Bokt.nl

Citaat:

‘’Hee Jess! er is een nieuw paard! het is een fries, niet eens zo groot! net zo groot als Bella ongeveer’’ Zei Jessica’s beste vriendin Annicka
‘’Oké, rijd er ook iemand op?’’ Vroeg Jess nieuwsgierig.
‘’Ja ik!’’ Klonk een spottende stem. Het was Mandy.
‘’Jij? Oh oké.. Kan je dat wel dan?’’ Annicka onderdrukte een giechel.
‘’Oo wat zijn we weer grappig Annicika! toevallig kan ik heel goed rijden, veel beter dan jij hoor!’’ Snauwde Mandy.
‘’Oh daar heb ik nog niks van gemerkt hoor’’ Zei Annicka uitdagend.
‘’Daag je me uit trut?’’ Zei Mandy spottend.
‘’Hee! niet zo schelden Mandy. En Annicka, niet erop ingaan. Pff laat elkaar. En nee Mandy, ze daagt je niet uit!’’ Zei Jess zuchtend.
‘’Zeg hé, aan welke kant sta jij eigenlijk? en, Ik neem je uitdaging aan Mandy’’ Zei Annicka woedend.
‘’Ohh.. Ik sta aan Niemands kant. Mandy is niet een van de aardigste maar ik haat haar heus niet hoor’’ Zei Jessica. Ze rolde verveelt met haar ogen.
‘’Oké Annicka ik ga op die nieuwe, ik win toch wel!’’ Zei Mandy spottend.
Annicka’s ogen spoten vuur. Jess haalde zuchtend haar schouders op en liep haastig de kantine uit. Binnen in de kantine hoorde Jess ze nog steeds ruziën.
Ze liet de wind in haar haren glijden en liep naar de bak. Met haar armen over elkaar leunde ze over de bakrand heen totdat ze een arm voelde op haar schouder. Geschrokken draaide ze zich om. Ze keek recht in het gezicht van Annicka. ze had Isabelle bij haar. ‘’Wat is er Ann.. En waarom heb je Isabelle opgezadeld?’’ Vroeg Jessica geschrokken.
‘’Uit de weg. ik ga met Mandy strijden.’’ Zei Annicka bot.
‘’Maar Ann..’’ Begon Jessica bezorgd.
Annicka duwde Jessica uit de weg en parkeerde Isabelle op de middellijn.
2 seconden later stond Mandy ook voor de deuropening en keek overwinnend van Jess naar Annicka. Annicka wierp Mandy een nijdige blik toe. Mandy lachte spottend en ze zette de zwarte fries op de middellijn, een stukje van Annicka vandaan. Jess greep haar haren vast en keek verschrikt. Ze rende zo snel mogelijk naar de kantine om te vertellen dat Mandy en Annicka hun verstand kwijt waren. ‘’AMY!’’ schreeuwde Jess buiten adem.
‘’Jessica! wat is er aan de hand!’’ Vroeg Amy het barmeisje geschrokken.
‘’Amy, SNEL! Annicka en Mandy zijn gek geworden! ze dagen elkaar uit voor een wedstrijd en als ik het niet verkeerd begrijp gaan ze naar buiten en Mandy zit op die nieuwe fries o help!’’ Zei Jess in paniek.
‘’WAT!!? zit Mandy op de fries? Dat zal Josanne niet leuk vinden!’’ Zei Amy verontwaardigd.
‘’Nee zeker niet! Maar kom op!! NEE! ik zie ze! ze rijden!’’
Jess rende op haar allersnelst naar buiten. Ze zag Mandy en Annicka weggalopperen.
‘’Hier Jess!!’’ Zei Amy. Ze stond met Katinka aan de teugel.
‘’Rij op Katinka! snel Jess! ik vertrouw je en ik hoop dat je ze terug kan brengen. Ik leg Josanne wel even uit wat er aan de hand is!’’ Zei Amy.
