Bokt.nl

Citaat:

“En ik wil je nooit meer zien!” schreeuwde Mandy boos. Huilend liet ze zich op haar bed vallen. Ze heeft nu al een paar dagen ruzie met Rita. Sinds kort is ze vriendinnen met Sara, een klein meisje die nog niet zo lang in het dorp woont. Al een tijdje vond Mandy Rita niet meer aardig. Vroeger waren ze de beste vriendinnen. Ze deden alles samen en niemand kwam tussen hen. Maar omdat Rita 1 jaar ouder is speelt ze altijd de baas. Eerst dacht Mandy dat het een grapje was, maar toen ze ontdekte dat het serieus was wilden ze het liefst een andere vriendin. Maar ze wist dat als ze geen contact meer met Rita maakte, ze geen contact meer had met de andere kinderen uit de klas. Zij vonden haar namelijk wel helemaal geweldig. Toen Sara in de klas kwam werd ze direct gepest. Ze was veel blanker dan de rest en ze had een rare kleur oranje in haar haren. Dat vond Mandy juist cool. Sindsdien zijn ze dikke vriendinnen. Maar Rita is verschrikkelijk jaloers.

Piep, piep, piep, piep. “Hé! Dat is mijn mobiel, misschien heb ik wel een bericht terug van Sara! Vlug en handig haalden ze haar mobieltje uit haar zak. “Mandy dit wordt je dood kom na schooltijd naar het bushokje tegenover mr. White de groeten van je vijand.” Las Mandy. De rillingen gingen door haar heen. Nog nooit had ze zich zo bang gevoeld. Ze werd bedreigd! Langzaam drong het tot haar door. Het stalken vond ze al vervelend en nu, nu… word ze bedreigd door die vervelende Rita Vermeulen. Met een ruk draaiden ze zich om, ze moest nu even afleiding gaan zoeken en de manege was daar een prima plek voor. Mandy renden naar beneden en pakte een appel uit de fruitmand. De achterdeur stond nog open en haar fiets nog in de tuin. ‘Mooi, nu kan ik met de fiets naar de manege’ dacht ze. 10 minuten later arriveerden ze bij de paarden. Zo snel ze kon liep ze de pony stallen in en ze zocht de box van Star op. Toen Star Mandy’s stem hoorden hinnikten hij. Ieder meisje wist dat Star gek op Mandy was. Stil ging ze in het hoekje van de box zitten en luisterden naar de ademhaling van Star en de stemmen van de manegemeisjes. Morgen na schooltijd werd het haar dood…

Citaat:

De volgende morgen kan Mandy maar niet uit haar bed komen. Gisteren was het laat geworden ondanks dat haar moeder haar telkens had gewaarschuwd dat ze nu echt naar bed moest. Eigenlijk had ze moeten luisteren, haar moeder heeft bijna altijd gelijk als ze samen een discussie hebben. Telkens gaan er nare beelden door Mandy’s hoofd. Ze is bang voor de dood, maar ook bang dat iedereen te weten komt dat ze bedreigd word. Haar moeder mag het beslist niet weten, als zij er achter komt dat ze gepest en gestalkt word, moet meteen de politie erbij komen. De meest nare dingen gaan door haar hoofd. Snel neemt ze een douche om alle narigheid van zich af te spoelen. Als ze klaar is en zich net aan het afdrogen is voelt ze iets vlak bij haar oksel. Het is een soort van bobbeltje en het prikt heel erg als ze er over heen gaat. Ze besteedt er verder geen aandacht aan en gaat zoeken naar haar deodorant. Ze durft het niet mee naar school te nemen omdat ze bang is dat ze daarmee gepest word. Ze heeft namelijk geen normale deodorant net zoals alle andere meiden, maar speciale voor wat kleinere kinderen die nu al last hebben van vaak zwetende oksels. De andere meisjes hebben al voor oudere en vinden het babyachtig als je deo hebt voor kinderen. Zonder er bij na te denken spuit ze wat onder haar oksels en ze krijgt een pijnlijke steek als ze perongeluk op haar bultje spuit. “Auw! Rot bultje ook” vloekt ze. Met een wit gezicht loopt ze naar haar kamer, automatisch loopt ze naar haar klerenkast en ze schrikt als ze ziet dat haar moeder in plaats van al haar strings en slipjes, onderbroeken heeft neergelegd met plaatjes van konijntjes, poezen en honden!

“Mááám, kom NU hier!” schreeuwt Mandy boven aan de trap. Snel loopt mam de trap op. “Wat is er lieverd? Heb je je pijn gedaan?” zegt mam bezorgd. “Nee, dat is het niet, je heb al mijn strings en slipjes verwisseld voor lelijke ONDERBROEKEN!” roept ze boos. “Maar liefje, dit is van een speciale lekkere stof gemaakt, dat zit veel lekkerder dan die dingen die in je billen zitten. Bovendien durf ik jou echt niet met die naakten dingen over straat te laten gaan!” zegt haar moeder. Boos stampt Mandy op de grond, nu is ze niet meer stoer en hip, maar een lelijk kinderachtig kind die niks mag van haar moeder. Mandy stapt op mam af en duwt haar de kamer uit. Ze heeft nu geen zin in vervelende moeders. Als een speer kleedt ze zich om in een spijkerbroek en een leuk T-shirt. Beneden pakt ze snel een boterham en daarna fietst ze naar school. Het is ruim een halfuur fietsen naar het Welland college. Het is een leuke school waar je veel over dieren leert. Even was ze vergeten dat ze vanmiddag misschien wel dood kan zijn, maar daar wil ze nu liever niet over denken. Als ze op school is zoekt ze meteen waar Sara is, maar als ze het plein op wil lopen houden 4 grote en lange meiden haar tegen. “Zo kleintje, jij komt niet verder dan dit, aangezien we nog genoeg tijd hebben word hier je eerste afgang en later op de middag ben je… dood!” zegt een stem. Mandy rilt, wat zou er gaan gebeuren?