Bokt.nl

Citaat:

Vrijdag 23 februari 2007

Lief Dagboek

Hoe moet dat nu verder.. Ik heb net te horen gekregen dat Mijn lievelingspaard Ringo wordt verkocht.. Natuurlijk gun ik het hem omdat ze waarschijnlijk het beste baasje voor hem hebben gevonden.. Ik heb vandaag afschijt genomen van hem, de laatste keer dat ik op hem reed.. Je kent Ringo nog wel.. Het trouwste western paard dat je ooit hebt gezien, ik heb op hem leren rijden 4 jaar geleden.. Hij was toen nog maar 4 jaar oud.. Ik zal mijn maatje missen, ik reed er elke dag op en huurde hem het hele jaar, ik deed net alsof hij van mij was.. Maar dat is nu voorbij, ik ga slapen want morgen ben ik jarig =). Misschien krijg ik wel een eigen paard.. De box van Ringo zal leeg zijn dus er is ruimte op de manege..

-XxX- Melissa

Melissa wakker worden werd er onder aan de trap geroepen. Vandaag is de grote dag, ik ben jarig. Maar het zal niet hetzelfde zijn zonder Ringo. Mijn moeder roept dat ik mijn rij kleren aan moet doen, zo ging het 4 jaar geleden ook. Toen reden we naar de manege en mocht ik meteen beginnen met mijn 1e rijles. Ik doe mijn kleren aan en storm naar beneden om mijn laarzen en hoed te pakken, want zoals de beste ruiters (waar ik bij hoor) van de manege draag ik tijdens het rijden een hoed en geen cap. Vandaag zal ik op een ander paard moeten rijden, ik krijg er de kriebels van want van de andere paarden ben ik vaak afgevallen. Ik loop naar buiten om het paard van mijn moeder te voeren, zo gaat dat altijd. Mijn moeder rijdt dressuur en wil absoluut niet dat er een westernpaard bij haar dressuurpaard komt te staan. Ze wil ook dat ik leer dressuur rijden. Toen ik haar had uitgelegd dat ik met Ringo ook dressuurproefjes reed en ook op de houding van het paard letten vond ze het minder erg. Nadat ik het paard van mijn moeder heb gevoerd loop ik het huis binnen. We hebben een gezellig plattelands huisje met een grote lap grond erom heen. Mijn moeder stopt me een boterham toe en zegt dat ik in de auto moet gaan zitten. Ze komt achter me aan en gaat achter het stuur zitten, ze start de auto en rijdt weg. Onderweg vertelt ze me niks van waar we naartoe gaan. Als ze stopt voor de manege komt Jessie mijn beste vriendin me al tegemoet. Ze heeft haar eigen paard en kan niet wachten tot ik er ook een krijg maar deze keer lopen we naar de manegestallen. Waarschijnlijk zal ik weer een les krijgen van een goede instructeur. Net zoals ik vorig jaar kreeg. Ik zie dat er bij de oude stal van Ringo allemaal slingers hangen, Ringo is net als ik vandaag jarig bedenk ik me. Ik blijf treurig staan, het is te pijnlijk om langs de stal van Ringo te lopen. Ik krijg een mooi nieuw touwhalster in mijn handen gedrukt en er wordt gezegd dat ik een paard moet gaan halen. Ik vraag waar die staat en er wordt naar de stal van Ringo gewezen. Ik loop er naar toe en ik zie Ringo staan met een grote strik om zijn nek met een kaartje eraan. Ik loop met tranen in mijn ogen naar binnen en doe hem het halster om, ik kan het niet laten en lees het kaartje.

Lieve Melissa

Gefeliciteerd met je verjaardag, je zal voortaan voor mij moeten zorgen want ik ben nu van jou.

Ringo

Ik begin te huilen en verberg mijn gezicht in zijn manen. Ik hoor mijn moeder vragen of ik blij ben met mijn cadeau, ik zeg dat ik me geen mooier cadeau kon voorstellen. Ik moest Ringo weer alleen laten want mijn vriendinnen kwamen met cadeautjes aanzetten. Jessie die rijke ouders heeft en ook een paard geeft me een prachtig western zadel en een hoofdstel. Ik omhels haar en bedank haar wel duizend keer. Van een andere vriendin krijg ik een touwhalster met touw en van weer een andere een complete poetskist. En van de manege eigenares krijg ik 3 maanden gratis stalling voor Ringo.