‘’Oké!’’ Zei Jess besluiteloos. Ze vloog Katinka op en galoppeerde in rengalop achter Annicka en Mandy aan. Ze waren natuurlijk allang uit beeld. Maar Bijna alle gevorderde ruiters wisten de buitenrit uit hun hoofd.
Heel even genoot Jessica van de harde wind die haar haren naar achter bliezen. Ze keek even de omgeving in. Waarom niet? Ze zag links mooie velden met maïs erachter. Pas toen het bos in beeld kwam kwam ze weer bij haar positieven. Ze dreef Katinka harder aan en beloonde haar zachtjes. Even later zag ze Mandy op de grond liggen. De fries stond er ongeveer 5 meter naast. Ze probeerde te steigeren maar ze zakte door haar benen.
Jess zag grote bloedkrassen op haar benen en op haar hals zat een grote schaafwond. Paniekerig viel de Fries op de grond. Ze kon niet meer staan.
Jess sprong gelijk af.
‘’Hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren!’’ Zei Jessica half huilend. Ze zette Katinka vast aan een boom. Katinka keek ook geschrokken naar Mandy en de Fries. Annicka was nergens te bekennen. ‘’MANDY! MANDY! hoor je me!’’ Huilde Jess.
‘’Jess?’’ Klonk Mandy’s stem zwak.
‘’Wat is er gebeurd Mandy!’’ Zei Jess in paniek.
‘’Ik... Jess.... Het spijt me.. ik had nooit mee mogen doen met dit stomme gedoe..’’ Mandy begon ook te huilen.
‘’Stil maar Man..’’ Zei Jess. haar ogen vulde zich met tranen.
‘’Waar is Ann?’’ Zei Jessica met een brok ik haar keel.
‘’Ik.... het begon allemaal toen.. Mijn paard schrok van een auto.. Ze begon keihard te rennen met Isabel achter haar.. Ik zat erop en ze rende door de berm.. Daarna steigerde ze.. Ze kwam verkeerd neer en zakte door haar knieën.. ik schrok me dood en Annicka ook.. Toen was ze gevallen en ik ook.. Ik... ik heb een paard vernield!’’ Huilde Mandy.
‘’Mandy! wat erg!!.. maar je gaat toch ook niet met een paard naar buiten dat net nieuw is? wie weet hoe ze zou zijn!
‘’Ja.. ik.. het spijt me’’ Mandy kwam niet meer uit haar woorden, zo hard huilde ze.
‘’Maar Man.. Waar is Annicka?’’
‘’Annicka?’’ Piepte Mandy.
‘’Ja! waar is ze Mandy!’’ Zei Jessica met een wild kloppend hart.
‘’Ik weet niet.. Isabelle schrok zich ook dood en toen begon Isabelle weg te rennen.. Steeds verder.. Mijn paard wilde er natuurlijk achteraan maar dat kon ze niet.. ze had zich flink bezeerd.. En toen.. Toen was Annicka uit beeld.. ik heb haar nu niet meer gezien.. ga haar zoeken Jess..’’ Zei Mandy.
‘’En jij dan? Jij moet ook naar het zieken huis en je paard ook!’’ Zei Jessica twijfelend.
‘’Ik red me wel! en Mijn paard ook. ze kan niet lopen dus ze gaat nergens heen..’’ Zei Mandy. ze probeerde gerust stellend te klinken maar ze hoorde haar eigen stem trillen.
‘’Oké. Ga nergens heen Mandy anders krijg ik straks echt een hartaanval!!’’ Meende Jessica. Mandy begroef haar gezicht in haar knieën en omklemde ze met haar armen. Met een simpele beweging maakte ze Katinka los en sprong erop. ‘’Tot zo Mandy! Hou je taai’’ Zei Jess bezorgd. Er klonk gemompel van Mandy’s richting maar Jess was intussen al weggegalopeerd. Na 10 minuten was Annicka nog steeds nergens te bekennen. Jess ging maar even wat langzamer. Katinka was ontzettend braaf en snapte er ook niks van. In de verte zag ze een politie auto. En Isabelle! Opgelucht galoppeerde ze er heen met Katinka. Maar toen ze bij de politie was aangekomen hing er een ongezellige sfeer. Ze bond Katinka vast en liep naar de agenten toe.
