Bokt.nl

Citaat:

Het was weer een verschrikkelijke nacht geweest. Deze nacht was er maar 7 geweest en Romeo was kwaad geweest. Ik had van hem meer aan mijn uiterlijk moeten doen niet zo moe moeten lijken. Ik had er minstens 14 kunnen hebben! Had hij gezegd. Maar ik wist wel beter, 7 was al veel en toen ging het de hele nacht maar door en door en door. Morgen, maar eigenlijk vandaag moest ik weer aan het werk. “Wendy! We beginnen vandaag om 12 uur ’s middags! Zorg dat je klaar bent” hoorde ik een stem roepen, het was een kwade, zware stem. Het was de stem van Romeo. Vandaag moet ik al om 12 uur ’s middags beginnen, het was toch niet normaal? En het zal wel weer duren tot een uur of 8 in de ochtend. Dat hou ik toch niet vol? Maar wat wou ik anders doen ik moet het werk wat ik vannacht niet had kunnen doen vandaag maar inhalen. Zo bleef ik nog door piekeren en pas om 10 viel ik in slaap.

“Hé Laura wacht nou even dan! Ik moet je wat vertellen!! Gister toen ik na het eten op MSN zat had een of andere Romeo mij toegevoegd, hij is echt vet aardig en nog knap ook, echt!. Hij heeft donkere ogen, zwart haar en een heel licht getinte huidskleur. Wacht ik heb wel een foto, die stuurde hij mij en heb hem gelijk uitgeprint.” –ze liet de foto aan haar vriendin zien- “Wauw! Wat een lekker stuk zeg! Die wil ik ook wel, hahaha!” Ik keek haar even kritisch aan, ze zou hem toch niet van haar willen afpakken? Hij was van haar, dat weet ik zeker! Hij is ook zo lief en hij had haar gister ook heel aardig en mooi gevonden, dat ik mooi ben zeiden er vele maar waarom heb ik dan maar 1 vriendin? De meesten vinden mij dus toch niet aardig. “Hè Wendy! Luister je wel wat ik allemaal zeg?” “Huh? Wat zei je dan Laura?”

Oeps! Het was Laura niet meer, ze was weer is te lang in slaap gedommeld.. ze keek nu recht in de bruine ogen van Romeo. “Sorry, ik ben in slaap gevallen” het was een dom antwoord maar Romeo was gelukkig niet kwaad “Het maakt niet uit meisje het is ook nog maar 11 uur maar wil je wel dan nu even douchen etc.?” Ik zei niks meer terug en gehoorzaamde maar naar wat hei zei. Ik liep naar de douche deed me fluwelen pakje uit die ik nog aan had van vannacht het was een idioot rot ding maar kennelijk viel Romeo op dit soort pakjes, ik had elke avond een ander van zo’n model aan. Het water kletste op de grond van de douche en ik stapte er voorzichtig onder. Het water was heerlijk! Lekker warm, en elke avond verheugde ik me weer naar dit moment lekker tijd voor jezelf en ik mocht weer even denken aan thuis. Hoe zouden hun het nu hebben? Zouden ze mij zoeken? Denk het niet, tenminste Romeo had gezegd van niet. Ik stapte weer onder de douche vandaan en keek nog een keer de badkamer rond opzoek naar me kleren. Er stond een wit betegelde bad en douche in en de wasbak en wc waren ook helemaal wit. De muur was heel licht blauw en er zat een donkere streep blauw op, het was op de hoogte van haar ogen. De vloer was wit met blauwe tegels. En toen zag ze ook haar kleren. Het waren niet meer de kleren die ze afgelopen uren aangehad had en die ze hier had uitgetrokken maar het waren nieuwe! Het was wel weer het zelfde model zoals altijd. In dit model kon je goed mijn borsten zien, ik had immers behoorlijk wat inkijk als ik iets naar voren boog. Het was ook heel strak. Het boven stukje was heel kort waardoor mijn navel ook goed zichtbaar was. Romeo had mij een hele mooie kleine navel piercing gegeven en wou daarom natuurlijk ook dat hij goed zichtbaar is. Het bovenstukje had spaghetti bandjes. Het onderstukje was een heel mini rokje. Als je 2 en een halve hand op mijn bovenbeen vanaf mijn knie legde dan was je bij het rokje. Behoorlijk kort dus. In dit pakje hoef ik geen BH aan want het zat zo strak en er zat een soort van BH stukje in. Het was best wel handig maar ze voelde zich hierdoor nog meer naakt dan ze eigenlijk was. Ook droeg ik een string, ik vond het maar een k.u.t. ding net zoals het hele pakje. Als je mij gewoon een slobber trui gaf met een normale spijkerbroek en normaal fijn ondergoed dan was ik naar mijn gevoel mooier en het zat ook nog is 3 dubbel zo fijn. Maar Romeo vond dit mooier en hij zei dat ik dan ook langer en volwassene leek. Tja dat moest ook wel, ik was nog maar net 15! Romeo had ook gezegd dat de meeste mannen wel afknapte als ze wisten dat ik nog maar zo jong was het waren bijna altijd ook mannen van 20 tot een jaar of 35 gokte ik. En die zouden het nooit met een grietje van net 15 doen. Ik snapte wel waarom Romeo dan toch zulke jong mogelijk grietjes wou, ik was zelfs nog 1 van de oudsten de meesten die bij hem werkten waren 13/14 had er al wel een paar ontmoet maar ik wist het meeste van wat ik hoorde van Tessa die bij een vriend van Romeo werkte.

