Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 1.

“Kom op meisje, in galop!” Jessie Meijers geeft haar voskleurige pony Lilly wat meer teugel en de merrie spurt weg. Er verschijnt een brede glimlach op Jessie haar gezicht en ze geniet van de steeds ruimer wordende sprongen van haar pony. Lilly heeft haar oortjes recht naar voren gespitst en lijkt er ook duidelijk plezier in te hebben om zo over het strand te galopperen. Jessie laat haar even uitrazen en neemt Lilly dan weer rustig terug naar een drafje. Vol genoegen snuift ze de frisse zeelucht op; wat is het toch heerlijk om vlak bij het strand te wonen!
Dan laat Jessie haar pony overgaan tot stap en ze klopt de merrie op haar hals. “Wat is het toch fijn om met jou over het strand te rijden” zegt Jessie liefkozend. Ze stuurt Lilly terug over de strandovergang en ze pakt dan het ruiterpad weer richting huis.
Jessie staart naar de vrolijk springende manen van de pony en ze zucht tevreden. Ruim een maand geleden kregen haar ouders de kans om een manege op te zetten, maar daarvoor moesten ze wel verhuizen naar de andere kant van het land. Jessie was het er eerst absoluut niet mee eens geweest. Ze wilde niet weg uit de grote stad, weg bij haar vrienden en manege. Thuis waren er dan ook verschillende ruzies geweest, maar uiteindelijk hebben Jessie haar ouders Jessie dan toch zo ver kunnen krijgen om mee te gaan. De reden dat Jessie uiteindelijk toe had gegeven was simpel; haar ouders hadden Lilly van de manege gekocht zodat Jessie haar eigen pony zou hebben.

“Bah, volgende week moet ik weer naar school” zucht Jessie als ze een kwartier later het erf van de nog niet geopende manege op rijd. Ze had voor de vakantie haar VWO examens afgerond en volgende week maandag begint ze met haar vervolgopleiding criminologie. Aan de ene kant heeft Jessie er wel zin in, maar aan de andere kant mag de vakantie nog wel een paar weken langer duren. De manege wordt precies volgende week maandag geopend, dus daar kan ze dan helaas niet bij zijn.
Jessie stuurt Lilly naar de grote afspuitplaats en ze stijgt voorzichtig af. “Je was braaf hoor” en ze geeft de pony een klopje. Snel steekt ze de beugels op, maakt de singel los en ze haalt voorzichtig het zadel van de bezwete rug. Daarna ontdoet ze Lilly van het hoofdstel en ze zet voorzichtig de spuit op de benen van de merrie, die zichtbaar van de koude douche geniet.
Wanneer Lilly helemaal naverzorgd is, pakt Jessie een halstertouwtje en ze brengt de merrie terug naar de grote, groene weide. “Ga maar lekker spelen” lacht Jessie als ze het halster af doet en Lilly de wei in spurt. Jessie doet zorgvuldig de stroomdraadjes weer dicht en blijft nog even staan kijken. Er staan nog dertien andere paarden in de wei. Dat zijn allemaal toekomstige manegepaarden, die ze de afgelopen weken samen met haar vader zorgvuldig heeft uitgezocht. Er zitten erg leuke beestjes tussen, die het vast erg goed zullen doen als manegepony. Maar tot de manege nog niet geopend is, hebben ze lekker vakantie of Jessie rijdt er een keertje op. Jessie zucht en draait zich om. Nu eerst maar eens haar troep op ruimen en daarna lekker naar binnen om te douchen en te eten.