‘’Ehh Hallo meneer, ik zoek mijn vriendin.. ze was te paard. heeft u haar gezien?’’
Vroeg Jessica voorzichtig.
‘’Bent u een vriendin van haar dametje?’’ Toen de agent haar heftig zag knikken deed hij zijn mond weer open.
‘’Dan moet ik u helaas was ergs vertellen.. Haar paard is ongedeerd. Een paar schrammetjes meer niet. Maar u vriendin is er erger aan toe.’’ Zei De agent.
‘’Wat is er dan?’’ Piepte Jessica met een angstig voorgevoel.
‘’Wij moeten u helaas vertellen dat u vriendin is overleden.’’ Zei de agent.
Jessica zag ineens ontzettend bleek. Met grote ogen draaide ze zich om.
Ze wilde Annicka niet zien. Niet zo.. Levend.. Niet dood..
Grote tranen liepen over haar gezicht. Ze maakte Katinka los, die haar vriendelijk begroete. Daarna sprong ze erop en galoppeerde weer terug naar Mandy in rengalop. Ze hoorde meer hoefgetrappel achter haar. Het was Isabelle. Ze was achter haar aangekomen. Ze hoorde de agenten nog wat roepen maar ze luisterde niet. ze wilde alleen maar harder en harder..
Toen ze op de plek kwam waar Mandy zat zag ze een trailer en een auto staan.
Ze ging met roodbetraande ogen stilstaan bij de auto. De tranen liepen met bakken over haar wangen. ze kon niet stoppen. Ze zag Amy geschrokken uit de auto stappen. ‘’Meis? wat is er aan de hand! waar is Annicka! waarom is Isabelle hier zonder ruiter!’’ Vroeg Amy bezorgd.
‘’Ihiik.... Annicka..... Isabelle... ik...’’ Jessica kwam totaal niet uit haar woorden ze bleef maar huilen.
‘’Zullen we dan maar even naar huis gaan meid? je komt niet uit je woorden zo hard huil je! maar moet Annicka niet mee? ik laad iniedergeval Katinka en Isabelle in.’’ Zei Amy geschrokken.
Jessica ging nog harder huilen. ze kon Amy toch niet vertellen dan Annicka niet mee kon omdat ze dood was?.
‘’Waar is Annicka’’ vroeg Mandy aan Jess toen ze de auto instapte.
‘’Ze... Annicka.. Iss dood!’’ Jess begroef haar handen in haar gezicht en huilde harder en harder. Ze liep rood aan.
‘’WAT!’’ zei Mandy met tranen in haar ogen.
‘’Mandy kom eens’’ Vroeg Amy voorzichtig. Amy trok Mandy de auto uit.
‘’Wat is er?’’ Piepte Mandy. Ze rilde. Ze was doodsbang. Ze had niet verwacht dan Annicka dood zou gaan..
‘’Mandy, wat is er met Annicka?’’ Vroeg Amy voorzichtig.
‘’Ze.. Ze is overleden’’ Zei Mandy met een brok in haar keel.
Amy sloeg haar hand voor mond. ‘’Alleen maar door jullie stomme wedstrijd?’’
‘’Ja’’ Mandy sloeg haar ogen neer en schopte tegen een steentje.
‘’Het is toch niet te geloven! Mandy stap in de auto’’ Amy schudde verdrietig haar hoofd. Mandy stapte stilletjes in. Ze zag Jess stil en zachtjes huilen. ze zat tegen de ruit gedrukt. met haar hoofd. ze liep helemaal rood aan.
Mandy keek de andere kant op, naar buiten. Hoe kon ze zo stom zijn?
Jess keek naar buiten terwijl ze dacht aan al die leuke tijden met Annicka.
