Bokt.nl

Citaat:

“Wakker worden Anouk”zegt haar moeder. “Hoe laat is het?”vraagt Anouk slaperig.
“Kwart voor 8” Anouk springt op en rent naar de badkamer, gooit een plens water in haar gezicht en rent weer terug naar haar kamer om kleren te pakken. Ze doet wat mascara en oogpotlood op en loopt naar beneden. Daar pakt ze een boterham en doet er chocopasta op.
Wat kan Anouk toch slecht tegen haasten. Ze kamt nog snel even haar haar en werpt nog een laatste blik in de spiegel.
Ze pakt haar jas van de kapstok. “Mam, ik ga naar school!”. Ze pakt haar fiets uit de schuur en rijd naar het plekje waar ze afgesproken heeft met Joris. Ze kijkt op haar horloge, kwart over 8. Als ze aankomt staat Joris al te wachten. Anouk krijgt gelijk weer kriebels in haar buik. Maar laat niet merken dat ze Joris leuk vind. “Hee”zegt Joris. “Hee”zegt Anouk verlegen. Anouk voelt dat ze moet blozen en buigt haar hoofd iets naar beneden zodat Joris dat niet kan zien. “Wat zie je er gehaast uit”zegt Joris. “Ja ik had me verslapen……” Samen fietsen ze naar school. Gelukkig is het niet zo ver. Niemand zegt wat. Alle 2 fietsen ze zwijgend naast elkaar. Dan verbreekt Joris de stilte. “Zullen we na school samen wat gaan doen? Als je zin en tijd hebt natuurlijk” zegt Joris. Zou hij mij ook leuk vinden, denkt Anouk. “Uh, ja natuurlijk. Lijkt me gezellig”zegt Anouk verlegen.
Als ze op school aankomen, zetten ze hun fietsen in het fietsenrek. Anouk loopt naar Laura toe. Laura is haar beste vriendin. “Hee Laura!!” zegt Anouk. “Hee”. “Heb je zin in morgen?” vraagt Laura. “Wat is er morgen?”vraag Anouk. “Weet je dat niet?! Dan gaan we naar de Efteling” “Ohja, helemaal vergeten!” zegt Anouk. Joris komt aangelopen.
“Anouk, zullen we morgen samen in de bus?” vraagt Joris. “Ja lijkt me leuk” zegt Anouk verlegen. Dan loopt Joris met zijn handen in zijn zak slenterend weer terug naar zijn vrienden. Joris is 2 jaar ouder dan Anouk. Hij is 17, en Anouk 15.
“Hij ziet je wel zitten he?”zegt Laura met een grijns op haar gezicht. “Hallo? Ben je er nog?”vraagt Laura. “Hè, wat zei je?” “Dat Joris je wel ziet zitten” zegt Laura nog een keer.
“Denk je?” vraagt Anouk blozend. “ Ja, hij vraagt al of je naast hem komt zitten in de bus en je fietst samen met hem naar school. Met die gedachten loopt Anouk naar binnen.

In de pauze kijken Anouk en Joris iedere keer naar elkaar. “We zijn om 1 uur uit!!”Gilt Laura die komt aanrennen. “Echt?”vraagt Anouk. “Ja, anders zou ik het toch niet zeggen muts.”
“Ik ga even mijn brood uit mijn kluisje pakken”zegt Anouk. Ze kijkt nog een keer naar Joris. Joris kijkt op dat zelfde moment ook naar Anouk. Anouk voelt dat ze bloost en loopt snel door naar haar kluisje. Morgen zit ik naast hem in de bus, denkt Anouk. Bij die gedachten smelt ze helemaal weg. Laura komt naar haar toe lopen omdat ze na 5 minuten nog niet terug was. Anouk staat tegen de kluisjes voor zich uit te staren denkend over morgen. “Staat ze hier gewoon dromerig tegen de kluisjes aan. Je vind Joris wel erg leuk hè?”zegt Laura plagerig.
“Ja, eigelijk wel ja. Maar hou wel je mond tegen iedereen oke?”
Gelukkig gaat de bel en ze moeten weer naar de klas. Het laatste uur ten slotte.

Anouk fietst alleen naar huis. Morgen naar de Efteling. Samen met Joris in de bus. Zou hij me dan toch leuk vinden? Hij is toch geen player? “nee, dat is hij niet”zegt Anouk tegen zichzelf. Ze kent hem nou al jaren, hoe kan het dat ze hem nu opeens leuk vind. Haar moeder zegt dat het met haar leeftijd te maken heeft, maar daar gelooft Anouk niet in.
Ze gooit de voordeur open “Hoi!” Gilt Anouk door het huis. Geen antwoord. Alleen thuis dus. Lekker rustig, denkt Anouk. Ze pakt wat te drinken en ploft op de bank neer. Ze zet de TV aan en zapt wat rond. Ze kijkt wel naar de TV, maar ziet niet waar ze eigelijk naar kijkt. Ze zit hele tijd dromerig voor zich uit te staren en denkend over morgen.

