Ik heb echt het meest erge trekje van mezelf nu geopenbaard (met t of met d?)!
Het is verschrikkelijk, een aantal jaren geleden waren er allerlei oplichtingspraktijken over 'timesharing' (dat je met 10 man een huisje koopt en dan 1/10 van het jaar erin mag oid. Maar goed, nu komt het: dat woord heeft in mijn brein een heel eigen leven genomen.
Ik denk nu dus heel vaak: timesharing. Over vanalles (van koekjes tot ijsjes en paarden en bestek). En het ergste is nog: sinds een paar dagen zég ik het ook nog. Mijn zusje wilde iets lekkers en ik ook, dus stel ik voor om aan timesharing te gaan doen... Waaaah, I'm out of control, en nu zeg ik tegen Marjo over de te winnen prijs ook al dat we maar aan timesharing moeten gaan doen...
Waar gaat dit heen in deze wereld? Ik raak alle controle over mezelf kwijt! Help!
Zullen we deze ramp timesharen?