En ze had ruzie met Annicka, nou niet echt ruzie maar een woordenwisseling.. En dat heeft ze niet eens kunnen uitpraten. Jess kreeg meteen weer tranen in haar ogen bij die gedachte. Ze kon zich niet inhouden en begon weer te snikken. Ze voelde Mandy’s hand op haar schouder. Door haar tranen heen zag ze buiten de manege weer in zicht komen. Ze zag haar instructrice Josanne staan praten met die ene politie agenten die ze daarnet ook zag. Annicka’s ouders waren er ook.
Mijn ouders konden waarschijnlijk niet komen.. die werken nu.. dacht Jessica verdrietig. Ze had nu best zin in haar moeders bezorgdheid. ze wilde als een klein kind huilen bij haar moeder. Toen Amy emotioneel loos de deur open deed en Mandy en Jess eruit liet, was wat Jess het eerste ging doen bij de Fries kijken.
De fries lag zachtjes hinnikend op de grond. Ze tilde haar hoofdje op en keek met haar neus naar haar wonden. Jess wilde net de stal inlopen totdat ze een hand voelde die haar terug trok. Woest rukte ze zich los. Ze keek woedend in de ogen van Josanne. Die verschrikt met een opgetrokken wenkbrauw terugkeek.
‘’Lieverd, ga de stal nou maar niet in. Ze is van slag van de val. Haar ruiter is gevallen en ze heeft zelf grote wonden. en hecht je maar niet aan haar want we gaan haar waarschijnlijk laten inslapen.’’ Zei Josanne zacht.
‘’WAT! GEEN SPRAKE VAN!’’ Gilde Jess in paniek. Ze schoot de stal van het paard in. De fries keek even op maar legde haar hoofd daarna weer hulpeloos op haar benen neer. Het paard brieste zachtjes en hinnikte naar Jess.
‘’JESSICA! kom onmiddellijk uit die stal! dat paard is levensgevaarlijk!’’ Zei Josanne boos.
‘’Nee! dat paard is niet gevaarlijk! jullie zijn hartstikke blind!’’ Zei Jessica huilend.
‘’Pardon? blind?’’ Zei Josanne met opgetrokken wenkbrauwen.
‘’Josan.. laat haar maar even.. ze moet de dood van Annicka even verwerken. Wij allemaal, We hebben allemaal verschillende redenen om daarover heen te komen. En zij zoekt die toevallig bij haar.’’ Zei Amy zacht.
Josanne gooide hulpeloos haar handen in de lucht en liep richting de kantine.

‘’Jess? ben je nog wakker? ik heb wat eten voor je meegebracht,
Ik heb je ouders ook nog gebeld en je mag op de manege blijven slapen van hen, ik heb ze overgehaald’’ Zei Amy zacht.
‘’Eten? bedankt Amy... En bedankt dat je zo lief bent’’ Zei Jessica zacht. Ze voelde een brok in haar keel komen. Tranen zwelde weer op.
‘’Geen dank hoor. hier, ik het bij de snackbar patat gehaald. en ook wat drinken’’ zei Amy.
‘’Bedankt!’’ Zei Jessica. ze begon meteen te eten. Heel lief dat Amy dit voor me doet. Dacht Jessica bij zichzelf.
‘’Weet je zeker dat je bij dit paard wilt slapen? Ik wil je ook wel in de binnenbak laten liggen.. op het bankje? of in de kantine?’’ Vroeg Amy bezorgd.
‘’Nee.. ik.. het lukt wel.’’ Zei Jess zacht.
‘’Oké, slaap lekker hè.. tot morgen dan maar’’ Zei Amy aarzelend.

De volgende ochtend toen Jess wakker werd lag ze tussen Savannah in. Zo had ze de fries genoemd.
‘’Goedemorgen Savannah’’ Zei Jess. en ze gaf haar een kus op haar neus.
Savannah brieste zachtjes en ging overeind liggen.
Ze keek Jess met nieuwsgierige oogjes aan. ze begon te ruiken aan haar kleren en likte haar hand.
