Bokt.nl

Farouche schreef:

ik hou hier niet van

Natasja91 schreef:

Hmm, nee.
Dit vind ik niks.
Het is té kort, té weinig details.
Vanaf het moment dat het woord 'scheermesje' in het verhaal voorkomt is het niet interessant meer, alleen nog maar verschrikkelijk voorspelbaar. Bouw het uit, beschrijf de gevoelens van de persoon uitgebreid als ze het mesje ziet liggen en neem ook niet meteen het woord 'scheermesje' maar eerst iets als 'ik zie iets glinsteren' of iets dergelijks. Op zich schrijf je wel mooi maar je moet nog wel oefenen

Overigens is dit geen column maar een kort verhaal.
In een column wordt altijd humor gebruikt. Lees maar eens een column ofzo in de margriet of libelle, dan merk je het verschil

Fenn schreef:

collumn is inderdaad meer een humoristisch stukje tekst. Sarcastisch ofzo en gericht naar Publiek. Er zou hier niet op deze manier op gereageerd worden, maar op een sarcastische toon:
Ik lag op bed en vroeg me af. Waarom ik? Waarom in hemelsnaam ik? Een antwoord kon ik zelf wel geven, de hemel niet. Daarom ik. Het lag gewoon aan mij. Allemaal mijn schuld, mijn fout, mijn leven. Ik ben verantwoordelijk en zal dit dus wel uitgelokt hebben. Sta uit alle lamlendigheid maar op van m'n bed en kijk naar m'n eigen spiegelbeeld. Rode ogen, een leeg gezicht. Leeg zoals ik zelf ben. Wanneer dat eigenlijk kwam? Vraag dat maar niet in hemelsnaam. Dat weet je zonder die naam ook wel. Het kwam toen hij, nou ja. Ik zal het jullie besparen. Van zijn stralende lach tot zijn lieve kleine, ach rot op. Zit ik jullie als nog de details te vertellen. Dat wil ik helemaal niet, vertel ik het hier. Vertel ik het mezelf. Ik wil het gewoon allemaal vergeten. Vergeten en nooit meer aan denken. Doen alsof ik dit nooit had meegemaakt. Ik kijk nog eens naar m'n spiegelbeeld. Wat een stom, dom kind zie ik daarin. Allemaal haar schuld, haar fout. Ze zou zichzelf wat aan kunnen doen, moeten doen.
Wist ik veel dat er echt bloed uit m'n polsen zou gaan stromen? Het deed geen pijn. Geen pijn. Het deed pas pijn toen m'n moeder voor de deur stond. Ze keek me aan. Haar ogen roder dan de mijne. Rot toch op.

Tja, nog steeds niet echt heel collumnachtig, maar is ook best een zwaar onderwerp. Overigens, ik liet me gaan. Het klopt ook niet met jou tekstje. (en het klopt in het geheel ook niet helemaal)