Geplaatst Ik had vandaag opeens heel veel inspiratie om een verhaal te gaan schrijven, en heb nu net een klein stukje af.
Het zijn misschien 10 regels, maar ik dacht, als jullie het nou al gelijk niks vinden, ga ik ook niet verder schrijven..
Dus, ik hoop op wat reacties, als ze negatief zijn schrijf ik ook gewoon niet verder, want je moet het wel in je hebben.
Nou, hier dus een heeeeeeel piepklein stukje van hoofdstuk 1!
Citaat:Hoofdstuk een
Phff.. Wat een zeikerd is meneer Groentjes ook. Word ik er voor de zoveelste keer deze week uitgestuurd, alleen maar voor één kleine opmerking! Ik word niet goed van die school, nou, mooi niet dat ik naar me teamleider ga. Phf, dat denken ze maar, ze rotten maar op op deze school! 'Hée Lot!' 'Hey Britt!' 'Waarom zit je nu weer op de gang Lot', vraagt Britt lachend. Nou, die zeikerd van een meneer Groentjes kon niet tegen een opmerking die ik maakte. 'Ahaa, en wat was dat dan voor opmerking Lot?' Nou, we hadden over die 1040 uren die er gaan komen, en toen zei meneer Groentjes, 'Ik vind het belachelijk dat jullie daarom gaan staken, kinderen in arme landen kunnen helemaal niet naar school en jullie zeiken als jullie naar school moeten!' En toen zei ik, 'Nou, dan geven wij hun toch onze uren!' Toen werd hij boos en werd ik er uitgestuurd. 'Hahahaha! Echt weer iets voor jou Lotte! Maar, ik moet weer terug naar de les! Ik spreek je wel weer bij de paarden.' 'Ja, is goed Britt! Tot vanmiddag! Succes nog vandaag!'
*Tringgggg* Eindelijk ging de bel, na al die uren zwoegen op school is de zomervakantie eindelijk begonnen! 'Hehe, eindelijk zomervakantie!' zegt Site met een zucht. 'Phff.. Ja inderdaad, gaan jullie nog wat leuks doen in de vakantie meiden'? vraagt Eva. 'Ja, maar, ik denk dat jullie het van mij al weten, naar de USA en voor de rest naar mijn allerliefste paardje natuurlijk!' zeg ik lachend. 'Hoe durfde ik het aan je te vragen! Van Sam en Sita weet ik het ook al, die gaan met zijn tweeën 2 weken kamperen op Texel. En Anouk gaat verhuizen naar Castricum, Jeniffer gaat naar haar huisje in Frankrijk.' 'Tja, dan ben ik, genaamd Jet nog over, ohja, en hoe kan ik het vergeten, Eva natuurlijk ook! Wat ga ik ook alweer doen? Ohjaa, ik ga met Eva naar Italië! Hmpf, dat ik dat was vergeten, hoe durf ik?!' Even valt er een stilte, maar dan begint iedereen zachtjes te lachen en na 2 minuten brullen ze het uit.'Hahahahahaha, waar lachen we nu eigenlijk om?' vraag ik nog nahikkend van het lachen. Weer begint iedereen te lachen. Zo liggen ze wel 10 minuten te brullen van het lachen.
