de titel is home movie geworden bij gebrek aan inspiratie

sorry als het geen 1500 woorden zijn maar ben nogal slecht in schatten.
alle comment is welkom! heb er trouwens voor gekozen niet uit het standpunt van ik-verteller te werken
ook is dit zowat een van mijn eerste beginnen van verhalen. deeltje één.
Zona rende de straat over, haar blauw rugzakje op haar rug richting de grote markt. Het regende, donderde, bliksemde! Haar boeken zaten nu al kelder nat in haar boekentas en haar T-shirt kon ze onder haar dikke lange rode regenjas nu al voelen klampen. Haar magere beentjes liepen zo snel ze konden. Haar bus zou namelijk nu al moeten vertrekken. Die twee meiden van de 6de klas waren weer eens tegen haar begonnen. Ze wist niet hoe ze op hen moest reageren en had zich dan maar weer eens in het toilet opgesloten tot ze besloten van hun mond te houden en toch maar weg te gaan. Altijd als de schoolbel ging wachten ze haar op en zaten haar wat te treiteren tot Zona bijna in tranen uitbarstte. Kon zij eraan doen dat ze niet zo snel groeide en voor een 5de jaar nog maar het lichaam had van een 1ste? Kon zij eraan doen dat ze niet zoveel vrienden had omdat iedereen haar maar lelijk en raar vond? Kon zij.. kon zij… kon ze maar weg uit deze wereld, naar een plaats zonder gepest, getreiter en zeker zonder die twee stomme meiden!
Ze holde verder en schopte tegen een blikje uit woede en verdriet, haar beentjes liepen zo snel ze haar konden dragen. Ja eindelijk! De markt was in zicht, en de bus stond er nog. Eens over de kasseien en over het graspleintje, kwam ze dan eindelijk aan die verdomde bus. Zona stapte op en zocht een plaatsje, er was nog eentje bij het raam tussen een groep jongens. Allemaal grote stoere kerels, de een met een piercing de ander met een tatoo. Ze besloot toch maar recht te staan. Ze voelde haar gsm in haar broekzak trillen, ze grabbelde naar haar mobiel en drukte op een toets. Oh! Een berichtje, maar van wie? Zona had nog nooit veel berichten gehad. Haar vriendinnen hadden geen mobiel en anderen hadden zeker haar nummer niet. “Zona, Zona, Zona toch, je verstoppen voor ons zal je niet veel helpen.” Dit was zeker van de 2 meiden. Ze stopte snel haar mobiel terug weg en keek angstig om zich heen. Haar handen werden klam en haar kleren leken wel 4 maten te klein te worden. Bah wat voelde ze zich nu angstig.. de bus reed straatjes in en straatjes uit, in elke bocht werd Zona bijna naar de andere kant van de bus geslingerd. Bij z’n tenger meisje verwacht je ook niet anders.
Eindelijk Zona is bijna bij haar huis. Snel drukte ze op de bel en ging naar de deur toe. De bus stopte en Zona stapte uit. Ze grabbelde naar haar boekentasje en zocht haar bosje sleutels waaraan een klein teddybeertje hing die ze bij haar geboorte had gekregen van haar neef. Het beertje was al heel oud en versleten maar zonder dat beertje kwam Zona het huis niet uit! Ze stak de sleutel in de deur en draaide even. Deurtje open en Zona ging naar binnen, ze sloot de deur ook weer achter zich want moeder en vader waren deze avond weer eens uit eten zonder dochter. Ze zuchtte en liep de woonkamer in. Snel smeet ze haar doorweekte boekentas in de zetel en trok haar rode lange regenjas uit.
Ze liep de woonkamer uit de trap op, en de badkamer in. In heel het huis was niet veel moois te bespeuren, maar de badkamer was het paradijs! Een bubbelbad en elk gezinslid had een eigen lavabo en een eigen kast waar ze hun kleren konden in opbergen. Zona trok haar trui en T-shirt uit en daarna haar broek en kuisen. Snel iets warms aantrekken want die natte kleren zorgen nog eens voor een longontsteking dacht ze bij zichzelf. Ze stopte haar natte kleren in de ingebouwde droogtrommel en draaide de knop om.
Zona ging de badkamer weer uit naar beneden. ze had reuze honger en keek maar eens in de koelkast. JES dacht ze! Lasagne, even de oven op 180° voorverwarmen en dan lekker voor televisie eten terwijl ze naar een film kijkt. Vanavond was er een romantische film op televisie en die mocht ze niet missen zij haar vriendin. Ze nam het bakje uit de koelkast en zette het op het aanrecht.
Even de mails bekijken, Zona startte de computer en het scherm lichte op. Windows XP kwam er op het scherm en de gebruikelijke opstartbalk. Och god! Het is al 20 uur voorbij. Snel keek ze even in haar postvak maar geen mail te bekennen. Dan maar even op het chat forum. Ze strekte haar lange magere vingers uit en typte het adres in. Ziezo, daar zijn we dan. Zona typt haar internetnaam in: RedFlower. Direct krijgt ze reactie van een jongen die Tim schijnt te heten. Tim beschrijft zichzelf even en hij zou 1,9meter groot zijn, in het 5de jaar zitten en redelijk lang blond haar hebben. Zona vind het natuurlijk leuk deze aandacht! Ze bloost even wanneer hij haar e-mail adres vraagt. Ze denkt even na, iemand van internet mijn e-mail adres geven? Ag wat kan het kwaad. Ze typt haar e-mail adres in RedFlowerZona@hotmail.com. Zo!
Zona ruikt iets. OH NEEN de oven! Ze rent naar de keuken en stopt vlug het aluminium bakje met lasagne in de oven. ziezo, 20min en ze kan eten. Nu snel terug naar de computer. Even struikelt ze over het taptijd maar weet haar tengere lijfje nog net overeind te houden. Op haar stoel en ze klikt het gespreksvenster open. Tim is weg… Ag, volgende keer beter? Ze kijkt wel een beetje bedroeft, ze had gehoopt dat ze misschien met hem had kunne praten. Maar goed, computer afsluiten dan maar. Ze klikt op de venstertjes en Windows staat klaar om af te sluiten, het geluidje gaat over en de computer valt met een zachte zoem uit.
Ze kijkt even om zich geen een drukt om het zachte zwarte knopje op televisie. De televisie schiet aan en Zona zoekt de afstandsbediening. Eindelijk gevonden! Even op vijf drukken en ziezo. Hierop zou de film moeten starten. Eerst even naar de keuken. Ze neemt een groot wit diep bord, één van die Afrikaanse dat haar moeder op rijs had meegebracht. Als ze die zou laten vallen dan zwaait er wat! Snel zet ze het bord op tafel en opent de oven. wat heerlijk ruikt dat zeg! Ze neemt ovenwanten want z’n bakje is erg heet. Haalt het eruit en draait het bakje om boven het bord. Even het bakje wegzetten en een lepel en vork nemen. Ziezo nu naar de zetel toe! De film moet net begonnen zijn. Ja hoor, A Million Lovestory’s heet de film. Tja zal wel romantisch zijn, denkt Zona. Ze zakt een beetje onderuit en trekt een dekentje over zich heen. Zo lekker eten en een leuke film. Wat wil een meisje nog meer..