Geplaatst Neem bijvoorbeeld vandaag. Mijn vader vierde zijn verjaardag. Gelukkig had ik een wedstrijd dus was al helemaal blij, hoefde ik mijn familie tenminste niet te zien. Helaas, bij terugkomst zat het huis nog stampvol.
Kom ik binnen, zegt oom nr.1, zo is die knol van je al naar de slacht? Gezellige binnenkomer. Dan begint oom nr.2 zich ermee te bemoeien door te zeuren dat oom nr.1 niet zo gemeen moet doen en er ontstaat een woordenwisseling. Ondertussen pak ik maar taart en sluit ik mij aan bij de o-zo-leuke kringverjaardag. Begint eerst een tante te zeuren over al haar ziektes 
dat ze een stoornis heeft aan haar evenwichtsstoornis 
Oom nr.3 zat ondertussen een super foute (seksistische) mop aan mijn chique tante te vertellen, die absoluut dat soort moppen niet kan waarderen. Tot overmaat van ramp ligt hij dus helemaal krom terwijl niemand anders lacht. Vervolgens begint weer een andere tante (zo'n artistiek typetje) te vertellen over haar hippie-avonden, dat ze 1 keer per maand met een paar 'girls' zoals ze dat zelf noemt, bijeenkomt in hippiekleding en dan joints gaat roken En het wordt nog erger...Mijn jongste zusje zette een cd-tje op met allerlei muziekjes, waaronder dat muziekje van de vogeltjesdans. Kijk het is best schattig om te zien dat een meisje van 3 de vogeltjesdans doet, maar als dan zowat heel je familie gaat meedoen (inclusief mijn vader! 
) dan wordt het toch allemaal even erger. 
En ze bleven maar dansen, en lol dat ze hadden. Een mens kan maar een beperkt iets hebben, dit was echt te erg voor woorden. Het leuke is nog dat mijn vriend goed kan 'timen', behalve ons gezin had hij mijn familie nog nooit gezien. En ja hoor, hij stond onverwachts op de stoep, hij had gesport dus kwam even een drankje halen. Ik wist niet hoe ik het had toen ik naar mijn vriend z'n gezicht keek toen hij mijn familie zag dansen, inmiddels een ander dansje. Ik had zo'n welbekend moment dat je dus even wil verdwijnen van de aardbodem. Ik wilde eigenlijk ontsnappen naar mijn kamer, maar ja met een vriend aan je zijde ben je toch verplicht hem een drankje aan te bieden en dus naar binnen te gaan. Wat er toen gebeurde, ik wil het niet eens meer weten. Mijn vriend moest mee gaan dansen en er werden allelei genante vragen gesteld. Heb mij er verder maar psychisch voor afgesloten, dat die mensen niet weten wat voor een schade ze daarmee aanrichten! Ben nog steeds niet over de schok heen.Ik hoop dat dit soort gedrag niet erfelijk is, heb het bij mij in ieder geval nog niet ontdekt. De familie van mijn moeders kant is trouwens wel normaal, dus daar zal ik het wel van hebben
Weer een slechte herinnering erbij dus! 
Sterkte met het verwerken grin.