Zaterdag 24 februari 2007

Lief Dagboek

Vandaag het beste cadeau gekregen wat ik me kan wensen, ik heb Ringo voor mijn verjaardag gekregen. Ik kan me niks mooiers voorstellen, hij is mijn beste vriend en nu is hij van mij. We gingen meteen rijden, ik had namelijk ook een zadel hoofdstel poetsspullen enz. gekregen. Gewoon een super verjaardag. En ik mocht Ringo meteen mee naar huis nemen, en hij staat nu bij Mira het paard van mijn moeder in de wei. Ik ga Ringo en Mira voeren..

-XxX- Melissa

Toen ik na het voeren het huis weer binnen liep viel het me op dat het behoorlijk donker in huis was, ik zet de lamp aan en om me heen springen ruim 20 mensen op die allemaal tegelijk “FIJNE VERJAARDAG!!!” roepen. Ik wordt bijna dol van blijdschap als ik mijn vriendin zie die 2 maanden eerder naar frankrijk was verhuist. Ik krijg het ene na het andere cadeau toegestopt. Een nieuwe hoed, een paar laarzen, een pad en nog veeeeel meer. Natuurlijk wil iedereen mijn nieuwe paard zien en ik neem ze mee naar buiten. Ik loop de schuur (die dienst doet als zadelkamer) in en pak het zadel en hoofdstel van Ringo en pak er snel ook nog een paar bandages bij. Ik geef mijn vriendinnen van de manege een borstel en met z’n vijven gaan we Ringo even snel poetsen, twee beginnen er al met de bandages terwijl ik hem zijn bitloze hoofdstel om doe. Ik leg het zadel met mijn nieuwe pad op zijn rug en maak de singel goed vast. Ik pak mijn hoed en stap op. Meteen worden er foto’s gemaakt terwijl ik met Ringo naar de bak stap. Daar ga ik over in een rustig drafje en rij een paar figuren. Dan laat ik Ringo in galop aanspringen en galoppeer naar het midden van de bak, daar maak ik een slidingstop en ga ik over in een spin. Als ik daarna weer ga stappen breekt er een applaus los. Ringo schrikt en schiet er vandoor, ik kan nog net blijven zitten. Ik roep snel ho en zet me schrap. Ringo gaat in een sliding stop en ik zie dat we op de bakrand af suizen. Net voor de bakrand komt Ringo tot stilstand en ik stap af. Ik doe de teugels van Ringo over zijn hoofd en loop nog even met hem over de hoefslag. Als we allebei weer tot rust zijn gekomen breng ik Ringo naar de wei en zadel ik hem af. Dan begint het feest pas echt en gaat de muziek aan, de dranken en het eten komen op de tafels te staan en het wordt een grote gezelligheid. Tot ik door mijn moeder wordt geroepen dat er telefoon is. Ik loop het huis in naar mijn kamer en pak de telefoon aan.

Met Melissa,
Hallo Melissa met Marco een vriend van je vader, ik moet je wat vertellen.
Wat is er dan? Mijn vader is toch al 6 jaar dood?..
Ja, en voor zijn dood had hij een grote western manege, voor dat hij dood ging had hij tegen mij gezegd dat ik op jou 18 verjaardag moest bezoeken om uit te leggen dat de manege van jou is, eigenlijk was die dat 6 jaar geleden al maar toen was je nog te jong en is er besloten dat ik de manege zo lang zou runnen.
Maar ik ben pas 14..??
Je zou hem pas op je 18 krijgen maar ik ga verhuizen dus is besloten dat jij en je moeder hem kunnen gaan runnen.
Wauw dat is geweldig nieuws, waar ligt de manege ergens? En wanneer kan ik er heen?
De manege ligt in Noord-Brabant, je kan er vanaf morgen komen zodat ik je alles uit kan leggen.
Oké, ik denk dat ik er morgen rond een uur of drie ben.. Doeii
Doei

Gillend storm ik de trap af naar beneden mijn moeder kijkt me vragend aan en vraagt wat er is. Ik heb een eigen western manege vertel ik haar, en ik leg haar uit dat ik die manege eigenlijk van mijn vader had gekregen. Mijn moeder zegt dat dat waar is en dat zij eigenlijk de manege over zou nemen als mijn vader dood was. Maar omdat ik een klein lastig kind was en mijn moeder een manege er echt niet bij kon hebben was besloten dat Marco hem zou houden tot ik 18 was. Maar omdat hij ging verhuizen en mijn moeder en ik het aan zouden kunnen werd besloten dat wij de manege weer zouden krijgen. Ik vertel mijn moeder dat we er morgen om drie uur verwacht worden en stort me weer in het feest.

Zaterdag 24 februari 2007

Lief Dagboek

Wauw vandaag was echt een geweldige dag.. Ik heb een paard, een heleboel cadeaus en … een manege gekregen =D. Een oude vriend van mijn vader belde op, eigenlijk zou ik de manege pas op mijn 18de krijgen maar omdat hij gaat verhuizen krijg ik de manege nu al. Is het niet geweldig.. Morgen gaan mijn moeder en ik er kijken. Dus ik ga snel slapen, des te sneller is het morgen..