“Hoi mam!” vrolijk stapt Jessie de grote keuken van de familie Meijers binnen. Meteen loopt Jessie naar de koelkast en ze pakt de fles cola er uit. Ze haalt de dop er af en net als ze de fles aan haar mond wil zetten, kucht haar moeder overdreven. “Zou je niet even een glas pakken?” Jessie zucht en zet de fles terug op het aanrecht. Ze pakt een glas uit een van de kastjes en schenkt die vol met cola. “Heb je lekker gereden?” vraagt Jessie haar moeder als Jessie naast haar aan tafel komt zitten. Jessie knikt. “Lilly had er behoorlijk veel zin in vandaag” zegt ze, nog nagenietend. “Dat is mooi” knikt haar moeder en ze schuift Jessie de brief toe die ze zojuist aan het lezen was. “Rafaël heeft het ook prima naar zijn zin in Australië” glimlacht ze. Jessie kijkt verbaasd naar de brief van haar broer. Normaal is Rafaël absoluut geen schrijver, maar hij heeft dit keer toch ruim twee kantjes volgeschreven. “Hoe lang duurt zijn stage nog?” vraagt Jessie aan haar moeder. Jessie heeft het altijd goed met haar zes jaar oudere broer kunnen vinden en ze mist hem enorm nu hij helemaal in Australië zit. “Over ruim een maand komt hij weer terug naar huis” antwoordt haar moeder. Dan staat ze op. “Ik ga nog even naar de supermarkt om wat boodschapjes, zorg jij dat je straks gedoucht bent voordat we gaan eten?” Jessie knikt. “Dat komt voor elkaar!” Dan pakt ze de brief van tafel en gaat lekker onderuitgezakt zitten lezen.

“Ik heb vanavond contact gehad met een potentiële stalhulp” zegt Jessie haar vader als ze een uurtje later aan het avondmaal bezig zijn. Jessie neemt een hap van haar sperzieboontjes en ze kijkt haar vader aan. “Is één stalhulp wel genoeg dan?” Haar vader haalt zijn schouders op. “Dat zullen we nog wel zien. Deze jongen lijkt erg geschikt en wil fulltime komen werken, dus dat zou erg handig zijn.” Jessie knikt en schept nog wat aardappelen op. “Wil hij hier dan ook overnachten?” Haar vader knikt. “Dat was wel zijn vraag ja. Hij woont in het oosten van het land en zou anders iedere dag meer dan twee uur moeten reizen.” Jessie knikt en kijkt haar moeder aan. “Wat vind jij er van?” Haar moeder neemt een slok water en knikt. “Ik vind het allemaal goed hoor, hij zou op de zolder kunnen slapen.” Jessie haar vader glimlacht. “Dat is precies wat ik in gedachten had!”

Na het eten helpt Jessie haar moeder met de afwas. “Het lijkt me wel gezellig als hier een stalhulp komt wonen, mits hij natuurlijk een beetje aardig is” zegt Jessie terwijl ze een stapel borden terug in de kast zet. Haar moeder knikt. “Je vader is hem nu aan het bellen, dus we zullen straks wel meer horen.” Jessie zucht, ze is benieuwd naar wat haar vader zo meteen te vertellen heeft. Jessie zit nu al ruim 7 weken met alleen haar ouders opgescheept en dat begint nu toch wel erg te vervelen. Haar vrienden Freek en Denise waren drie weken geleden nog wel twee nachtjes geweest, maar verder heeft Jessie de afgelopen tijd niet veel anderen gezien dan haar ouders.
Net als Jessie de laatste spullen terug in de kast zet, komt haar vader de keuken binnen. “En?” vragen Jessie en haar moeder tegelijk. Jessie haar vader glimlacht; we mogen opschieten met het opknappen van de zolderkamer, Simon komt aanstaande maandag al! Jessie werpt vluchtig een blik op de kalender. “Maar dat is al over twee dagen!” Haar vader knikt. “Hij kan meteen beginnen, dus hoe eerder hoe beter!”

Citaat:

Hoofdstuk 2.

