Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-08-07 14:44

[VER] Begin stukje vraagt om mening

Geplaatst door de TopicStarter : 15-08-07 14:44

Oke, ik ben weer is bezig. Aangezien ik het leuk vind, en vele mij toch wel aan het schrijven willen zien, begin ik weer een verhaal. Ik ben net gister terug gekomen uit Turkije, en wil nu mijn belevenissen in mijn verhaal gaan proppen. Nou vind ik het begin altijd wel wat lastig, maar ik heb wat! Nu vraag ik om jullie mening. Wat jullie van het begin stuk vinden. Leest het makkelijk? Is het een stukje waarvan je denkt,; Hmf, dat boek wil ik wel lezen? Of juist helemaal niet.
Graag je mening. Houdt het wel netjes aub.

:

‘Mijn besluit staat vast,’ zegt Tanja. ‘Draai er nou maar niet om heen. Ik wil. En ik ga!.’
Vast beraden loopt Tanja de trap op, richting haar kamer, waar ze zich op haar bed laat neer ploffen. Die ouders ook altijd. Waarom doen ze nou toch altijd zo moeilijk? Waarom snappen ze niet dat ik wil emigreren? Of ze willen het gewoon niet snappen. Tanja slaakt een diepe zucht. Ze heeft altijd al gezegd, als ze oud genoeg is, dat ze zou gaan emigreren. Het is altijd al een grote droom geweest van haar. En nu is ze eindelijk twintig, heeft ze genoeg geld, gaan haar ouders moeilijk doen. Tanja loopt naar de badkamer, draait de kraan van de was tafel open, en maakt haar gezicht nat. Ze bekijkt zichzelf in de spiegel. De mooie Tanja, met haar mooie blonde haren, elegante lange benen, mooie blauwe ogen, maatje 36, is veranderd in een zombie. De wallen staan dik onder haar ogen. Haar mooie blonden haar hangt in pieken langs haar dunne gezicht. De laatste periode heeft ze zoveel ellende mee gemaakt. Haar relatie met haar vriend is sinds kort uit gegaan. Hij was haar alles. Haar steun. Maar na 2 jaar, kon Erik het niet laten om met een ander iemand het bed in te duiken. Het was verschrikkelijk om het uit te maken met Erik. Maar ze kon het maar niet verdragen. Steeds zag ze het weer voor zich; Erik met een andere vrouw. Verschrikkelijk. Er glijdt een traan langs haar gezicht. Ruw veegt ze haar traan weg. Ze pakt een zakdoek, snuit haar neus is goed en loopt weer naar haar kamertje. Ze stopt haar nieuwe CD van de Top 40 in haar radio, en zoekt haar lievelingsliedje op. Al zingend pakt ze haar koffer in. Over twee dagen is het al zover. Dan gaat ze voor zes maanden naar Turkije. Daarna komt ze nog even terug om naar haar familie te gaan, en als alles goed gaat, gaat ze na een poosje weer terug naar Turkije.Tanja zet haar radio uit. Ze doet haar koffer dicht. Het meeste zit er al in. Nog een paar kleine dingen, en ze kan er tegen aan! Tanja loopt naar beneden. ‘Sorry mam, maar je moet er maar aan wennen. Ik ben nu oud en wijs genoeg. Ik kan nu heus wel op me zelf letten.’’ Ze ziet de tranen in haar moeders ogen. Tanja loopt naar haar moeder toe, en slaat een arm om haar heen. ‘Ik kom nog wel terug hoor! Het is maar voor zes maanden, en dan kom ik weer eventjes terug’.
‘Ik weet het lieverd,’ Mevrouw Zeilstra snikt, en loopt naar de keuken. ‘We eten vanavond je lievelingseten schat,’. En ze wijst naar de kokende pan met spaghetti, die op het fornuis al staat te pruttelen. 'Dank je wel mam,’. En ze geeft haar moeder een dikke knuffel. ‘Ik ga nog even gauw naar Claudia en Nick, ze vroegen of ik nog even langs wou komen. Ik ben zo weer terug.’ Nog voordat Mevrouw Zeilstra wat kon zeggen, liep Tanja de deur uit.