“Wendy?” hoorde ik Romeo roepen “Ja wat is er?” vroeg ik. “Ben je klaar?” “Ja hoor! Kom maar”. Ik hoorde voetstappen de trap op komen en toen ging de slaapkamer deur open, ik hoorde toen geen voetstappen meer en deed daarom de douche deur maar open, ik stapte op het zachte en warme vloerbedekking die geel was. “Zo! Dat rood staat je echt geweldig Wen!” Ik bloosde en keek snel op het klokje. “Het is al 5 voor 12, moeten we niet snel weg?” vroeg ik om de liefkozende woordjes van hoe mooi ze wel niet was te vermijden want ik voelde me zelf totaal niet mooi. “Nee hoor, vandaag hoeven we maar naar de overkant heen” “Waarom?” “Hier komen overdag de meeste mannen” “Owja, dom van me dat ik dat niet weet. Ik liep samen met Romeo naar de overkant en had een hele lange warme jas aan. Ik mocht niet kou vatten en bovendien hoefde jan en alleman nog niet te zien wat ik vandaag aan had. Ik liep het huis binnen en kwam direct aan bij een trap. En een beetje onder de trap was een deur bevestigd waar je in kon. Ik moest daar door en zou dan in een kamer komen waar ik me kon laten zien. Hoe Romeo zei. Ik ging de deur in en kwam in een donkere kamer terecht, waar was het licht? Nergens zag ik het licht knopje. Ik zocht en zocht en plotseling ging het licht aan. Er zaten nog donkere gordijnen voor het raam, waar ik in moest zitten. Ik deed me jas uit en wachtte op Romeo. Ondertussen inspecteerde ik de kamer, wat ik zag was niet normaal! Zo ongelofelijk vond ik het.

“Meisie van me mag ik binnenkomen?” “Ja kom maar” Ik zag Romeo binnen komen en vroeg direct: “Wat moet ik hier nog meer doen?” daarop was het antwoord: “Niks, het enige wat je hier moet doen is je laten zien aan de straat” “Maar waarom die andere dingen?” vroeg ik. Het antwoord was: “Dat moet jij later doen, het is voor de meer gevordene meisjes. “Ow” “Kom ik laat je zien waar je heen moet als er iemand voor je komt”. Ik liep hem achterna weer een andere trap op en hij liet me zien hoe ik bovenaan de trap moest staan, de trap die leide naar de hal. Hij liep toen weer vooruit naar een kamer zoals zo’n kamer altijd was.

esther_sonja schreef:

Heej spannend verhaal
gaat dit nou over loverboys

Citaat:

Ik wou net weer naar de andere kamer lopen toen Romeo mijn arm greep. “Denk erom hè! Niets over je leeftijd daar horen ze ook niet naar te vragen en je weet hoe je het kan vermijden, ook wil ik dat je achter je de poster ophangt en het bordje gebruikt er zullen vandaag veel mannen komen” “Ja” was het enige wat ik kon zeggen. “En nu vlug die jas uit” ik begreep precies wat hij bedoelde en rende naar de ene kamer waar ik vandaan kwam. Ik deed me jas uit hing die aan de kapstok en hing de poster die bij het raam stond achter het zwarte gordijn. Deed de gordijnen open en ging voor het raam zitten, me laten zien aan de straat. Ik zat er nog geen minuut of de eerste kwam al ik hing snel het bordje neer waarop stond dat ze naar boven moesten komen waar het bordje bezet hing en ze moesten wachten. Ik snelde naar boven heen en bleef even boven aan de trap staan. Heel verleidelijk kwam eruit: “Ga je mee?” De man had er duidelijk zin in het zou een man van rond de 25/26 zijn en hij lachte lief naar me. “Zeg meisje hoe oud ben je?” “Waarom wil je dat weten? Dat is toch niet belangrijk?” Hij dacht even en zei toen: “We doen een wedstrijdje wie de jongste heeft gekregen” “Owja, ik ben 17” Ik lachte en hij zei: “Oké want je ziet eruit als 20!” Lachend zei ik “Maar wat is dat voor een wedstrijdje dan?” en verleidelijk ging ik op het bed liggen. “Owja het is niet zo bijzonder hoor, we gaan gewoon ieder apart op zoek naar de jongste en je mag er maar 1 uitkiezen daarna gaan we met zijn allen in het café de dag bespreken en zeggen we hoe oud de meiden zijn aan elkaar” Ik deed me rokje heel iets naar beneden heen op een verleidelijke manier en zei toen: “Dan maak je een grote kans denk ik, kom je?” kwam er nog verleidelijker uit. Ik zag dat hij het extra langzaam deed en duidelijk de tijd wou gebruiken en ondertussen begon hij weer te praten ik gaf zo nu en dan antwoord en ondertussen maakten we ons klaar. Ik verzonk weer in gedachten, naar huis. Wat zouden pap en mam hier van vinden? Wisten ze wel dat ik dit deed? Vast wel want Romeo zei dat hij alles netjes door gaf aan mijn ouders. Ik had een keer gevraagd waarom ik dan geen contact met ze mocht “Waarom wel?” had hij gezegd. Tja, waarom wel? Ik weet het niet. Dit uur zal net zoals alle anderen zijn, jezelf volledig overgeven en het hem naar zijn zin maken. Niet moeilijk zou je denken, echt wel! Nu viel het wel mee, ik dacht gewoon aan thuis maar in het begin was het wel heel moeilijk vond het ook walgelijk. Het was weer klaar ik trok me kleren weer aan en hij ging ook weer naar beneden ik deed langzaam de deur open en keek nieuwsgierig of er nog meer waren. Er stonden 2 mannen te wachten. “Wat gaan we doen?” vroeg ik nieuwsgierig en verleidelijk. “Trio” was het antwoord. Ik had nog nooit trio gedaan en werd een beetje bang. “We hoorden dat je er goed in was dus dat moeten we even testen” “Oké, dat is goed” Ja hoor weer het werk van Romeo hij wilde testen of ik trio kon en stuurde daarom maar 2 mannen. “Komen jullie?” Ik zorgde dat ik zo verleidelijk mogelijk leek en praatte al was ik super nerveus.