‘’Ja, braaf meisje.. wacht even hoor dan haal ik even wat bandages en een zachte dons deken voor jou’’ Zei Jessica liefkozend.
Savannah’s oortjes gingen naar voren en ze keek Jess vriendelijk aan.
Pff wild.. Helemaal niet. Savannah was niet wild. ze moest alleen met liefde behandeld worden. dacht Jess.
Ze stond op en rekte zich uit. Achter haar probeerde Savannah ook op te staan maar die klapte weer terug. ‘’Ho meisje! niet opstaan!’’ Zei Jess geschrokken.
‘’1 iemand verliezen is al genoeg..’’ Mompelde Jess.
Zachtjes deed ze de deur open en liep ze naar de zadelkamer. ze keek rond. Ze zag ook Savanna’s zadel staan. maar ze schonk er geen aandacht aan. Ze pakte ze verbanddoos en viste er witte bandages uit. Daarna ging ze bij de andere zadel kamer kijken. Daar lagen allemaal dekens. Ze pakte de zachtste en schoonste die ze kon vinden. Verder nam ze ook een heel groot verband mee.
Toen ze de zadelkamer uitliep struikelde ze over een hooivork. Pijnlijk wreef ze over haar enkel.
‘’Straks moet ik ook nog verband’’ Mompelde Jess.
Met een pijnlijk gezicht stond ze weer op. ze keek zuur voor zichuit.
Ze liep langs de voer ruimte en schepte een emmer vol met voer. Ze nam nog een extra emmer mee voor water. Evenlater zat de voeremmer vol met hooi, biks en kuilgras. Savannah hinnikte toen ze het eten rook.
‘’Hier lieve meid.’’ Jess deed de bandages stuk voor stuk om en deed wat onsmettings spul op de wonden. Daarna legde ze er gaas en verband overheen. als laatst kwam de deken. Savannah keek nieuwsgierig overeind. en bestudeerde haar verbanden. ze was heel nieuwsgierig met haar eten.
Maar Jessica zag dat Savannah heel blij was dat ze eten & drinken kreeg.

‘’Jessica kom eens’’ Hoorde ze Amy zeggen.
‘’Ja Amy’’ Zei Jess.
‘’Ze willen Savannah laten inslapen! ik hoorde Josanne het net zeggen enn..’’
‘’WAT!’’ Gilde Jess.
Amy hoorde Savannah geschrokken hinniken.
‘’Stil meid, je paard schrikt van je!’’ Zei Amy geruststellend.
Met grote passen beende Jess op Josanne af.
‘’Hey Jess, ik hoorde dat je hier bij de fries bent gebleven. lief van je hoor maar hecht je niet aan haar hoor.’’ Zei Josanne vrolijk.
‘’PUH lief ja! jij weet niet eens wat lief is! jij laat haar gewoon inslapen!’’ Jess barste in huilen uit.
‘’Julie doen er niks aan! jullie denken dat alleen inslapen helpt! jullie proberen het niet eens!’’ Gilde Jess verder.
‘’Hee rustig meid!’’ Josanne keek haar vreemd aan.
‘’Rustig? RUSTIG? mijn beste vriendin is overleden! en nu? nu heb ik eindelijk een lievelings paard en dan laat jij haar INSLAPEN? en dan moet ik RUSTIG zijn?’’ Riep Jess in paniek.
Amy kwam aan rennen en vroeg aan Josanne wat er was. Josanne antwoordde heel kort dat Jess zich druk maakte om Savannah terwijl ze haar nog maar 2 dagen kent.
‘’Luister eens Jo, Savannah betekend heel veel voor dit meisje en ik snap best dat ze het niet leuk vind dit te horen. Laat dat paard nou bij haar. Ze is al een stuk opgeknapt nadat haar beste vriendin is doodgegaan. Dat is niet zomaar iets hoor, dat gebeurd niet zomaar elke dag.’’ Zei Amy.
Jess had tranen van woede in haar ogen. Ze richtte haar nijdige blik op Josanne.
