Geplaatst ik kwam dit verhaal tegen, ik heb het al een hele tijd geleden geschreven.
ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
veel lees plezier!
Hoofdstuk 1
Ik ben thuis!! Gilde Amy toen ze de deur met een klap achter zich dicht had gegooid.
Geen antwoord..
Onee, dacht Amy bij zichzelf, Mam is natuurlijk weer is met Bertje naar het ziekenhuis.
Bertje is Amy’s kleinere broertje, hij heeft een lichamelijke handicap en moet regelmatig voor controle naar het ziekenhuis.
Zo ook vandaag.
Amy loopt door naar de kamer en ploft neer op de bank.
Toen viel haar oog op een briefje wat op tafel lag.
Nee hé, dat was de derde keer deze week dat ze “zelf maar even iets te eten moest maken”.
Amy snapte natuurlijk dat haar broertje extra zorg nodig had, maar ze voelde zich de laatste tijd een beetje verwaarloosd.
Sinds haar vader 4 maanden geleden overleden is, is haar moeder alleen nog maar met Bertje bezig.
Amy heeft geen zin om weer een diepvriesmaaltijd te eten, dus ze pakt haar jas en begint naar de stad te lopen.
Bij snackbar Kelly’s besteld ze een patatje. Wachtend op haar patatje droomd Amy weg, nadenkend over de tijden van vroeger. Toen haar vader er nog was. Wat was alles toen anders geweest.. Na de dood van haar vader is haar moeder helemaal in zichzelf gekeerd. Het lijkt haar moeder niks uit te maken hoe het met Amy gaat. Alles draait om Bertje. Amy dacht dat het misschien kwam doordat ze zo op haar vader lijkt. Elke keer als haar moeder naar haar kijkt heeft ze het gevoel dat haar moeder d’r niet echt aan kijkt, maar dwars door Amy heen.
Diep in gedachten verzonken heeft Amy niet gemerkt dat er iemand naast haar is komen zitten.
Ze schrikt dan ook behoorlijk als hij tegen haar begint te praten “hé je leeft vandaag hoor, en bovendien wordt je patat zo koud!”.
Amy zegt niks maar kijkt hem alleen maar aan. Zo! Dat is een mooie jongen, denkt ze bij zichzelf. De jongen is bruin getint en heeft velgroene ogen. Ze keek recht in zijn stralende lach. een prachtige lach..
Ze merktdat ze hem een beetje stom zit aan te kijken.
Maar ze is op slag helemaal betoverd door die mooie blik van hem.
Ehh.. hoi ik ben Amy. Hij steekt vrolijk zijn hand uit en zegt; Dag Amy ik ben Jeff!
Amy had opslag geen honger meer. Ze wist van zichzelf, dat zolang Jeff naast haar zat, ze geen hap door haar keel zou krijgen.
Ik ehh.. moet maar weer eens gaan, stamelde ze. Hé jammer, zei Jeff. Amy zocht haar portemonnee in haar tas, maar kan hem nergens vinden. oliebol, ze moet haar patatje nog afrekenen. De grote dikke man achter de toonbank kijkt haar aan. “kan je het niet betalen meisje” zegt hij met een zware barse stem.
Jeff gaat staan “nee hoor ze hoort bij mij, hoeveel krijgt u van me?”..
Amy kijkt hem met grote ogen aan, maar houd verstandig haar mond.
Jeff en Amy lopen samen Kelly’s uit. "Zo heb ik jou maar even mooi gered Amy". Zegt Jeff tegen haar alsof hij haar al jaren kent.
Ja dankjewel, Amy voelt dat ze rood wordt. "Maar nu ga ik echt".
"Oké, leuk dat ik je heb leren kennen Amy", hij geeft prompt een kus op haar wang.
Amy heeft het gevoel dat ze uit elkaar spat.
Op weg naar huis denkt ze alleen maar aan Jeff, ze is de situatie thuis helemaal vergeten. Totdat ze de deur van haar huis open doet..
Ja!, en waar was jij?!, klinkt de schelle stem van haar moeder door het huis.
Amy word ruw wakker gerukt uit haar grote roze wolk.
jij dacht zeker, even snel wat eten, is maar meteen even lekker naar de stad.
Het geld groeit me niet op de rug. Schreeuwt haar moeder.
Ja sorry, mompelt Amy.
Sorry? Was dat alles? Waar heb jij precies gezeten jonge dame!
Wat maakt jou dat uit? Amy wacht niet op antwoord van haar moeder.
Maar rent de trap op naar haar kamer. Ze ploft neer op haar roze hemelbed, En ze probeert weer zo’n machtig gevoel te krijgen, door aan Jeff te denken.
Maar haar moeders geschreeuw heeft het verpest, het mooie gevoel komt niet terug.
Amy voelt in de zak van haar spijkerjasje. Hé daar zit dus haar portemonnee, ze kijkt erin. Ze pakt een briefje van 10 euro en legt het op haar bureau tegenover haar bed. Er valt een briefje op de grond. Ze vouwt het open, en krijgt meteen een kleur als ze leest wat erop staat!
Hé schat, dit is mijn nummer, bel me als je me nog een keer wilt zien! Kusjes Jeff…
Amy's hart spat bijna uit elkaar.
Ze denkt er helaas niet aan, wanneer hij het briefje in haar portomonnee moet hebben gestopt.
En waarom hij met zulke briefjes op zak loopt. Ze heeft hem namelijk niks zien schrijven in de snackbar. Dus hij moet het al bij zich hebben gehad toen hij van huis wegging.
Nee aan al deze feiten denkt Amy niet.
Amy denkt alleen maar aan die mooie prachtige ogen van Jeff. En aan die heerlijke glimlach....
en 'een' met een hoofdletter.
