Geplaatst 
Ik heb een tijdje terug dit 'gedicht' geschreven, het komt recht uit mn hart.
Ik doe dit soort dingen verder nooit, maar opeens was het in mn hoofd.
Er zit een reden achter, en heb dit gedicht ook serieus verstuurd naar iemand .
------------------------------------------------------------------
Ooit was jij alles voor mij,
ik kon toen niet zonder je,
jij vergat me,
nu ben ik erachter dat ik zonder je moet kunnen leren leven.
Nu heb ik andere mensen waar ik verder op kan gaan bouwen,
een nieuwe weg mee in kan slaan en verder mee kan gaan.
Ik zal ermee moeten leren leven,
dat jou aandacht niet mijn kant op gaat,
maar die van andere mensen.
Onze vriendschap,
wat die ooit was,
die komt op deze manier nooit meer terug.
Je weet dat ik van je houd en om je geef,
maar ik spreek je te weinig om alles weer op te kunnen bouwen,
het raakt me diep, maar dit is waarschijnlijk voor ons het beste.
Jij hebt andere vrienden gekregen,
net als ik,
nieuwe vrienden die belangrijker voor je zijn.
En alweer zijn de tranen hier,
ik vraag me af waarom,
misschien jaloezie, miscchien haat, misschien hetgene wat ik mis?
Wat het was dat komt niet meer,
waar ik van hoopte dat het ooit weer zou komen,
dat kwam niet meer.
Voorbij, als een vriendschap die uit elkaar spatte,
en die niet meer terugkomt.
Helaas voor nu,
helaas voor de toekomst,
jammer van het verleden,
dat zo fijn, zo leuk was,
en waar ik zoveel plezier aan beleefde.
Jij, het meisje waar ik zo van hield,
het meisje waar ik zoveel mee deelde,
het meisje wat mijn alles was.
Was, het is er niet meer en het komt er niet meer,
onze wegen die scheiden,
het is moeilijk te beseffen dat we uit elkaar groeien,
ieder zijn eigen pad,
als je maar weet,
dat ik je nooit zal vergeten.
------------------------------------------------------------------
En nog wat kleine stukjes:
De gezouten tranen stromen over mijn wangen,
vol van verdriet.
Onze wegen die scheiden,
het doet me pijn om je te moeten vergeten,
want ik kan het niet.
------------------------------------------------------------------
De vriendschap uit het verleden,
voorgoed van de baan,
tijd om een nieuw deel van mijn leven in te gaan.
------------------------------------------------------------------
Tranen,
tranen van blijheid,
tranen van verdriet?
Tranen die vragen,
vergeet je me niet?
Tranen die niet kunnen spreken,
maar tranen die uitbeelden wat ik voel.
------------------------------------------------------------------
Een traan,
die druipt over mijn wang,
even,
even was ik echt heel bang.
Bang om jou te verliezen,
bang om je kwijt te raken.
Die traan,
die was er niet voor niets,
want die traan,
die wist dat het zou gebeuren.
Maar wel een traan die wist dat je van me hield.
------------------------------------------------------------------
Bedankt voor het kijken/lezen,
commentaar is welkom.
Al deze stukjes heb ik zelf geschreven, en betekenen veel voor mij,
dus gelieve eerst even vragen als je er iets mee wilt doen
En zoals jij ze hebt geschreven, kunnen er niet veel. 
