Bokt.nl

Citaat:

Sanne werdt wakker. Ze voelde de zon branden op haar gezicht. Pff, het was alweer zo’n warme dag. Al 3 weken was het nu al zo warm, terwijl het net begin mei was. Langzaam rekte Sanne zich uit en stapte uit bed. “Bam!” daar lag ze meteen alweer op de grond, ze keek naar beneden om te zien waardoor ze alweer op de grond lag. Haha, wat was ook een slordevos, de trui die ze gisteravond nog aan had lag op de grond te slingeren.. Daardoor was ze gevallen. Ze krabbelde overeind en liep naar de douche. Na een koude douche schoot ze in haar kleding en liep naar beneden. De hond, die Banjo heette begroette haar vriendelijk. Die eerst maar even eten geven dacht ze en ze vulde de bak van Banjo met brokken. Gelukkig was het weekend en hoefde Sanne niet naar school. Rustig ging ze de keuken in om haar ontbijt te maken. Haar ouders sliepen nog, die sliepen in het weekend altijd uit omdat ze door de weeks druk waren met hun baan en dus elke dag vroeg op moesten. Sanne niet, Sanne sliep eigenlijk nooit uit daar was ze veel te druk voor en ze vond het zonde van haar tijd. Alleen als ze uit was geweest wou ze altijd uitslapen, maar dat was vooral om de kater minder te maken die ze anders de volgende dag zou hebben. Vanavond zou ze ook weer gaan stappen. Samen met haar beste vriendin Meike die net als Sanne 17 jaar was. Er zouden vast nog wel meer vrienden en vriendinnen mee gaan maar dat werd altijd op het laatste moment pas geregeld.

Na wat voor de tv gehangen te hebben en het onbijt opgegeten te hebben was het al 12 uur geworden. Ze smste Meike om te vragen of ze zin had om mee naar de stad te gaan… Sanne had nog een mooie outfit voor vanavond nodig en Meike (die altijd erg veel verstand van mode had) zou haar dan mooi kunnen helpen.. *Piep piep* Aah, een smsje. Maar tot Sanne’s verbazing was het niet een smsje van Meike.. Toen ze zag dat het nummer niet in haar telefoon stond werd ze helemaal nieuwsgierig. Ze begon te lezen “ Haaj die Sanne! Alles goed met jou? Met mij wel! Ik dacht laat ik eens een supermooi meisje gaan smsen *ja jij dus* Ga je vanavond nog op stap? Dikke kus. Sanne keek verbaasd, van wie zou dat smsje komen? Snel typte ze een smsje terug: Heej! Ja alles goed met mij! Ehm ja ik ga vanavond nog op stap naar Skopje! Maare ff een vraagje, wie ben jij? Liefs Sanne.. Nog steeds een beetje verbaasd zat ze op de bank, ze was benieuwd wie dit zou zijn.. *Piep piep* daar ging haar telefoon weer, Sanne opende gauw het smsje.. “Hmm, dan zie ik je vanavond vast wel , haha ja jij weet niet wie ik ben he! Wees gerust daar kom je vanzelf achter ! Kusje!” stond erin. Aaah wie was dit!? Sanne wist nou niet of ze dit leuk moest vinden of niet. Nou ja, ze zag het vanavond dan wel, in Skopje kon er toch niet veel gebeuren maar vreemd vond ze het wel. *Piep Piep* Daar ging haar telefoon weer, dit keer was het Meike wel. Sanne las het smsje waarin stond dat ze om half 2 bij Meike moest zijn. Mooi dan had ze nog even tijd om zich op te maken en haar spullen te pakken. Ze rende naar boven en pakte haar make up spullen en begon zich op te maken. Na 10 minuten was ze klaar, snel schreef ze een briefje voor haar ouders en sprong op de fiets. Onderweg dacht ze nog steeds aan de smsjes, wie zou het zijn….