Twee dagen later kijkt Jessie tevreden de zolder rond. De afgelopen twee dagen heeft ze samen met haar moeder ontzettend haar best gedaan om de zolder er gezellig uit te laten zien. Ze hadden de muren geverfd, nieuwe meubels gekocht en neergezet en nieuwe gordijnen opgehangen. Jessie glimlacht en loopt dan naar haar eigen kamer. Zuchtend gaat ze op haar bureaustoel zitten en ze draait wat rondjes terwijl ze haar kamer bekijkt. Ze kijkt naar de grote foto’s aan haar muur. Van haar beste vrienden Freek en Denise, van Lilly en nog eentje samen met Rafaël. Dan werpt Jessie een blik op de klok; het is bijna half 2. Simon zou pas rond vijf uur komen. Jessie zucht en staat op. Ze is ontzettend benieuwd naar Simon. Hij blijkt drie jaar ouder te zijn dan zij, namelijk 21 jaar. Jessie hoopt dat hij een beetje aardig is en dat hij zich snel zal thuis voelen bij hen. Dan doet ze haar kledingkast open en pakt haar rijbroek er uit. Vanmiddag gaat ze eerst maar eens lekker met Lilly rijden in de nieuwe buitenbak, er is nog tijd genoeg voordat Simon komt.

Ruim een uur later zit Jessie op de rug van haar voskleurige pony. Ze stapt rustig door de bak en stelt haar lekker laag en rond in. Voordat Jessie Lilly kocht, had Lilly een ontzettende hekel aan dressuur. Ze stond vaak bokkend in het midden, of ze scheurde de hele bak door. Toen Lilly van Jessie werd, is Jessie eerst heel veel buitenritten met haar gaan maken en de keren dat ze in de bak reden, gingen steeds beter. Na ruim tien minuten ingestapt te hebben, spoort Jessie Lilly aan tot een drafje. Lilly loopt heerlijk en doet goed haar best. Ze loopt fijn nageeflijk en voert de oefeningen correct uit. Zelfs de galop gaat er rustig aan toe, zonder geren of geren. Na ruim drie kwartier laat Jessie haar pony weer stappen en geeft haar lange teugel. “Je doet het super!” en ze aait haar pony liefkozend over de hals. “Tijd voor een startkaart!” lacht haar vader, die even heeft staan kijken. Jessie lacht en kijkt naar de oortjes van de pony. Ze zal deze zomer nog even flink oefenen en dan misschien in de herfst een startkaart aanvragen, zodat ze officieel kunnen starten.

Als Jessie Lilly even later weer in de wei laat, besluit ze om nog een paardje te rijden. Het is nu bijna vier uur dus dat moet nog lukken. Jessie kijkt even naar de groep paarden die vredig staan te eten en ze besluit dan de fjordenmerrie Jolijn te halen. Jolijn komt meteen op haar af zodra Jessie haar naam roept en ze loopt vrolijk mee. Jessie is benieuwd hoe deze pony zal rijden, tot nu toe heeft ze alleen op de fries Karin en de haflinger Diewertje gereden. Jessie haalt snel een paar borstels over de pony heen en zadelt haar dan voorzichtig op. Ze neemt Jolijn mee naar de bak en stijgt op. Jolijn blijkt een echte fjord; vrolijk maar ontzettend eigenwijs. Jessie heeft meteen haar handen vol aan de pony, die vooral achter in de bak nogal eens probeert te bokken of er vandoor te schieten. Na wat gekke capriolen van de merrie heeft Jessie haar dan eindelijk waar ze haar hebben wil en loopt Jolijn netjes haar rondje.

Net als Jessie aan het uitstappen is, komt er een witte fiat het erf op rijden. De auto wordt onder de grote eik geparkeerd en er stapt een donkerblonde jongen uit. Jessie kijkt op haar horloge en komt tot de conclusie dat die jongen best Simon wel eens zou kunnen zijn! Als de jongen twee koffers uit de achterbak van de auto haalt, weet Jessie zeker dat het Simon is. Jessie klopt Jolijn nog even op haar hals en stijgt dan af. Ze steekt de beugels op en loopt dan met de pony de bak uit. Simon komt met zijn twee koffers op haar afgelopen. “Hallo, ben jij Jessie?” vraagt hij als hij bijna bij haar is. Jessie kijkt hem even met open mond aan, wat is dat een knappe jongen zeg! Dan knikt ze verlegen. Simon glimlacht en steekt zijn hand uit. “Simon”. Jessie schudt de hand. “Welkom hier” zegt ze blozend. Simon lacht en aait Jolijn even over haar neus. “Is dit je pony?” Jessie schudt haar hoofd. “Nee, mijn pony staat in de wei, dit is een manegepony.” Simon knikt. “Oké! Kan je mij vertellen waar ik je vader kan vinden?” Jessie wijst naar het huis. “Gewoon naar het huis gaan en de keuken in lopen, daar vind je vanzelf wel iemand.” Simon knikt en bedankt haar. Jessie loopt met nog nagloeiende wangen door naar de poetsplaats. Ze ontdoet de fjord van het tuig en zet de koele waterstraal op haar benen. “Volgens mij gaat het erg gezellig worden met Simon” zucht ze zachtjes.

