Er zullen wat spellingfouten inzitten, maar word stribbelt een beetje tegen op het moment. mijn excuses.
"okee kwart over 8, ik kan het nog makkelijk redden" mompelt Lorraine als ze op haar knalroze fiets stapt.
Ze is best zenuwachtig, haar eerste schooldag op haar nieuwe school.
Het is een neiuwe start voor haar, na 3 jaar gepest te zijn is ze er nu van af.
Ze heeft vandaag haar leukste kleren aangetrokken, een hele mooie donkere spijkerbroek
met strass-steentjes en een longsleeve shirt met een oosterse print erop. Het is
nog lekker weer om zonder jas te fietsen en Lorraine sluit haar ogen. "Hey kijk uit
joh"! hoort ze opeens ene kwade stem en ze besluit haar ogen maar open te houden.
Het Rijnders College komt in zicht en Lorraine haar hart gaat sneller kloppen. Het
gebouw ziet er er gezellig uit, het is geschildert in hemelsblauw en geel. Voor de
school staat een groepje jongens te roken en ze kijken haar nauwkeurig aan. Ze rijdt
snel de fietsenstalling in en zet haar fiets gauw op slot. Ze draait zich om en wil
snel naar de ingang lopen. BOEM. En ze ligt weer op de grond, die fietser had ze even
niet gezien. "Gaat het"hoort ze een geschrokken jongensstem boven haar hoofd. Ze kijkt
op en kijkt recht in een paar knalgroene ogen. "J-Ja, het gaat wel" stamelt ze. Hij
glimlacht naar haar en mompelt een dom grapje. Ze krabbelt overeind en loopt gauw het gebouw in.
Op het briefje wat ze haar moeder geschreven heeft staat het lokaalnummer. Lokaal 17, waar zou
dat zijn, vraagt Lorraine zich af. De bel gaat en ze ziet hele groepen jongeren naar lokalen
lopen. Ze loopt maar met de stroom mee en kijkt op de nummers van de lokalen. 13, 14 ik ben er
bijna denkt Lorraine bij zichzelf. Ze loopt snel verder en komt aan bij lokaal 17. Ze loopt naar
binnen en zoekt snel een plaatsje uit in het midden. Nadat ze haar tas heeft neergezet en eens
lekekr is gaan zitten, kijkt ze rond. De plaatselijke breezersletjes zijn ook in haar klas te vinden,
4 stuks en ze kijken haar alle 4 heel vals aan. Lorraine kijkt gauw de andere kant op en ziet net een
groepje marrokkaanse/turkse meiden binnenlopen en ze lachen vriendelijk naar haar. Achterin de klas zit
een groepje jongens te geinen met elkaar. Plof hoort ze plots naast zich en ze draait zich weer om.
Ze kijkt recht in een vrolijk meisjesgezicht emt bruine krullen. "Hoi ik ben Andrea"! stelt ze zich
voor. "Hai, Lorraine" de meiden schudden elkaars hand en Andrea begint te kakelen over van alles en
nog wat. Lorraine knikt maar ene beetje mee en lacht af en toe. De leraar komt binnen en sluti de
deur achter zich nadat de 2e bel is gegaan. "Goedenmorgen allemaal, mijn naam is Jan Dovers en ik
ben dit jaar jullie mentor". Lorraine hoort verscheidene mensen zuchten. Meneer Dovers begint een
verhaal af te steken over het 4e leerjaar en Lorraine luistert maar met een half oor. Dan gaat de deur open...