Ben niet echt tevreden mee (ben ik eigenlijk zelden..
) maar wilde eens iets nieuws proberen, qua opbouw en ik rijm de laatste tijd ook niet zo veel omdat dat zo gedwongen overkomt..Ik probeerde nog een strofe eraan te plakken maar kreeg er niks meer uit..
Daar staat een meisje,
ze kijkt me vragend aan
Een glimlach om haar mond
maar in haar ook een traan.
Ze weet niet hoe het moet
om weer verder te gaan.
Ze is gevallen,
en kan niet meer opstaan.
Daar staat een meisje,
ze is helemaal uitgeput
van die die maar blijven roepen
“Wacht maar, we vinden je wel, trut!”
Ze probeert zich te verschuilen.
Maar heeft dit wel nut?
Ze is gevallen,
in een hele diepe put.
Graag opbouwend commentaar, tips.
Want ik weet tótaal niet wat ik ervan moet denken..


wat bedoel je daarmee?