Als Jolijn even later weer lekker op de wei staat, ruimt Jessie snel alle spullen op en loopt dan snel richting het huis. In de bijkeuken trekt ze haar leren laarzen uit en ze wast haar handen. Daarna loopt ze de gewone keuken in, waar haar ouders en Simon aan tafel iets zitten te drinken. “Jessie, je hebt Simon al ontmoet hoorde ik?” zegt haar moeder als Jessie een glas water inschenkt. Jessie knikt en gaat ook aan tafel zitten. “Dus je bent bereid om het komende jaar hier te werken?” vraagt Jessie haar vader aan Simon. Simon knikt. “Dat ben ik zeker, ik zie het helemaal zitten.” Jessie haar vader pakt een formulier en gaat alle punten langs. “Je hebt iedere zondag vrij en je mag 10 vrije dagen opnemen dit jaar.” Simon knikt. “Is allemaal in orde. Mag mijn vriendin ook af en toe komen logeren?” Jessie haar moeder glimlacht. “Natuurlijk mag dat joh! Maar laat het van te voren wel even weten.”
Jessie zucht zachtjes en drinkt haar glas water leeg. Simon is zo een leuke jongen om te zien, het was te verwachten dat hij een vriendin heeft.

“Ik ga zo maar eens aan het eten beginnen” zegt Jessie haar moeder als ze haar koffie op heeft. “Je lust toch wel nasi hoop ik?” vraagt ze aan Simon. Die knikt. “Ja, heerlijk!” Ook Jessie haar vader staat op. “Ik moet nog even wat stallen doen en daarna ben ik klaar. Jessie, laat jij Simon zijn kamer zien?” Jessie knikt en kijkt Simon aan in zijn prachtige, donkere ogen. “Zullen we je spullen even naar je kamer brengen?” “Goed idee” zegt Simon en hij staat op. Ze pakken allebei een koffer en Jessie gaat de nieuwe stalhulp voor naar de gezellige zolderkamer.
“Tjonge, wat een grote kamer zeg!” Simon zet verbaasd zijn koffers neer en kijkt de zolderkamer rond. “Het ziet er erg gezellig uit!” Jessie glimlacht en loopt naar het raam. “Je hebt ook erg mooi uitzicht over het erf.” Simon komt naast haar staan en kijkt ook door het raam. “Ik denk dat ik me prima ga vermaken bij jullie” lacht hij. “Zou je mij het erf en de paarden willen laten zien?” Jessie knikt enthousiast en gaat Simon weer voor naar beneden, om vervolgens naar buiten te gaan.

Nadat Jessie Simon de stallen en de twee nieuwe bakken heeft laten zien, lopen ze door naar de wei. “Ik zal je nu alle paarden laten zien” zegt Jessie terwijl ze het stroomdraadje open doet. Zodra Simon ook in de wei staat, fluit Jessie even op haar vingers en ze roept haar pony. Lilly komt meteen op haar afgedraafd. “Is dit jouw pony?” vraagt Simon zodra Lilly bij hen is. Jessie knikt en klopt de voskleurige merrie trots op haar hals. “Wat een schattig dikkerdje” lacht Simon en hij stopt Lilly een suikerklontje toe. “Wat voor een ras is ze?” Jessie plukt een paar strootjes uit de manen van de merrie. “Lilly is een new forest pony” zegt ze trots. Dan kijkt ze naar Simon. “Kom, dan laat ik je de andere paarden zien!” Samen lopen ze richting de rest van de paarden om ze een voor een goed te kunnen bekijken.