De mannen trokken direct hun kleren uit en kwamen op mij af, langzaam werd ik ook uitgekleed. Het was moeilijk ik moest elke keer 2 dingen tegelijk doen al ging het naar mijn idee eigenlijk wel goed. “Zo meisje best knap hoor voor de 1e keer! Hier heb je het dubbele” Ik kreeg het geld toegedrukt en ze gingen weer weg en ook verbijsterend snel. Op de gang hoorde ik 3 stemmen, die van Romeo sowieso die herkende je overal! Ik kon niet horen wat ze zeiden maar het ging waarschijnlijk over net. Ik ben benieuwd en kleedde me zelf maar snel aan. “Zo dat is positief!” kam Romeo vrolijk binnen. “Je mag even pauzeren” dat is raar! Na de 2e keer al! “Maar normaal mag de pauze pas na 4/5 keer?” vroeg ik verward “Je mag nu ook even pauzeren maar ik wil wel even met je praten” “O, oké” als hij met me wilde praten was het nog geen pauze wist ik van te voren ook al te zeggen. Hij had dan weer veel te zeggen waarschijnlijk. “Ik vind dat je het goed doet, je blijft vooral heel rustig en kalm hoe doe je dat?” Ik dacht even na, zal ik het hem vertellen? “Ik denk altijd heel veel na en kan dan zo in gedachten verzonken raken waardoor ik me volledig kan overgeven” Zijn gezicht vertrok even van blij naar denkend naar blij. “Oké, en waar denk je dan aan?” Moest ik hem dat wel vertellen? Toch maar wel hij zorgt immers voor me zonder hem ben ik verloren en ik mag geen geheimen voor hem hebben “Hum, aan van alles maar vooral aan thuis” “Waarom denk je aan thuis? Ze willen toch niks meer voor je doen en als jij hun nog lief was waren ze wel op zoek gegaan” Het is dus waar dat ze mij niet zoeken, maar het is wel een enge gedachten Pap en Mam zeiden altijd dat ik alles voor ze was. “Het zal wel waar zijn wat je zegt maar waar moet ik volgens jou aan denken?” Hij zij een beetje geïrriteerd nadat hij op zijn horloge had gekeken “Maakt me niet uit, bemoei ik me niet mee en ga nu maar weer aan het werk je pauze zit erop” Ik kon alleen doen wat hij zei en knikte maar van ja. Hij liep weg en direct de volgende kwam binnen. Ik kon alleen denken aan de woorden van Romeo: ,,als je hun nog lief was waren ze wel op zoek gegaan’’ Maar ben ik ze dan echt niets meer waard, blijkbaar niet. En wie wil er nou een dochter die een prutsmuts is? Niemand neem ik aan. En volgens Romeo kon ik toch niks zonder hem ik kon niet voor mezelf zorgen want had het nooit geleerd en wie geloofde nou een 15 jarige? Die krijgt niet eens normaal werk. Uiteindelijk toen het een uur of 8 ’s avonds was mocht ik weer een pauze nemen. Romeo had gezegd dat ik zelf mocht weten wat ik ging doen in de 20 minuten als het maar niet naar buiten gaan was. Ik liep daarom nu een beetje door het huis heen.

Het huis was behoorlijk oud ingericht en aan de trap te zien was het ook een oud huis. De vloeren waren van hout en kraakten behoorlijk even als de trappen. Het was groot met allerlei verschillende kamers en veel gangen. “Wendy? Waar ben je?” klonk het van mijn kamer. “Hier!” Het was de stem van Romeo die vroeg waar ik was. “Kom even liefje”. Ik liep weer naar mijn kamer toe en Romeo begon direct te praten “Je hebt er al veel gehad tot nu toe hè? En volgens mij ben je een beetje moe is het niet? Daarom omdat het vandaag goed is gegaan en ik alleen maar tevreden mensen heb gehoord mag je nu mee naar huis” Yes! Er ging een vreugde kreet in mij los maar kon hem gelukkig binnen houden. “Echt waar?” vroeg ik dan maar. “Ja, of wil je liever door werken?” “Nee, wil liever naar huis” en lekker in bed liggen met een fijne slobber pyjama. “Oké, kom dan maar” hij sloeg zijn jas om me heen en daarna sloeg hij zijn arm om me heen wel zo stevig dat ik niet weg kon maar het leek net of ik vrijwillig mee liep. “Ik moet even nog wat halen voor je, ga je mee?” “Ook dat nog, wéér een nieuw pakje natuurlijk” We liepen een kleding winkel in die alleen van die sexy pakjes verkocht. “Hier vind je deze mooi?” Het was een soort van paal-danseres-pakje en knikte maar van Ja, want wat hij mooi vind moest ik van mezelf ook mooi vinden. “Oké, dan kopen we hem goed?” “Ja, fijn!” Romeo rekende af en hij praatte nog even met een andere man waarschijnlijk ook zo’n figuur als Romeo en volgens mij hebben ze het over me. Die andere man keek immers elke keer naar me. Ik wist niet wat ik moest doen en ging maar een beetje bij de pakjes kijken het waren verschrikkelijke dingen waar ik liever niet in zou lopen. Daar kwam Romeo weer aan. “Dat was een vriend van me, hij maakt films en wou jou wel een keer in een film zien spelen” “O, en wat vind jij?” Hij was even aan het denken “Het lijkt mij fantastisch ik hoop dat jij dat ook vind” Oké Romeo wou dus dat ik in een film ging spelen, ik had zelf donders goed in de gaten wat voor een film dat wel niet zou zijn zo’n sex-film. “Oké, maar wat gebeurt er dan met zo’n film?” “Dat kan ik je niet zeggen”. Hmm.. “Zullen we nu naar huis gaan?” hij sloeg zijn arm weer om me heen en zei: “Is goed beauty van me, laat je me thuis dan direct je nieuwe pakje zien?” Ik knikte ja en keek naar de grond. We stonden op straat toen hij zich in een keer tot mij omdraaide en met zijn vinger mijn kin omhoog drukte “Wat is er Wen? Je zit normaal vol praatjes en nu kijk je zo verdrietig naar de grond” “Er is niks hoor” “Echt niet?” “Denk je dat ik tegen je lieg?” “Nee, dus kom maar weer” We liepen verder samen naar huis. Thuis aangekomen zag ik dat hij nog een verassing had waardoor ik natuurlijk eerder mee mocht naar huis.