‘’Luister eens ‘Amy’ jij hebt hier niks mee te maken. Ten tweede, Jessica maakt zich nooit zo druk om iets. Nee het gebeurd niet elke dag maar je moet er wel overheen komen en niet zo zielig blijven doen.’’ Antwoordde Josanne onverschillig. Jess’ ogen puilde er bijna uit van woede, maar Amy duwde haar zachtjes achteruit.
‘’Ze maakt zich er druk om omdat ze er om geeft, en dat moet jij haar niet zo afnemen. Ze doet ook helemaal niet zielig, ze probeert er zo overheen te komen en dat lukt er al heel goed. Maar zodra je Savannah bij haar weghaalt zal ze totaal instorten’’ Zei Amy die langzamerhand ook haar geduld bego te verliezen.
‘’Hoor eens Josanne, ik vond je altijd aardig, je was er altijd voor mij. ik kon altijd bij je terecht dat zei je. je deed altijd aardig tegen mij en je zei tegen mij een keer: Als jij ooit een lievelings paard krijgt dan moet dat wel een heel bijzonder paard zijn. Dat zei je omdat ik speciaal ben. Met paarden. En dan nam ik op als een heel leuk compliment. Door jou ben ik sterk geworden. als er problemen waren was jij er altijd om me blij te maken. maar nu?’’ Zei Jessica met tranen in haar ogen.
‘’Jess.. ik wil niet onaardig tegen je zijn, natuurlijk niet. Maar je moet me niet verkeerd begrijpen maar het word waarschijnlijk nogal duur om Savannah beter te maken. dat geld valt niet zomaar uit de lucht schat.’’ Zei Josanne.
‘’Heb je dat niet eens voor mij over? Nou? is het enige waar jij je druk om maakt geld? geld maakt niet gelukkig of weet je dat soms niet? en jullie hebben genoeg geld.. Ik heb 1 keer achter de kassa gestaan en ik heb ik de computer gezien dat er 5.000.000 op de bank staat van de manege, en contant is het ook niet mis. Waarom lieg je tegen me?’’ Zei Jess met een brok in haar keel.
‘’Ik... Jess.. we kunnen niet alle paarden redden.. soms moet het gewoon gebeuren zoals het gaat.’’ Zei Josanne schuldig.
‘’Zoals het gaat? Dus jij gebruikt paarden alleen voor lessen Thats it? en als ze ziek zijn dan mogen ze ‘stikken’ toevallig doen die paarden veel voor ons, ze beteken veel voor ons. Mandy vind Savannah ook niet eng. Dus waarom denk je alleen aan jezelf?’’ Schreeuwde Jessica. Na dit gezegd te hebben liet ze Josanne verbijsterd achter. Ze wierp nog een blik achterom en ze zag Josanne en Amy tegen elkaar schreeuwen. A fijn, nog meer ruzie. Dacht Jess.

‘’Hee lieverd, hoe was het op de manege?’’ Zei Jessica’s moeder Marieke.
‘’Hoi mam. oh dat gaat wel.. uh..’’ Zei Jess slikkend.
‘’Maar schat, waarom bleef je daar gister eigenlijk slapen? wat was er aan de hand? Dat heeft die mevrouw niet verteld aan de telefoon.’’ Zei Marieke.
‘’Ik.. weet niet of ik daar wel over wil praten..’’ Zei Jess..
‘’Ik ga maar naar boven mam..’’ zei Jess zuchtend.
‘’Oké, schat maar je mag het me altijd vertellen. en over 2 uur eten we.’’ Zei Marieke bezorgd.
Jess strompelde naar boven en zette de computer aan.
Meteen kwamen er mensen op msn naar haar toe. Die rot msn toch ook! die meld altijd vanzelf aan. Ze nam zich voor om een email te sturen naar Ilse.



Aan: Ilsekosters@hotmail.com
Van: JessicaDijksers@hotmail.com
Onderwerp: Ik ben gezonken..

Hey Ilse. ik email je maar even. ik heb geen zin in msn.
