Bokt.nl

Citaat:

Als Ellen de kleedkamer binnen komt en haar sporttas op het bankje neer legt en zichzelf op het bankje neer laat ploffen voelt ze zich hartstikke moe. Haar moeder wat ook haar schaatstrainer is komt de kleedkamer in en blijft bij de deur opening staan. “Je weet wat ik gezegd heb over het uitgaan van vannacht en de wedstrijd van vandaag dan.” Ellen kijkt haar moeder boos aan. “Maar mam..” “Geen gemaar, je zei dat je fit zou zijn dan vandaag met de wedstrijd, ik ben benieuwd met je show zo meteen! Want ik betwijfel of je niet neervalt van moeheid” Ellen zucht. Ze vind het kunstschaatsen hartstikke leuk, maar vind het natuurlijk minder nu ze 16 is, een vriendje heeft en veel vriendinnen. Elke dag trainen en soms hele weekenden weg wordt het toch een beetje zat. “En nu omkleden en warm rijden jij, we zijn uitgepraat” Ellen probeert er nog wat in te brengen maar als ze kijkt naar het gezicht van haar moeder begint ze haar schoenen uit te trekken en die in schaatsen te verwisselen.
Ellen kleedt zich uiteindelijk om en als ze uiteindelijk haar pakje met trainingsbroek aan heeft haalt ze haar mobiel te voorschijn. “Nog 1 uur voordat haar rondje begint, ze kan makkelijk Dave nog even bellen” Ze ziet hem zo weinig, dat kan ook wel komen doordat hij vaak weg is en zij zelf natuurlijk ook. Dave is vaak in Zwitserland, waar hij eigenlijk vandaan komt. Zijn ouders zijn heel rijk, en ze wonen dan ook in een groot huis. Ellen klikt op zijn naam en dan op het groene telefoontje. De telefoon gaat over en uiteindelijk wordt er opgenomen.
“Hey lieverd!” zegt ze meteen als hij opneemt
“Hey schat, heb je je wedstrijd al gehad?”
“Nee ik moet zo meteen pas, maar ik had nog even de tijd om jou te bellen !”
“Leuk! Ik mis je echt schat”
“Ik jou ook, hoe gaat het daar?”
“Goed hoor! We vetrekken morgen avond weer richting huis, me ouders doen alleen een beetje vreemd !”
“Oh leuk! Dan zie ik je morgen of maandag weer, verlang er nu al naar. Waarom doen je ouders vreemd dan?”
“Vanochtend hebben ze verkondigt dat ze vanavond groot nieuws hebben.”
“Creepy, misschien is je moeder in verwachting. Krijg je zo’n etterbroertje of een lief zusje erbij”
“Dat zeker niet, ik zie het al aankomen”
“Wat het ook is, je hoort het dan vanavond lief!”
“Ja idd, kom je vanavond dan op MSN? “
Als Ellen haar moeder bij de deur ziet staan staat ze op
“Ik moet gaan, me moeder staat te wuifen dat ik moet warmrijden! Doei schat”
“doei schat van me, wel je best doen hé!”
“Ja, ik zal het proberen!”
En hiermee hangt Ellen op.

“Dat wordt geen uitgaan meer voor de dag dat je een wedstrijd hebt jonge dame!” Ellen zucht, ze zijn onderweg naar huis, de wedstrijd was heel slecht gegaan mede door de kramp in haar benen van het swingen van vannacht. Ellen luistert zwijgend naar de muziek die uit de boxjes galmt en gaat maar niet op haar moeder in. Als ze het terrein van Ellen en haar moeder op rijden stapt Ellen als eerst uit, ze pakt de sporttas en duwt de deur hard achter zicht dicht. Als ze in de gang staan legt ze haar tas neer en loopt naar de deur die aan de kantine grenst van de IJsbaan van haar moeder. Ellen ziet dat het aardig rustig op het ijs is, ze zegt gedag tegen Sonja de barvrouw en loopt de trap af richting de baan. Daar ziet ze een groep jongeren waar onder andere haar 2 vrienden Masha en Brenda in zitten. Ze wijzen naar de jongen naast hun die nieuw lijkt te zijn. Ellen gaat zitten op de tribune en kijkt naar de les van het kunstrijden die gegeven wordt door de invalster van haar moeder. Ellen kijkt naar haar vriendinnen, hun zitten nog niet zo lang op het kunstrijden maar vinden het beide erg leuk. Ellen merkt even later dat haar moeder op schaatsen de baan op komt. Haar moeder was toen ze jong was 2 x Olympisch kampioen geworden met het schaatsen en traint nu haar enigste dochter. Ellen kent haar vader niet goed, hij had hun toen ze 1,5 was laten zitten. Inmiddels had Ellen 2 jaar geleden een kort telefoon gesprek met ‘haar vader’ Ellen voelde zich vreselijk erdoor, en had de haak erop gehangen, haar vader was geen vader meer vond ze. Hij zei niks leuks en vertelde alleen maar dingen over zichzelf. Sinds dien had Ellen niks meer over haar vader willen weten en het maar geschiedenis laten worden. Opeens ziet ze dat haar moeder naar haar wenkt. Ellen knikt terug en haalt haar schaatsen en komt het ijs op. “El, laat maar even de passific sprong zien die we vorige week geoefend hebben” Ellen knikt en ziet uit haar ooghoeken dat de nieuwe jongen zijn ogen vast houdt op Ellen. Ellen schaats 2 rondjes en laat dan de beginners sprong keurig zien zonder problemen. Daarna laat Ellen nog wat sprongen zien, als ze bij het einde van de les komen probeert Ellen nog 1 sprong, dit keer zonder resultaat want ze valt. Als ze opgestaan is kijkt ze haar moeder aan. “Zo meiden en jongens, dit krijg je als je de dag voor een wedstrijd uitgaat” Ellen kan haar oren niet geloven en kijkt haar moeder boos aan. Uiteindelijk draait ze zich om en schaatst de ijsbaan af en doet boos haar gympies aan en gooit de schaatsen neer. Ze kijkt nog 1 x naar de groep die allemaal haar nakijkt en ze hoort de laatste woorden van haar moeder net nog: “Dus, doe haar nooit en nooit na als je een wedstrijd hebt” Ellen gooit de deur woedend met een klap achter zich dicht en loopt stampvoetend door de kantine heen met een verbaasde Sonja achter de bar.

