in mijn hart,
is een kamertje,
zonder licht.
Daar vanbinnen,
niets te zien,
geen kleuren,
alleen maar zwart.
Hij die kan voelen,
zij die wil zoeken,
zal me vinden,
in een hoek.
Weggestopt,
voor de pijn
en de wereld,
zo gemeen...
Niet helemaal 'mijn stijl' zeg maar, maar het is zo lang geleden dat ik nog in het Nederlands gedicht heb dat het echt even zoeken is