Ik heb de laatste week een Crea Bea uitspatting dus ben nu alles aan het proberen

Dit is mijn 1e gedicht!
--


Ken je dat gevoel?
Van waar slaat mijn leven op?
Dat je even niemand wilt zien,
Je hebt al genoeg aan je kop.

Je wilt niets anders dan slapen
Misschien wel voor altijd.
Maar dat kan niet
Want je vrienden willen je niet kwijt.

Ze zien dat je je niet goed voelt.
Ze vragen is er iets mis?
Je kijkt sip naar beneden.
En zegt dat alles goed is.

Dan stapt hij op je af,
En zegt hier klopt iets niet.
Hij vraagt wat is er nou?
En de tranen stromen van verdriet.

Je begin te brabbelend uit te leggen,
Ik voel me zo hulpeloos en alleen.
Hij is het niet met je eens en troost je.
Dat kan niet met al deze vrienden om je heen.

Toch voelt iedereen zich weleens hulpeloos.
Hoe populair je ook bent.
Hoeveel mensen je ook haten.
Er staat altijd iemand voor je klaar, elk moment.

--

Wat loopt niet helemaal lekker? Wat kan er nog bij? Ik hoor het graag!
x Bente