Ellen gaat aan haar bureau zitten en pakt haar dagboek van de plank en pakt een pen.

Lief dagboek,
Vanmorgen toen we om 6 uur (!!!) al op weg waren naar de baan in Zwolle voelde ik me echt verrot, ik was vannacht tot 4 uur uitgeweest en heb dus geen slaap gehad. Niet alleen daardoor voelde ik me poedersuiker, me moeder maakte het nog even erger zoals altijd. Ik weet dat ze wilt dat ik een 2e Anja wordt, maar kan ze zich niet even verdiepen in het leven van een 16 jarige? Ik wordt er gek van, al mensen dit nu zouden lezen zullen ze denken, wees blij dat je tenminste een moeder hebt die veel voor je over hebt. Maar goed, op dit moment zou ik liever een moeder willen hebben die minder om me gaf en me zin gewoon liet gaan. Het klinkt best egoistisch maar het is nou eenmaal zo. Ook heb ik Daveee!!!!! Weer gesproke, nog 1 nachtje en ik zie hem weer. Ik voelt me helemaaal blij! !! Ik ga nu even douche en moet dan denk ik eten.
Btw; dat dieet voor het schaatsen komt ook me keel uit !
Liefs, Ellen
Ellen sluit het dagboek en legt de pen neer en neemt een lange warme douche.

“ELLEEEN!!” hoort ze haar moeder roepen vanaf beneden. Ellen gaat bij de trap staan. “Ja?” vraagt ze op een normale toon vergeleken met haar moeder, “we gaan eten, kom je?” Ellen loopt naar haar kamer trekt snel haar trainingsbroek aan en een trui en loopt naar beneden en gaat aan de gedekte tafel zitten. Als haar moeder uiteindelijk het eten op tafel gezet heeft en zelf zit pakt ze Ellen haar hand. “El? Het spijt me van net, ik had het niet zo moeten brengen het was verkeerd van me” even denkt ellen na, daar is ze dan lekker laat mee! “Oke mam, het is al goed” zegt ze dan maar uiteindelijk. Haar moeder kijkt haar dankend aan en schept eten bij Ellen op haar bord, pratend over de wedstrijd eten ze hun eten op en even heeft ze spijt wat ze over haar moeder gezegd had. Haar moeder ruimt de tafel af en Ellen loopt naar de schaatsbaan en trekt haar schaatsen aan die nu netjes neer gelegd zijn door haar moeder. Opeens ziet ze iemand schaatsen, hij probeert oefeningen. Ellen kan vanaf de verre afstand waar in ze verkeerd niet zien wie het is.
Als ze uiteindelijk de schaatsbaan op schaatst ziet ze wie het is. Het is de jongen van de les! Als hij weer dicht bij haar is gaat Ellen naast hem schaatsen. “Hey, wat is je naam?” zegt ze dan. Hij kijkt haar aan. “Kevin! Ik ben nieuw hier bij deze club” Ellen grinnikt.
“Ja dat had ik al door!” hij lacht naar haar en Ellen schaatst verder en oefent wat oefeningen.


Als Ellen de volgende morgen aan haar ontbijt zit hoort ze opeens de deurbel gaan. Ellen lijkt verast door het tijdstip en loopt naar de hal om de voordeur te openen, opeens staat Dave voor haar. “Dave!!” roept ze meteen en omhelst hem, “ik heb je zo gemist Dave” Ellen laat hem los en kijkt naar zijn bedroefde gezicht, ze wuift hem dat ie mee naar binnen moet komen en gaat op de bank zitten en hij komt ernaast zitten. “Wat is er Dave? Gaat het om, wat je ouders verteld hebben gister avond?” Even is het stil, Dave kijkt haar aan en knikt dan. “Ja… Me ouders vertelde…”