Citaat:

Hoofdstuk 3.

Al snel is de vakantie dan toch echt aan zijn eind gekomen en op maandag ochtend wordt Jessie ruw uit haar slaap gehaald door de irritant jengelende wekker. Zuchtend geeft ze een klap op het ding en ze knipt het nachtlampje aan. Na de hele vakantie om een uur of 10 te hebben opgestaan, is 7 uur toch wel erg vroeg!
Als Jessie de gordijnen open doet, schijnt een vrolijk zonnetje haar kamer binnen. Haar vader en Simon zijn al druk bezig op het erf. Jessie glimlacht, Simon werkt hier nu net een weekje en doet het super! Hij staat net als Jessie haar vader iedere morgen om zes uur op en hij werkt ontzettend hard. Daarbij kan hij het ook erg goed vinden met Jessie haar ouders en met Jessie zelf. Jessie kijkt nog even naar buiten maar besluit dan om zich maar om te kleden. Ze moet natuurlijk niet te laat komen op haar eerste schooldag! Zodra ze omgekleed is, loopt ze door naar de badkamer om haar gezicht te wassen, haar ogen op te maken en om haar donkere krullen op te steken. Als ze klaar is, kijkt ze tevreden in de spiegel. Zo kan ze er wel mee door!

Als Jessie beneden komt, zit haar moeder al aan tafel de krant te lezen. “Wat ben je vroeg vandaag!” zegt Jessie als ze wat thee in een mok schenkt. Haar moeder kijkt even op van haar krant en knikt. “Ik moet straks ook werken.” Jessie gaat aan tafel zitten en pakt een croissantje uit de mand. Ze smeert er wat boter op en neemt er dan een lekkere hap van. Jessie haar moeder is lerares en werkt twee dagen per week op een basisschool. De overige dagen doet ze thuis de administratie van de manege en zorgt ze voor het huishouden. “Ik ben benieuwd hoe de eerste dag gaat worden op de manege vandaag” zegt Jessie met volle mond. Haar moeder kijkt even geërgerd op en knikt dan. “Dat komt vast wel goed. Er zijn vandaag twee lessen, van 3 tot 4 en van 4 tot 5.” Jessie zucht en neemt een slok van haar thee. Ze is pas om vijf uur klaar met school vandaag, dus ze zal de lessen helaas moeten missen.

Net als Jessie een half uur later in de bijkeuken haar schoenen aan staat te doen, komen haar vader en Simon binnen om wat koffie te drinken. “Goedemorgen lieverd, veel plezier straks op school!” zegt haar vader vrolijk en hij geeft Jessie liefkozend een klopje op haar rug. Ook Simon wenst Jessie glimlachend veel plezier en loopt door naar de keuken. Jessie zucht en pakt haar tas van de grond. Ze moet ruim een half uur fietsen naar haar nieuwe school, dus ze mag wel opschieten. “Doei!” gilt Jessie nog even. Dan pakt ze haar fiets en loopt er mee naar buiten. “Nou, daar gaan we” zucht ze en ze stapt op. Op naar haar nieuwe school!

Op school aangekomen kijkt Jessie haar ogen uit. Wat een ontzettend groot gebouw! Vluchtig kijkt ze op haar horloge, het is kwart voor negen. Dat betekend dat ze nog een kwartier heeft om uit te zoeken waar ze moet zijn voor haar allereerste les dit jaar. Jessie trekt haar agenda uit haar schoudertas en ze slaat het rooster open. Als eerst heeft ze Engels, in lokaal 360B. Zuchtend kijkt Jessie de grote hal rond, misschien hangen er ergens bordjes of een plattegrond. Maar helaas, alles wat aan de muren hangt zijn filmposters of flyers van concerten en andere dingen. Dan loopt ze naar de grote balie aan het begin van de hal en sluit netjes achteraan in de rij. Als ze nergens een plattegrond kan vinden, moet ze er maar op deze manier achterkomen waar ze precies moet zijn!

