacht telkens heel veel terwijl je er al wel achter bent dat Franse anders werken en omgaan met hun paarden.
Ook hier in Nederland moet je echt wel zoeken naar een passende match mijn vriendin b.v. heeft 43 paarden gezien in 8 maanden voordat ze de juiste tegenkwam en zij zocht jong 2 tot 2,5 jaar onbeleerd maar had wel een aantal wensen.

Jij heb ook wensen maar toch ga je telkens wensen afwijken, neem je tijd er wat meer voor en blijf lijntjes uitzetten, het juiste paard komt echt wel op je pad maar probeer niet te snel terug te vallen op wat je gezien hebt met dan ga ik wel voor die of die.

Tinka schreef:

Misschien toch een oproep doen op een locale paarden Facebook groep inderdaad. Een Engelse hier in de buurt neemt regelmatig iemand mee op 1 van haar cobs. En iemand met zelf alleen Shetlanders rijdt ook vaak op paarden van anderen, ik geloof niet dat er daarvoor betaald wordt.
Of inderdaad iemand zoeken die iets van pension plek oid zoekt, waarbij jij ook mag rijden, kan je ook in de oproep zetten.
Je zou Angie wel mogen lenen, maar die voldoen niet aan je eisen van dikke billen.

SjonnieZ schreef:

Een paarden zoektocht is een crime. Ik sta er binnenkort ook weer voor omdat m’n huidige paard niet lekker gaat, helaas.

Ik volg de Nederlandse markt dus al een tijdje. Qua prijzen zie ik niet heel veel verschil met Nederland.
Ook hier zijn de laatste jaren de prijzen fors gestegen, al lijkt er nu toch wel een kentering te zichtbaar.
Ken behoorlijk wat paarden die uiteindelijk ver onder de vraagprijs verkocht zijn.
Niet zo vreemd ook want:
- Het stallings geld in sommige gebieden is echt absurd
- de aanwezigheid van de wolf maakt in delen van het land 24/7 buiten onmogelijk
- heel veel manege en pensionstallen stoppen omdat ze geen toekomst meer zien of geen opvolging hebben.
Genoeg mensen die de teugels aan de wilgen hangen.

Mijn ervaring met eerdere aankopen is dat je idd veel geduld moet hebben en een portie geluk.
Maar uiteindelijk komt je maatje wel op je pad.

Dus Monique wanhoop niet. Je vind hm wel.

tamary schreef:

Gezondheid (ooit DA bij geweest? incl. vaccinaties en ontwormen), allergie voor steekbeesten (jeuk, maar ook bulten), reactie op steekbeesten tijdens poetsen en werk (want voorwaarts gedram bij zeg dazen hotspot of stampen tijdens poetsen zijn aandachtspunten op zijn minst ivm veiligheid).
Correcte voeten en benen, hoe is hij bij de smid, voetjes optillen at random ergens op terrein of onderweg.
Kunnen ze alleen op pad? Of zijn ze altijd enkel in 2-span ingezet? Qua bergen en gewicht vermoed ik uit noodzaak wel maar dat kan lastig worden als ze als rijpaard verder moeten.

Enkel stap voor de kar zal veiligheid en gewicht verhaal zijn vermoed ik, maar hoe actief kan dit paard zijn is een goede vraag. Het gezegde : "wet saddle pads make for sweet horses". is niet voor niets.
Qua werk is dan meer de vraag : hoeveel werkuren per dag en week.

Verkoop tijdpad van een bedrijf kan nogal afhangen van waarom stoppen en je verkoopt niet je meest betrouwbare dieren of de dieren die aandachtspuntjes hebben. Kan dus heel goed dat je morgen voor de 2 dieren staat die qua aangespannen werk de fundering van dat bedrijf waren. Of dat een voor jouw geschikt rijpaard maakt (kunnen ze alleen op pad en in span? bv) verteld daar niks over en trouwens mocht je ivm betuigd zijn denken er thuis mee te gaan slepen idem. Sleep werk als in bosbouw en ploegen is iets heel anders dan een koets trekken al is het zonder oogkleppen werken een pre op dat punt.

balance schreef:

Dat van elkaar weg kunnen zonder een hoop gedonder, daar zou ik me wel een beetje zorgen over maken denk ik. Ik denk dan aan Q, die maar moeilijk van zijn vriendinnetje weg kon.

uxgranta schreef:

Ha Monique,
Jammer dat de zoektocht met horten en stoten gaat. Toch naar geduld hebben en idd niet teruggaan naar een paard dat al om diverse goede redenen afgevallen is. Daar krijg je spijt van. Zeker als je genoegen gaat nemen met mindere kwaliteiten om toch maar een paard te hebben (spreek uit ervaring).
Veel succes bij de bezichtiging morgen, zal duimen.

uxgranta schreef:

Nee. Jammer genoeg niet. Na twee jaar klungelen, veel pech en nog meer gedokter er afscheid van genomen ( letterlijk dus om haar verder lijden te besparen). Was een dure, maar wel leerzame grap.