Citaat:

Ik zag een andere vrouw met een gloednieuwe en waarschijnlijk peperdure camera in de hand. Romeo liep achter me aan en zag me verbaasd naar de vrouw kijken: “Wendy dit is Laura, Laura dit is Wendy” De vrouw die Laura bleek te heten kwam op me toe stappen en zei: “Aangenaam Wendy” Ik kon nog niks terug zeggen of Romeo kwam er al weer aan: “Wendy dit is nog een soort van verassing voor je” Hij bekeek me even en zei toen “We gaan foto’s van je laten maken! Vind je dat niet geweldig? Je vindt het toch leuk om model te zijn?” Ik dacht even aan toen ik Romeo nog net kende en we met mijn digitale camera foto’s in het bos gingen maken ik had hem toen inderdaad gezegd dat ik het leuk vind als er foto’s van me worden gemaakt “Ja, klopt” zei ik een beetje ongeïnteresseerd. “Oké zullen we dan maar?” vroeg Laura. “Ja is goed, Wendy zullen we ze hier in de woonkamer of op de slaapkamer maken?” In de woonkamer stonden mooie zachte met pluche bekleedde bankstellen en stoelen en in de slaapkamer had je een prachtig hemelbed. “Uhm, doe maar hier in de woonkamer!” Laura keek even goed de woonkamer door en knikte tevreden ze zei toen tegen mij. “Romeo zij me dat hij het hem leuk leek om stoere en stoute foto’s van je te hebben” Hm, ik zelf had er eigenlijk geen zin in maar ik moest maar doen wat de fotografe zei en wat Romeo wou ik was gewoon zijn gebruiksvoorwerp. “Dan kleed ik me even om oké?” Romeo kwam er weer tussen. “Is goed sgatje, ik loop even met je mee om de kleding uit te zoeken.” Minder, wil liever zelf wat uitzoeken als hij wat uitzoekt is het toch niet mooi maar het moet maar hè? Ik zat er behoorlijk tegenop dat hij mijn kleding alweer ging uitzoeken voor de 100000000e keer.

We liepen samen naar de slaapkamer waar de grote kast stond. Ik deed de deur open en wou net wat gaan uitzoeken toen Romeo mijn hand pakte en me omdraaide. “Denk erom hè? Je doet precies wat IK zeg en wat Laura zegt oké?” Ik schrok een beetje van zijn gebaar, hij vertrouwde mij op de een of andere manier nooit. Had hij het dan niet in de gaten dat ik altijd precies deed wat hij van me verlangde? Ik haalde het niet in me hoofd om wat anders te proberen. “Ja, tuurlijk zoals altijd! Ik durf niet eens wat anders te proberen”. Ik hoopte dat het hem overtuigde maar blijkbaar zette hem dat alleen aan het denken. “Ik hoop het voor je, ga jij maar even op het bed zitten ik zoek even wat kleren uit en bespreek daarna even wat zij vind dan kleed je je om oké?” “Ja is goed” ik ging op het bed zitten en keek toe hoe Romeo de verschrikkelijkste en de meest sexy kleren pakte. Romeo had zijn arm helemaal vol en liep weer naar de woonkamer en even later kwam hij met de helft mee terug. “We willen allebei dat je in deze kleren gaat poseren? Er worden ongeveer 25 tot 50 foto’s per setje gemaakt” En hij liep weer weg. Ik hoorde gelach vanuit de woonkamer ik kon alleen niet horen waarom ze lachte. Ik trok snel het eerste setje aan en liep weer naar de woonkamer.