-XxX- Melissa

Citaat:

De volgende ochtend ben ik vroeg wakker, ik kijk op mijn wekker en zie dat het pas 05.24 uur is. Hoe hard ik ook probeer maar ik kom niet meer in slaap en om 06.04 uur besluit ik om toch maar alvast uit bed te gaan. Ik kleed me aan en ga naar beneden.
Daar pak ik een boterham en loop naar de hooischuur, ik zie dat de deur gisteravond niet was afgesloten. Ik doe de deur open en loop naar de andere kant, de deur daar door en de stallen in. Het zijn buitenstallen maar via een gang binnen kan je er ook komen. Ik loop naar het einde van de stal en ga via daar de wei in. Het is na over het hek klimmen de makkelijkste manier om in de wei te komen. Maar de buitendeur van de stallen krijg je alleen open met een speciale sleutel of van binnenuit.
Ik laat de deur open en maak de stallen van Ringo en Mira open. Ze lopen naar buiten en vallen meteen op het gras aan, ik kijk nog even naar de baal hooi die er ligt en kom tot de conclusie dat die wel weer eens bijgevuld mag worden. Ik bedenk dat ik dat na het uitmesten van de stallen zal doen.
Snel schep ik de drollen uit de stallen en breng ze naar de mesthoop, dan haal ik de natte plekken eruit en gooi die ook op de mesthoop. Ik loop weer naar de hooischuur en pak een baal stro, de ene helft leg ik in de stal van Mira en de andere helft in de stal van Ringo. Snel nog even de baal hooi aanvullen en dan lekker op pad.
Ik loop het huis weer binnen en begin mijn lange bruine haar op te borstelen tot een paardenstaart, die draag ik altijd als ik met paarden ga werken. Nog even roep ik mijn moeder die intussen ook wakker was geworden dat ik een buitenrit ga maken. “Wacht even” riep mijn moeder terug “ik ga met je mee.” Ik ga naar de woonkamer en plof op de poef en zak er half in weg.
Ik wacht een minuut of vijf en sta dan op want ik hoor mijn moeder naar beneden komen. Snel pak ik mijn nieuwe cowboylaarzen, en doe mijn hoed op. Vlug ren ik naar buiten, en loop naar het schuurtje om het zadel en hoofdstel van Ringo te pakken. Daar zie ik ook mijn moeder staan. Ik wens haar goedemorgen en pak Ringo zijn spullen. Ik hang ze op het hek bij het weiland en loop naar Ringo toe.
Aan zijn huid was te zien dat hij weer had liggen rollen, hij was meer zwart dan wit. Ik deed hem zijn halster om en maakte het fel gekleurde halstertouw eraan vast. Ik zag dat Mijn moeder er nog niet was en nam dus ook Mira mee aan haar halster, ze scheen dat altijd om te moeten hebben ook al weet ik niet waarom.
Ik ben soms best jaloers als ik Mira vergelijk met Ringo. Mira is een prachtige KWPNer met een pikzwarte vacht, en Ringo is een zwart gevlekte Paint horse. Ik zou voor geen goud willen ruilen maar zoals Mira soms liep was gewoon prachtig om te zien.
Mira liep met mijn moeder in het ZZ zwaar en ze waren een geweldig team. Ringo en ik hadden alleen nog maar aan onderlinge wedstrijdjes op de manege mee gedaan, en Ringo liep niet altijd even ontspannen.
In gedachte verzonken begon ik Ringo te roskammen en langzaam maar zeker kreeg hij zijn witte vacht met zwarte vlekken terug. Na zeker 10 minuten kon ik eindelijk met de hoeven beginnen, en het duurde niet lang voordat ik het zadel erop kon leggen. Deze keer had ik een pad gepakt met de Amerikaanse vlag erop.
Het hoofdstel is nieuw en moet dus nog op maat gemaakt worden. Na wat gepriegel zit het goed, nog snel de bandages om de benen doen, en ik ben klaar om te gaan. Ik zie dat mijn moeder ook klaar is, dus maak ik de singel nog een gaatje strakker, en stap op.
Naast mijn moeder stappend zit ik diep in gedachten verzonken. Ik vraag me af wat ik te zien zal krijgen, een grote manege vol met prachtige westernpaarden of juist net een ouder vervallen stal met een paar paardjes erin. Ik vraag mijn moeder of ze er iets over weet. “Er is een website, die zal ik dadelijk even opschrijven en dan kan je zien hoe het eruit ziet” antwoord ze.