Er is iets vreselijks gebeurd. Annicka is overleden..
Het begon allemaal vanochtend. Er was een nieuwe fries (Savannah) op de manege, (jij was er trouwens niet, waarom niet?) En Annicka kwam naar me toe om dat te vertellen en toen kwam Mandy. die reed op haar. en toen kregen ze ruzie. Annicka dacht dat Mandy het niet zou kunnen en Mandy dacht van wel. dus ze gingen wedstrijd doen. Ann ging op Isabelle en Mandy dus op Savannah.
Toen racende ze weg.. het bos in. Amy gaf me snel een paard (Katinka) en ik er achter aan racen. Natuurlijk waren ze allang niet meer in beeld maarja.
Dus opgegeven moment zag ik Savannah met Mandy. Mandy lag op de grond en Savannah die was gevallen door haar knieën. Zo zielig joh helemaal onder de wonden. Dus Mandy huilen, ik huilen.. Toen ben ik verder gaan zoeken naar Annicka en Mandy beloofde daar te blijven. dus ik zag verderop politie agenten en ik had al een vreselijk voorgevoel.. Dus ik afstappen, Katinka vastbinden en toen vroeg ik aan de politie agent of hij haar had gezien want ik zag Isabelle wel.. En toen vertelde hij me dat ze dood was! ik had haast een hartverlamming.. en ik had nog ruzie met haar.. dat heb ik niet meer goed kunnen maken.. Het is toch niet mijn schuld. toch? O oh.. hier heb je het al weer. Ik huil.. Gister middag kon ik echt niet meer stoppen.. Dus ik zocht mijn troost bij Savannah en het klikt super! maar Josanne wilt haar laten inslapen! HELP! dat mag niet gebeuren dat stort ik in.. Gelukkig is Amy er voor me. Ik hoop dat ik nog iets van je hoor en ik hoop ook dat je me nu niet haat net als Josanne omdat ik zogenaamd zielig doe.

Kuz Jess

Zuchtend deed Jess de computer weer uit. Ze liep naar beneden en haar moeder zat zingend te koken. Jess zuchte en deede de witte schuifdeuren open en plofte op hun zijden bank. Ze deed de breedbeeld TV aan en ging NET 5 kijken. Het was een drama serie. Snel zapte ze verder. Zielige verhalen genoeg meegemaakt.
Ze zette Nickelodeon op. er was spongebob. Ze keer hoe de gele spons met de octopus Octo een pizza moesten rondbrengen. Ondanks alle omstanding heden moest ze toch lachen om Octo en Spongebob.
‘’Lieffie?’’ Klonk Mariekie
‘’Ja mam?’’ Zei Jess.
‘’Ilse staat voor de deur kom maar!’’ Zei Marieke.
‘’Ilse? ECHT? is ze helemaal gekomen? Maar hoe snel heeft zij mijn mail gelezen?’’ Zei Jess opgewekt.

‘’Heei Ils!’’ Jess vloog Ilse om haar nek en omklemde haar stevig.
‘’Haai meid, ik las je email. echt vreselijk! en dat mag niet gebeuren hoor. Savannah laten inslapen.. Mmm dacht het niet.. Misschien kunnen we vanavond even langs gaan op de manege? Amy is er dan ook.’’ Zei Ilse.
‘’O Ils.. je weet niet half hoe blij ik ben dat je hier bent.. ik ben zo hulpeloos.. ik...’’
‘’Schat, ik snap je. Ik vind het vreselijk dat ik er niet eerder was. maar ik hoorde het vandaag pas op de manege. het is een lopend vuurtje. ‘’ Zei Ilse bedachtzaam.
‘’Oh.. dus je hebt mijn mail nog niet gelezen?’’ Vroeg Jess teleurgesteld.
‘’Uhh nee haha, nog niet gehad’’ Ilse wreef over Jessica’s rug en liep samen met haar de woonkamer in.
‘’Kom, dan gaan we samen spongebob kijken’’ Zei Jess’ lachtend.