“Voor lokaal 360B moet je op de derde verdieping zijn en dan de tweede gang rechts nemen” zegt de vrouw achter de balie nadat Jessie haar vraag heeft gesteld. Jessie knikt en bedankt de vrouw. Ze sjouwt haar zware boekentas de trappen op. Bij de derde verdieping wordt het haar meteen duidelijk waar ze heen moet en met grote passen loopt Jessie naar het lokaal. De klas zit al vrij vol dus Jessie moet even zoeken naar een plekje. Dan ontdekt ze dat er helemaal achterin nog een tafel vrij is. Snel loopt ze er heen en ze laat haar tas naast zich op de grond ploffen. Jessie kijkt de klas rond, het is wel wennen met allemaal vreemde gezichten om haar heen. Geen Freek of Denise in haar buurt om gek mee te doen, geen irritante Joël die haar probeert te versieren, maar allemaal mensen die in hetzelfde geïnteresseerd zijn als zij; criminologie.

“Goedemiddag dames en heren!” Jessie schrikt op uit haar gedachten als een grijze man met een baardje het klaslokaal binnen komt lopen. Hij gaat bij het bord staan en schrijft een naam op het bord. “Ik ben meneer Weekmaker en ik geef jullie Engels.” Zegt de man als hij de klas in kijkt. “Pak meteen jullie agenda’s maar, want ik geef jullie gelijk alle belangrijke data voor praktische opdrachten, examens, excursies en andere dingen.” Jessie zucht en buigt zich naar haar tas om haar agenda er uit te halen. “Ik geloof dat deze docent wel van hard werken houdt” fluistert het meisje naast haar. Jessie grinnikt en knikt. “Dat kan je wel zeggen ja!”
“Ik vroeg of jullie je agenda willen pakken, niet of jullie willen kletsen!” snerpt de stem van meneer Weekmaker door de klas. Het meisje naast Jessie loopt meteen rood aan en ook Jessie gaat meteen beschaamd rechtop zitten. Meneer Weekmaker houdt duidelijk niet alleen van hard werken, maar ook van stilte en orde in de klas.

Nadat de les is afgelopen loopt Jessie samen met haar buurvrouw naar de gang. “Judith” stelt het meisje zich voor. “Ik ben Jessie” glimlacht Jessie. “Heb jij nu ook een tussenuur?” vraagt Judith. Jessie kijkt in haar rooster en knikt. “Mooi” glimlacht Judith. “Dan kunnen we gezellig samen in de kantine zitten.” Vrolijk kletsend lopen ze door de gangen, naar de kantine toe.
In de kantine is het vrij druk, veel studenten zitten wat te lezen of iets te eten. Jessie en Judith ploffen neer aan een tafeltje bij het raam. Jessie pakt haar flesje water uit haar tas en ze neemt gulzig een slok. “Ken jij ook niemand uit onze klas?” vraagt ze aan Judith, die een hap van haar appel neemt. “Helaas ken ik wel iemand” zucht Judith en ze kijkt naar buiten. “Dat meisje met die blonde lange haren die voorin de klas zat, daar zit ik al heel wat jaar bij in de klas.” Jessie kijkt naar Judith. “Is ze niet aardig dan?” Judith schudt haar hoofd. “Merel heeft mij jaren gepest om mijn oranje haar en sproeten. Ze is echt een kreng.” Jessie neemt nog een slok en probeert Merel weer voor zich te halen. “Ik denk dat ik wel weet wie je bedoelt. Ze lijkt me ook niet echt een heel aardig type.” Judith glimlacht. “Ach, als je haar eenmaal wat langer kent raak je aan haar gewend en valt het niet eens meer op dat ze niet bepaald vriendelijk is.” Jessie lacht en haalt haar schouders op. “We zullen wel zien.”

Citaat:

Hoofdstuk 4.

