Geplaatst 
Ik moest mijn gevoelens even uiten, en deed dat dus op papier , Nou hier komt hij:
Het begon allemaal bij het begin van het begin,
We kregen verkering en ik had het naar mijn zin.
Tot een leugen die je vertelde,
En de vraag die ik toen aan jou stelde.
Jij had gelogen en daar kon ik niet tegen,
Maar het waren mijn vlinders die weer stegen.
Ik had je vergeven en jij was blij,
Jij en ik, wij samen, er was een wij.
Tot ik wat van mijn vriendin op ving,
Dat je weer de fout in ging.
Je maakte omkleed filmpjes van andere,
En toen ging mijn leven weer veranderen.
Ik was heel erg boos en teleurgesteld tegelijk,
Jij nam mij, voor de tweede keer, in de zeik.
Kan je nou nooit respect voor iemand hebben of ooit krijgen?
En voor je vriendin geen dingen meer verzwijgen?
Dit gedicht heb ik geschreven,
Omdat ik niet verder met jou kan leven.
Ik neem het moeilijke besluit,
Het is nu over en uit!
Sanne