‘Yowh Turkje!’. Claudia komt lachend op haar af gerent. Tanja moet lachen. Wat een gekke meid is die Claudia toch ook, als ze haar niet had! ‘Hé gek!’. Ze omhelzen elkaar. ‘Wat ga ik jou missen, gek!’’ Tanja zucht. ‘Zeg dat nou niet, Tan! Je bent er nog twee kleine daagjes, en die gaan we nog even gezellig maken!’. Claudia lacht. ‘Ja, we gaan er nog wat leuks van maken,. Is Nick er niet? Het is toch niet uit hé?’. Tanja kijkt geschrokken naar haar beste vriendin. Die geruststellend terug kijkt. ‘Nee, natuurlijk niet gek. Die staat zich uit te sloven in de keuken. Hij is aan het koken.’ Claudia kijkt naar het verbaasde gezicht van haar vriendin. ‘Haha, dat verwacht je niet hé. We hadden een weddenschap, en die heeft hij verloren. Nu moet ie voor straf een hele week koken.’ Claudia glundert. ‘Dat doe je goed,’ Tanja lacht.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-08-07 15:34

Re: [VER] Begin stukje vraagt om mening

Geplaatst door de TopicStarter : 15-08-07 15:34

Oke, ik ben weer is bezig. Aangezien ik het leuk vind, en vele mij toch wel aan het schrijven willen zien, begin ik weer een verhaal. Ik ben net gister terug gekomen uit Turkije, en wil nu mijn belevenissen in mijn verhaal gaan proppen. Nou vind ik het begin altijd wel wat lastig, maar ik heb wat! Nu vraag ik om jullie mening. Wat jullie van het begin stuk vinden. Leest het makkelijk? Is het een stukje waarvan je denkt,; Hmf, dat boek wil ik wel lezen? Of juist helemaal niet.
Graag je mening. Houdt het wel netjes aub.

:

‘Mijn besluit staat vast,’ zegt Tanja. ‘Draai er nou maar niet om heen. Ik wil. En ik ga!.’
Vast beraden loopt Tanja de trap op, richting haar kamer, waar ze zich op haar bed laat neer ploffen. Die ouders ook altijd. Waarom doen ze nou toch altijd zo moeilijk? Waarom snappen ze niet dat ik wil emigreren? Of ze willen het gewoon niet snappen. Tanja slaakt een diepe zucht. Ze heeft altijd al gezegd, als ze oud genoeg is, dat ze zou gaan emigreren. Het is altijd al een grote droom geweest van haar. En nu is ze eindelijk twintig, heeft ze genoeg geld, gaan haar ouders moeilijk doen. Tanja loopt naar de badkamer, draait de kraan van de was tafel open, en maakt haar gezicht nat. Ze bekijkt zichzelf in de spiegel. De mooie Tanja, met haar mooie blonde haren, elegante lange benen, mooie blauwe ogen, maatje 36, is veranderd in een zombie. De wallen staan dik onder haar ogen. Haar mooie blonden haar hangt in pieken langs haar dunne gezicht. De laatste periode heeft ze zoveel ellende mee gemaakt. Haar relatie met haar vriend is sinds kort uit gegaan. Hij was haar alles. Haar steun. Maar na 2 jaar, kon Erik het niet laten om met een ander iemand het bed in te duiken. Het was verschrikkelijk om het uit te maken met Erik. Maar ze kon het maar niet verdragen. Steeds zag ze het weer voor zich; Erik met een andere vrouw. Verschrikkelijk. Er glijdt een traan langs haar gezicht. Ruw veegt ze haar traan weg. Ze pakt een zakdoek, snuit haar neus is goed en loopt weer naar haar kamertje. Ze stopt haar nieuwe CD van de Top 40 in haar radio, en zoekt haar lievelingsliedje op. Al zingend pakt ze haar koffer in. Over twee dagen is het al zover. Dan gaat ze voor zes maanden naar Turkije. Daarna komt ze nog even terug om naar haar familie te gaan, en als alles goed gaat, gaat ze na een poosje weer terug naar Turkije.Tanja zet haar radio uit. Ze doet haar koffer dicht. Het meeste zit er al in. Nog een paar kleine dingen, en ze kan er tegen aan! Tanja loopt naar beneden. ‘Sorry mam, maar je moet er maar aan wennen. Ik ben nu oud en wijs genoeg. Ik kan nu heus wel op me zelf letten.’’ Ze ziet de tranen in haar moeders ogen. Tanja loopt naar haar moeder toe, en slaat een arm om haar heen. ‘Ik kom nog wel terug hoor! Het is maar voor zes maanden, en dan kom ik weer eventjes terug’.
‘Ik weet het lieverd,’ Mevrouw Zeilstra snikt, en loopt naar de keuken. ‘We eten vanavond je lievelingseten schat,’. En ze wijst naar de kokende pan met spaghetti, die op het fornuis al staat te pruttelen. 'Dank je wel mam,’. En ze geeft haar moeder een dikke knuffel. ‘Ik ga nog even gauw naar Claudia en Nick, ze vroegen of ik nog even langs wou komen. Ik ben zo weer terug.’ Nog voordat Mevrouw Zeilstra wat kon zeggen, liep Tanja de deur uit.

