Geplaatst Ik ben nog niet zolang bezig met dichten, maar het gaat steeds beter voor m'n gevoel.
brand maar los, heb nog tot donderdag om dingen aan te passen/veranderen
Eenzaam verdriet
ze heeft tranen in haar ogen
maar niemand die het ziet
voor de buitenwereld verborgen
haar grote geheim, haar verdriet
soms zou ze willen dat er iemand was
die haar zou begrijpen en helpen
maar ze weet, dat er niemand is
die haar problemen zal doen verhelpen
je kan haar lippen zien lachen
maar haar hart niet zien huilen
zal ze ooit iemand vinden
of zich eeuwig blijven verschuilen
-De tijd zal het ons leren-
ben benieuwd wat jullie er van vinden, is de eerste keer dat ik met rijm heb gewerkt.
*edit; heb het meteen even aangepast.