Tot Jessie haar grote verbazing gaat de lange schooldag vrij snel voorbij. Om iets over vijf zit ze al weer op haar oude opoefiets, op weg naar huis. In gedachten neemt ze de dag nog eens door. Het was erg gezellig geweest met Judith, ze is echt een vrolijke en gezellige meid. Haar andere klasgenoten heeft ze nog niet zoveel gesproken, maar die lijken ook allemaal aardig. Ook Merel lijkt helemaal niet zo vervelend en Jessie wil haar ook best beter leren kennen.
Na ruim een half uur fietsen, rijdt Jessie de oprijlaan van de manege op. Het is vrij druk op het erf, er staan wat onbekende auto’s en Jessie ziet een paar meisjes bezig met Tjost de shetlander, Sita de welsh en Jimmy de new forest. De laatste manegeles is natuurlijk een half uur geleden geëindigd, dus de kinderen zijn hun pony’s aan het naverzorgen. Jessie fietst door naar het huis, ze zet haar fiets in de schuur en sjouwt dan haar zware boekentas mee naar binnen.

Als Jessie de keuken binnen komt, dringt de geur van gebakken tomaat haar neus binnen. Haar moeder staat achter het aanrecht te koken en kijkt Jessie nieuwsgierig aan. “Hoi lieverd, hoe was het op school?” Jessie glimlacht en zet haar boekentas in een hoekje. “Leuk hoor, ik heb een leuke klas!” Ze pakt een glas water en gaat aan tafel zitten. “En hoe was het bij jou op je werk?” Haar moeder pakt een paar borden uit de kast en lacht. “Ik heb ook een leuke klas” knipoogt ze. Jessie staat op en helpt haar moeder met het dekken van de tafel. “Ik ben bijna klaar met het eten, wil jij je vader en Simon even roepen?” vraagt Jessie haar moeder. Jessie knikt en loopt naar de bijkeuken. Daar schiet ze in haar oude gympen en ze loopt naar buiten, op zoek naar haar vader en Simon. Ze hoeft niet ver te zoeken, want ze zijn bezig bij de spuitplaats. “Dag lieverd, was je eerste schooldag leuk?” vraagt Jessie haar vader als Jessie bij hen komt staan. Jessie knikt. “Ja, het was erg leuk. Komen jullie eten?” Simon lacht en zet zijn schep en bezem tegen de muur. Ook Jessie haar vader zet zijn spullen aan de kant en met zijn drieën lopen ze terug richting het huis.

“Hoe was de eerste dag op de manege?” vraagt Jessie als ze even later met zijn vieren aan tafel zitten. “Druk” antwoorden Simon en Jessie haar vader in een koor. Jessie glimlacht. “Dat is mooi! Hoe deed de instructrice het?” “Die kan goed lesgeven” zegt haar vader goedkeurend. “Zij is echt een aanwinst voor ons bedrijf, net als Simon trouwens.” Simon glimlacht. “Bedankt voor het compliment.” Jessie haar vader schept nog wat gebakken tomaat op. “Ik meen het hoor Simon, ik ben uiterst blij met je! Je doet je werk ontzettend goed en je past je goed aan.” Jessie knikt instemmend. “Daar ben ik het mee eens, je doet je werk goed en je bent verder ook nog eens heel aardig!” Jessie kijkt Simon aan in zijn mooie donkere ogen. Ze zou ook wel willen zeggen dat hij ook nog eens heel leuk is, maar dat houdt ze wijselijk voor zich. Simon zit niet te wachten op een verliefd meisje, hij heeft al een vriendin. En daarbij heeft Jessie ook absoluut geen zin om verliefd te worden op een jongen die hele dagen bij hen op het erf rondloopt.

Na het eten verdwijnen Simon en Jessie haar vader weer naar de stallen. Jessie helpt naar moeder met de afwas. “Ik ga zo nog even op Lilly rijden” zegt Jessie terwijl ze de kopjes afdroogt. Haar moeder knikt. “Heb je geen huiswerk dan?” Jessie schudt haar hoofd. “Nog niet opgekregen.” Zodra ze klaar is, hangt ze de theedoek op en ze rent naar boven om haar rijbroek te pakken. Ze doet er een leuke lichtblauwe polo boven aan en ze zoekt de nieuwe lichtblauwe bandages uit haar kast. Vandaag gaat ze Lilly eens lekker in een setje steken en een beetje dressuur oefenen.