Hoe verder?
Zachtjes kijk ik naar je lichaam,
Liggend in een kist.
Je gezicht is ingevallen en wit,
Je lichaam dun en mager.
Een traan zoekt zijn weg,
En valt op de kist uiteen.
Niet wetend wat te zeggen,
Geen woord is hoe het moet.
Er waren zoveel dingen,
Die we samen zouden doen.
Een hele toekomst,
Valt uit elkaar.
Alleen blijf ik nu achter,
Niet wetend wat te doen.
Oh kon je maar bij me zijn,
Net zoals toen!