Om klokslag half 2 kwam ze bij Meike het erf opfietsen. Ze sprong van haar fiets en rende naar de deur. Ze belde aan en Meike kwam naar buiten. De meiden gaven mekaar een knuffel *dat deden ze altijd als ze elkaar zagen* en sprongen op de fiets. Op de fiets begon Sanne meteen te vertellen over de vreemde smsjes die ze had gekregen.. Meike keek haar verbaasd aan, ze wist dat Sanne genoeg aanidders had en een populair meisje was net als haarzelf eigenlijk, maar dit was toch wel een beetje vreemd. “Nou ja als wij vanavond gewoon dichtbij elkaar blijven dan kan er weinig gebeuren! Misschien is het wel een lekkere hunk, je weet maar nooit!” zei Meike om Sanne gerust te stellen. “Haha ja wie weet” zei Sanne grijnzend.. “Pas op!!!!” gilde Meike ineens. “BAM!!” het was al te laat, het paaltje wat in het midden van het fietspad stond was krom en Sanne lag op de grond. “Gaat het??” vroeg Meike die haar lachen bijna niet meer in kon houden. Sanne lag in de slappe lach op de grond en kwam niet meer bij. Ook Meike hield het nu niet meer en begon mee te lachen. Op dat moment kwamen er 3 jongens langs fietsen. “Gaat het dames?” vroeg 1 van de jongens. Sanne en Meike keken mekaar aan en schoten weer in de lach. Proestend zeiden ze dat het heel goed met hun ging. De jongens keken elkaar een beetje sarcastisch aan en fietste verder. Ook de 2 meiden klommen weer op hun fiets om verder te fietsen naar de stad.

Na 4 uur flink gewinkeld te hebben kwam Sanne weer thuis, ze smeet haar tas in de hoek, begroette haar ouders en rende naar boven. Het was een gezellige dag die nog lang niet afgelopen was! Ze had mooie kleding gekocht voor vanavond. Een spijkerbroek die haar perfect zat en daarop een mooi zwart truitje met een diepe hals en wat glitters erop. Het stond haar prachtig. Boven ging ze achter haar computer zitten en zette msn aan. “Hmm” dacht ze. Er waren niet veel boeiende mensen online dus liet ze haar status maar op offline staan. “ETEN!” werd er heel hard van beneden geroepen. Typisch haar moeder, te lui om naar boven te lopen dacht ze. Gauw at ze haar eten op. Haar moeder keek haar vragend aan. “Haast!” zei Sanne snel. Haar moeder knikte en vroeg of ze nog weg ging vanavond. Sanne vertelde dat ze na het eten naar Meike ging en dat ze vandaaruit naar Skopje zouden gaan! Haar moede knikte “Je doet wel voorzichtig he?” zei ze op een bezorgde toon. “Zal ik doen mam!” zei Sanne geruststellend. Sanne had hele lieve ouders alleen soms een beetje te beschermend maar ja, niks aan te doen. Toen ze haar eten op had sprong ze van tafel en viste haar tas uit de hoek waar ze hem voor het eten neer gesmeten had. “Doei mam, doei pap!” riep ze nog gauw voordat ze de deur dichtsmeet. Haar ouders keken elkaar hoofdschuddend aan.