“Hoe moet ik als eerste poseren, en is dit setje als eerste goed? Liggen de kleren op volgorde Romeo?” Romeo zei: “Ja ja ze liggen allemaal al op volgorde luister nu maar snel naar Laura”. Ik keek direct weer van Romeo naar Laura en ze begon direct te praten. “Zullen we eerst dan maar een paar foto’s op deze bank maken?” ze klopte op de bank waar zij en Romeo op zaten en ik knikte maar. “Hoe moet ik gaan zitten of liggen?” “Dat mag je zelf weten, maar als Romeo een idee heeft doe je het naar zijn idee” Ik gehoorzaamde en ging op een verleidelijke manier op de bank liggen. Ik keek eerst naar Romeo en hij knikte dat was voor mij het teken dat ik goed lag en keek toen heel lief naar de camera waarbij een lief lachje op mijn gezicht ontsnapte. “Goed meid! Nu een andere pose” Ik ging nu zitten en deed net alsof ik een heel net meisje was die wel zin had in wat. “Heel goed!” Zo gingen we even door tot Laura zei: “Ik heb nu genoeg foto’s van de bank en dit setje, nieuw setje!” Zo hé ze was nu even niet meer de aardige geduldige Laura zoals ik haar vandaag had leren kennen maar ze was nu een ongeduldige Laura en gedroeg zich precies zo als je wel is ziet bij een professionele fotograaf die zoveel mogelijk foto’s binnen een uur wil schieten. Ik liep zo snel mogelijk weer naar de kamer heen en wisselde zo snel mogelijk van setje en liep weer naar de woonkamer: “Waar nu? Of nog steeds op de bank?” Romeo keek even de woonkamer door en zijn reactie was toen “Voor een keer mag je op de bar zitten liefje” Wat zijn ze nu weer van plan? Foto’s van mij op de bar? Huh? Ach. Ik gehoorzaamde en klom op de bar, geen idee hoe ik me moest poseren. “En hoe moet ik me poseren?” Laura kwam direct op me af gelopen net of ze begreep dat ik totaal niet wist hoe ik me hier moest gaan poseren. Ze plukte aan alle kanten en deed me pakje net iets anders eigenlijk was het wel grappig. “Zo wat vind je Romeo mooie pose?” “Ja super!” Laura maakte direct een paar foto’s van alle kanten en tussendoor zei ze een keer van. Even daar naar kijken, of kijk maar op een ondeugende manier in de lens. Voor de rest moest ik dood stil zitten. “Zo Romeo zet jij haar nu even in een andere pose?” zei Laura. Romeo lachte en kwam naar me toe. Hij zette me echt in de raarste posé en ook zo dat ik hele erge inkijk had. Ook deed hij me kleren anders. “Is dit niet een beetje té erg Romeo?” vroeg Laura. Ik zei niks, want ik wist dat hij dan boos zou worden zelf vond ik het verschrikkelijk zo’n pose maarja. “Nee, dit is perfect! Zo’n foto wil ik nou echt een keer van me meisje” Ik zag Laura bedenken en ze vond het niet leuk ze klikte ook maar een paar foto’s en zei toen. “Nieuw setje”. Ik gehoorzaamde deed snel een ander setje aan en ging weer naar de woonkamer. Zo gingen we nog ruim een uur door tot we klaar waren. Romeo was ook blij aan zijn reactie te horen. “Heel goed Wen!! Het zijn vast en zeker top foto’s geworden, weet je al wat ik met de foto’s wil gaan doen?” “Nee?” Romeo dacht even na, hij dacht vast of hij het mij wel moest zeggen of niet. “Ik wil folders maken, en ik wil ook een mooi schilderij en een paar foto’s zullen dit huis vast en zeker op vrolijken het is zo’n saaie boel hier”. Ja, ja een saaie boel hier. Het is hier hartstikke druk ingericht met allerlei licht roze en witte zachte spullen. En in een andere kamer allemaal hele velle kleuren. “Ja, dat zal wel maar je wilt mij dus op een folder, een schilderij en overal in het huis zien?” “Precies! Dan ben ik nooit alleen thuis als jij aan het werk bent”. Laura had ondertussen haar spullen opgeruimd en haalde een laptop te voor schijn. “Ik moest Wendy ook in haar leven volgen is het niet? Daarom heb ik deze laptop gekocht speciaal voor alle foto’s van Wendy ik zal de eersten er alvast op zetten” Ik keek verbaasd uit me ogen. Wat was Romeo allemaal van plan? En Laura die speciaal een laptop had gekocht, en wat bedoelde ze met: ,,ook in haar leven volgen’’?