Anouk geeft een klap op haar wekker en kijkt slaperig naar haar wekker. Kwart over 7, mooi op tijd. Ze komt langzaam uit haar bed en loopt richting de badkamer. Ze zet ze douche aan en loopt weer terug naar haar kamer om kleren te pakken. Ze zet de kraan op 38 graden. Ze voelt de warmen stralen op haar lichaam. Zo staat ze nog een tijdje onder de douche. “Anouk ben je bijna klaar?” vraagt haar moeder. “Ja, ik ben zo klaar. Nog even mijn haar uitspoelen”

Anouk loopt naar beneden en pakt een boterham. Ze gaat aan tafel zitten bij haar vader die de krant aan het lezen is. “Goedemorgen”zegt haar vader vriendelijk. “Goedemorgen”antwoord Anouk slaperig. “Zin in de Efteling?”vraagt haar vader. “Ja hoor.” Dat is waar ook, denkt Anouk. Vandaag is de grote dag. Dan kan ik de hele tijd naast Joris zitten.
Anouk staat op om haar tas in te pakken. “Wat zou ik meenemen pap?” “Ieder geval brood. Je gaat toch niet iedere keer patat eten. En dan neem je nog wat drinken en een paar snoepjes mee” Wat is mijn vader toch ouderwets, denkt Anouk. Wat is er nou erg aan patat, dan neem ik zelf wel geld mee. Ze loopt naar boven en pakt geld. “ Ik ga naar school, doei!” Gilt ze door het huis. Ze loopt nog even langs haar vader en plakt een kus op zijn wang. Ze pakt haar jas van de kapstok en loopt naar de schuur om haar fiets te pakken.

Als ze bijna bij het plekje is. Staat Joris er niet. Anouk wacht nog even, maar het is al 10 voor half 9. Half 9 vertrok de bus, ze moest nu wel echt gaan, anders kwam ze te laat. Na 2 min is hij er nog niet en Anouk fietst alleen door naar school. Aangekomen op school, zet ze haar fiets in het rek en loopt naar Laura toe. “Hee” zegt Laura vrolijk. “Hee, heb jij Joris al gezien?”vraagt Anouk. “Nee niet gezien. Hij zal zo wel komen”zegt Laura geruststellend. Ze lopen naar de bus en wachten tot ze erin mogen. Nog steeds is Joris er niet. Nu begint Anouk zich toch echt wel zorgen te maken. “ Anouk kom je mee?”vraagt Laura. “Joris is er nog niet” “Hij komt echt zo wel”zegt Laura. Anouk loopt achter Laura aan in de bus en gaat maar naast Laura zitten.
“Waar blijft ie nou?” zegt Anouk bezorgt. Dan rijd de bus weg en Joris is er nog steeds niet.
“Mevrouw?, weet u misschien waar Joris is?” vraagt Anouk aan haar mentrix. “Uhm, nee niks gehoord, misschien heeft hij zich verslapen.” Zegt haar mentrix.

Aangekomen bij de Efteling, vergeet ze Joris een beetje. Ze kan toch niet de hele dag aan hem denken. Hij heeft zich vast verslapen, spreekt Anouk zich toe. Samen met Laura en nog een aantal meiden gaan ze in de attracties. Eerst gaan ze in de Python. Anouk gaat naast Laura zitten. Als hij omhoog gaat en hij op het hoogste punt staat, word Anouk misselijk. Het is zo hoog. Maar gelukkig duurt dat moment niet lang. De achtbaan racet naar beneden en gaat over de kop. Als ze uit de achtbaan zijn, draait Anouk der maag nog. Ze gaan nu even wat eten. Ze lopen naar een friettent.

Het is tijd. Ze moeten terug naar huis. Anouk zit nog steeds met Joris in haar gedachten.
Er zal vast niks gebeurt zijn. Wat zou er gebeurt moeten zijn? Denkt Anouk bij zichzelf.
Als ze bijna thuis zijn wilt hun mentrix iets zeggen. “Jongens en meisjes, ik heb niet zo’n leuke mededeling........" Het zal toch niet... denkt Anouk bij zichzelf. Het zal toch niet Joris zijn? Of wel?
.......