‘Yowh Turkje!’. Claudia komt lachend op haar af gerent. Tanja moet lachen. Wat een gekke meid is die Claudia toch ook, als ze haar niet had! ‘Hé gek!’. Ze omhelzen elkaar. ‘Wat ga ik jou missen, gek!’’ Tanja zucht. ‘Zeg dat nou niet, Tan! Je bent er nog twee kleine daagjes, en die gaan we nog even gezellig maken!’. Claudia lacht. ‘Ja, we gaan er nog wat leuks van maken,. Is Nick er niet? Het is toch niet uit hé?’. Tanja kijkt geschrokken naar haar beste vriendin. Die geruststellend terug kijkt. ‘Nee, natuurlijk niet gek. Die staat zich uit te sloven in de keuken. Hij is aan het koken.’ Claudia kijkt naar het verbaasde gezicht van haar vriendin. ‘Haha, dat verwacht je niet hé. We hadden een weddenschap, en die heeft hij verloren. Nu moet ie voor straf een hele week koken.’ Claudia glundert. ‘Dat doe je goed,’ Tanja lacht.Samen lopen ze het gezellige huis binnen van Claudia en Nick. Het is heel sfeervol in gericht. Allemaal romantische lampen, en mooi kleurrijk. Het is geen groot huis, maar het is groot genoeg. . ‘Há, die Nick! Wat hoorde ik nou jongen? Weddenschap gehad? Tja, ik kon het je ook wel vertellen, dat je die sowieso niet wint van Clau.’ Tanja lacht. Nick kijkt om. ‘Ja, lach jij maar’. En hij steekt zijn middelvinger op. Ze lachen. ‘Blijft je trouwens eten’? Vraagt Nick. ‘Nee, bedankt. Mamsie heeft lekker spaghetti gekookt’, En ze likt haar lippen af. ‘Dat scheelt jou weer een hoop werk Nick’.
Ze dronken nog wat samen, en Tanja ging weer naar huis.

De volgende ochtend werd Tanja al vroeg wakker. De zon scheen fel de kamer in. Tanja wreef in haar ogen, en gaapte. Ze kijkt naar de klok. Ze probeert de tijd te onderscheiden, maar door het felle zonlicht ziet ze er niet veel van. Het is half acht, of half negen. Nog veel te vroeg. Morgen zit ze al in het vliegtuig. Op naar Turkije, voor zes hele maanden. Opeens moet ze aan Erik denken. Wat gaat ze hém missen zeg. Maar ja, hij kon niet van die andere vrouw afblijven. Het stelde niets voor zei hij, het was eenmalig. Maar Tanja kon het niet. Ze heeft hem een kans gegeven, maar telkens als ze zoenden, zag ze Erik met een ander. Een wildvreemde. Iemand die hij amper kende. Iemand waarvoor hij haar liet schieten. Tanja voelt de tranen in haar ogen prikken. Het zit haar ook niet mee. De jongen van haar leven was hij. Met hem wou ze oud worden. Ze hadden het zelfs al over kinderen gehad, een eigen huis. En op één avond, viel alles in het water. Erik is wel zo eerlijk geweest het te vertellen. Ze was hem er ook heel dankbaar voor, maar het deed haar zo zeer. Ze kon niet meer verder. Het was over. Tanja gaat recht op zitten in haar bed. De tranen stromen over haar wangen. Ze veegt ze af, maar het heeft geen nut; ze komen steeds weer terug. Tanja gaat naar de toilet, en loopt daarna richting de douche. Even afkoelen.

**Geplaatst**: 15-08-07 18:23

Re: [VER] Begin stukje vraagt om mening

Geplaatst: 15-08-07 18:23

ik vind het een prettig verhaal om te lezen, alleen heb ik neit het gevoel dat de hoofdpersoon 20 is maar jonger.

probeer je aan de bokt regels te houden wat betreft het aantal woorden. Het zou zonde zijn als het topic wordt gesloten daardoor...

**Geplaatst**: 16-08-07 11:42

Re: [VER] Begin stukje vraagt om mening

Geplaatst: 16-08-07 11:42

ma_rie_tje schreef:
probeer je aan de bokt regels te houden wat betreft het aantal woorden. Het zou zonde zijn als het topic wordt gesloten daardoor...

En vandaar dan ook een slotje. Lachen

Neem even de regels door, alvorens je een nieuw topic opent!

Nomineer dit bericht ×