Geplaatst omdat ik om verschilende redenen vaak gedichten schrijf, wil ik er graag wat comentaar op
de meeste gedichten die ik heb geschreven gaan over wat er zo'n beetje gebeurd is, en wat er zou moeten gebeuren
zal jij mij ooit begrijpen..
snappen hoe ik mij voel?
ooit kunnen zeggen dat jij weet wat ik bedoel?
zonder mij van binnen kapot te maken, met jou woorden weet je mij altijd te raken!
komt het ooit nog goed tussen ons?
word jij ooit de vader die je zou moeten zijn?
wat lijkt me dat fijn!
gesloopte vriendschap!
een half jaar lang, waren wij samen blij, verdrietig, boos, maar ook bang.
helaas duurde die vriendschap niet lang..
jou'n ouders lieten zich meeslepen, door de verhalen over mij.
nou ben je nooit meer bij mij!
ben ik echt zo slecht, doe ik jou pijn?
bij jou voelde ik me fijn..
het fijne gevoel is ingewisseld door pijn en verdriet.
helaas is er niemand die dit ziet..
nu jij niet meer bij mij bent, voel ik me zo rot.
zonder jou voel ik me leeg!
wat zou ik blij zijn als ik de vriendschap met jou terugkreeg!
alvast bedankt!