‘’Whaha oke’’ Zei Ilse verbaasd.
Samen zaten ze TV te kijken met af en toe een lach aanval.
‘’Ils, Jess? we gaan eten kom maar een tafel of eten jullie daar?’’ Vroeg Marieke.
‘’We komen daar wel, komt papa nog thuis?’’ Vroeg Jess terwijl ze de TV uitschakelde.
‘’Nee, die is op Tournee met zijn vrienden naar Parijs.’’ Zei Marieke jaloers.
‘’Ohh Mamsie.. ik ben ook jaloers nu’’ Zei Jess.
‘’Haha, maarja, Ils, Jess, we eten gebakken aardappelen met Bonen en Vegetarische gehaktballen.’’ Zei Marieke Trots.
‘’Erg lekker mevrouw!’’ Zei Ilse smullend.
‘’Ja mam.. heel lekker inderdaad’’ Jess was weer somberder. ze dacht aan gister.
Ilse zag het en stootte haar aan. Jess schrok op uit haar gedachtes en begon te eten. Terwijl Ilse en Haar moeder druk aan het kletsen waren over mode waren Jess’ gedachtes weer weggezonken. Alle beelden flitsten terug. Mandy, De agenten. Josanne. Savannah.. Het was haar opeens duidelijk.
‘’Mam ik heb geen trek meer, Ik.. ik moet wat doen’’ Zei Jess
Met grote ogen rende ze naar haar jas. Ze rukte hem aan en schoot de deur uit. Ilse rende met een spurt achter haar aan.
‘’Bedankt voor het eten mevrouw het was lekker’’ Zei Ilse vlug.
Ilse schoot ook haar Jas in en racede met de fiets achter Jess aan.
‘’JESS! Jess spring achterop’’ Schreeuwde Ilse.
Jessica stond stil en sprong achterop.
‘’Waar wil je heen lieverd?’’ Vroeg Ilse bezorgd.
‘’Naar de manege Ils NU!’’ Jess huilde bijna.
‘’Oke! ik ga al’’ Hijgde Ilse. Met zweet op haar voorhoofd stopte ze op de manege.
Jess had gelijk. De trailer stond er niet meer.
‘’SAVANNAH! SAV!’’ Gilde Jessica huilend.
‘’Jess is Sav weg?’’ Vroeg Ilse geschrokken.
‘’Ja! HELP! SAVANNAH!’ Gilde ze nog eens.
Toen hoorde ze banden slippen. Ze keek woest om en ze zag een onbekende auto wegrijden met Savannah.
‘’Snel!! zadel iemand op!! we gaan achter hem aan!’’ Gilde Jess.
5 minuten later racede ze allebij zo hard als ze konden. Ze waren de jeep kwijt!
Zo reden ze nog 10 minuten langs de weg totdat ze de auto zagen staan op een erf. Josanne was erbij en een man in een wit pak. De dierenarts! Savannah werd ingeslapen!
‘’NEE NEE!! STOP!’’ Gilde Jess en Ilse.
De dierenarts keek om en Josanne schrok zich dood ze keek schamend naar Jess en Ilse.
‘’Josanne! Hoe durf je me dit aan te doen! als ik er nu niet was had je mijn enige redding in laten slapen!’’ Brieste Jess.
Savannah hinnekte en stond op wonderbaarlijke reden op. ze draafde op een rustig kreupel pasje naar Ilse en Jess toe.
‘’Jessi.. je begrijpt het niet.. Het is beter dan dat ze pijn lijd, toch?’’ Zei Josanne.
‘’Ja maar jullie proberen haar niet eens beter te maken het is niet eens zo erg! kom op zeg!’’ Gilde Jess.
Toen kwam de dierenarts tussenbeide.
‘’Josanne, u heeft mij gezegd dat het paard op overlijden stond en dat het onmiddelijk afgemaakt moest worden.’’ Zei de dierenarts verontwaarigd.
‘’WAT!!?’’ riepen Ilse en Jess tegelijk.