Na een tijdje zijn we eindelijk in het bos, het is een groot bos met in het midden een meer waar je in de zomer kan zwemmen. Ook worden er het hele jaar door feesten gegeven waar mensen optreden en het veld wat er achter ligt wordt regelmatig door een manege gehuurd voor wedstrijden.
Als we in het bos zijn hoor ik iets ritselen achter de struiken, zal wel weer een vogeltje zijn, die zitten hier een heleboel. Dan schiet er onverwacht een vos uit de struiken, Ringo met zijn kalme karakter doet een paar onrustige stapjes, maar Mira begint te stijgeren en bokken, mijn moeder valt eraf en ze rent het bos in…
“Ga achter Mira aan, snel.!”hoor ik mijn moeder roepen. Snel spoor ik Ringo aan die meteen reageert, hij schiet in galop weg. Ik houd hem bijna niet, en ik zie dat we op Mira beginnen in te lopen. Maar dan gebeurt het ergste wat je op dat moment voor kan stellen… Ringo struikelt…
“Melissa..? Melissa wordt eens wakker” hoor ik mijn moeder zeggen… Ik probeer mijn ogen open te doen maar ik zak steeds weer weg, alsof ik probeer naar de oppervlakte te zwemmen wat niet lukt. Ik geef er na een tijdje maar aan toe.
Als ik mijn ogen weer open doe zie ik mijn moeder naast mijn bed zitten, ze heeft gehuild zie ik. “Melissa, hoe voel je je?” hoor ik haar vragen. Ik wil antwoord geven maar de woorden komen niet uit mijn mond. Ik zak weer weg…
Als ik weer wakker wordt voel ik me veel beter. Ik ben alleen en lig in een donkere kamer, daardoor kan ik niet zien waar ik ben. Ik bedenk me dat ik beter kan gaan slapen en sluit m’n ogen weer.
Als ik mijn ogen open doe zie ik dat het weer licht is, ook zie ik dat ik in het ziekenhuis lig. De muur hangt vol met kaartjes en zowat alle kasten staan vol met bloemen. Ook hangt er een tv, en een stuk of 5 ballonnen.
Ik zie een zuster binnen lopen en vraag wat ik hier doe. “Je bent met je paard gestruikeld, en daarbij heb je je arm en been gebroken, en je hebt een paar ribben gekneusd” geeft ze als antwoord. Dan gaat ze weer weg, en zit ik weer alleen.
Half dromend lig ik me een beetje te vervelen, ik kijk zo af en toe naar buiten als ik iets hoor. Ik zie een aantal keer een helikopter vertrekken en weer terug komen, dan rennen er meteen mensen op af om te helpen. De fel gele helikopter is prachtig, en steekt mooi af tegen het grijze asfalt.
Dan hoor ik iemand binnen komen, het is mijn moeder. Ik vraag meteen hoe het met Ringo is. “Ringo had bij de val zijn nek gebroken en moest worden afgemaakt” hoor ik mijn moeder stotterend vertellen. Ik voel de tranen achter mijn ogen branden, Ringo was een pracht paard, mijn maatje, mijn kameraad. Ik kon alles met hem delen, hij luisterde altijd geduldig, en was nooit vervelend.
Ik hoor in de verte mijn naam maar reageer niet. Ik lig met mijn kussen over mijn hoofd, en met mijn ipod hard, te huilen. Mijn wereld is ingestort, uit elkaar gevallen, totaal kapot. Wat bezielde me toen ik als een gek achter Mira aan ging, ik wist toch dat het bos vol met kuilen zat…
Ik zet mijn ipod uit, ik vang een muziekje op, op een gitaar gespeeld… Ik herken de melodie en de tekst. Mijn favoriete nummer, Place To Hide van Lucie Silvas. Jessie en ik hadden dat liedje een tijdje geleden ingestudeerd voor een bonte avond op schoolkamp. Jessie speelde de gitaar en ik zong. Uiteindelijk hadden we een ander nummer genomen want ik kon wel op het keyboard spelen, maar niet zingen. We kregen er bijna ruzie om… Er verschijnt weer een kleine glimlach op mijn gezicht. Dat was toen een geweldige tijd…
Als ik op kijk zie ik Jessie op een stoel zitten met haar gitaar, zachtjes zing ik mee als het nummer weer opnieuw begint. “If you’re lonely anytime, you can talk to me. When you have trouble on your mind” zing ik zachtjes. Ik zie Jessie lachen, we hebben dit lied zo vaak samen gezongen. De muziek vult de hele ruimte en ik luister er met volle aandacht aan. Als ze stopt hebben mijn ogen zich weer met tranen gevuld.