Toen ze bij Meike aankwam gingen ze samen naar boven om zich op te maken en om te kleden. Er zouden straks nog wat vrienden komen bij Meike. Die gingen ook mee op stap, maar eerst gingen ze hier nog indrinken. Sanne trok haar nieuwe kleren aan en pakte er passende sieraden bij, ze zag er prachtig uit. Ook Meike had haar uitgaansoutfit al aan en het stond haar erg mooi! Ze waren er helemaal klaar voor.. “Ding dong” daar ging de deurbel. “Daar zal je de rest hebben” zei Meike op een vrolijke toon. Ze rende snel naar beneden en deed de deur open. Maar er stond helemaal niemand voor de deur.. Dat was raar dacht Meike terwijl ze de deur weer dicht deed. “Wie was het?” vroeg Sanne een zenuwachtige toon. “Oh, iemand die de weg niet wist, ze vroeg waar de koeklaan was.” loog Meike. Ze wilde haar vriendin niet nog zenuwachtiger maken dan dat ze al was. 3 Minuten later ging de bel weer, dit keer waren het wel de vrienden van Sanne en Meike. Ze waren met zijn zessen, Ferry, Wouter, Jasper, Nina, Jolanda en Bjorn. Ze liepen luid pratend naar binnen en plofte daar op de banken neer. Meike haalde drinken en een paar minuten laten zaten ze met ze allen gezellig te praten. Sanne vertelde over het smsje wat ze had gehad en vroeg of het van 1 van de jongens kwam. Maar nee, de jongens ontkende allemaal. Dus het bleef nog even spannend van wie dat smsje nou zou zijn. Na 2 uur te hebben gedronken, gelachen en gepraat was het tijd om te weg gegaan. Ferry was al 18 dus hij zou bob zijn. Met zijn allen stapte ze in de auto en reden richting de discotheek.

10 minten later stapte ze weer uit de auto en liepen ze richting de ingang. Sanne voelde zich steeds zenuwachtiger worden. Wat nou al het een gevaarlijke jongen was van dat smsje? Wat nou als het echt een hunk was? Of een onbekende? Hoe kwam hij dan aan haar nummer? Met die vragen liep ze richting de ingang.. De portier zag al wel dat ze 16 of ouder was dus mocht ze zo doorlopen. Een maal binnen sloegen de zenuwen helemaal toe.. Wie zou het zijn?

Citaat:

HOOFDSTUK 2
Meike liep dicht achter Sanne aan. Ze merkte dat haar vriendin een beetje bang was. Ook de rest van de groep bleef dicht bij hun in de buurt. Na een uurtje aan de bar te hebben gehangen gingen ze de dansvloer onveilig maken. Sanne voelde ze zich steeds zekerder worden en het nare gevoel verdween. Of dat nou door de drank kwam, of doordat ze nu aan het dansen was wist ze niet. De meiden gooide alles uit de kast met een paar sexy moves. Al gauw had een groepje jongens zich verzameld om hun heen. Nina en Jolanda kwamen er ook bij en samen deden ze hun dansje op het liedje “Sexyback” van Justin Timberlake. Hun moves waren geweldig en iedereen keek naar ze. Toen het liedje was afgelopen kwam er een groep van jongens en meisjes naar hun toe. Zij deden ook een paar danspassen en daagde de groep uit voor een dansduel. De uitdaging was aangenomen. Beide groepen deden erg hun best op het liedje van Beyonce wat “Dèjavu” heet. De groep van Sanne won het dansduel met gemak en er volgde weer een luid applaus. Ineens werd Sanne op haar rug getikt worden. Ze voelde dat haar hart een slag over sloeg en het nare gevoel was in 1 klap terug. Ze draaide zich langzaam om. Maar toen ze eenmaal zag wat er achter haar stond ging het nare gevoel over in een warm gevoel van binnen. Achter haar stond echt een van de mooiste jongens die ze ooit had gezien. “Hoi” zei de jongen. “Heej” zei Sanne verlegen. “Ik zag je net dansen, mean jij kan dat echt goed” zei de jongen zelfverzekerd. “Sorry, ik ben trouwens Vince” en terwijl die dat zei pakte hij haar hand vast en gaf er een zoen op. Sanne voelde zich verlegen en kon nog net uitbrengen dat ze Sanne heette. Zou dit de jongen zijn van het smsje? Nou dat vond ze dan helemaal niet erg! Ze wou het wel vragen maar ze durfde niet zo goed.. Wat nou als de jongen ineens begint te lachen en denk dat ze gek is? “Is er iets?” vroeg Vince ineens. Sanne bedacht zich dat ze wel heel dom voor zich uit gestaard zou hebben. “Ehm nee hoor is niks aan de hand” zei ze. “Maar ik moet even wat aan een vriendin van mij vragen, Doei! Ben zo wel weer terug” en weg was ze. De jongen keek haar telleurgesteld na.

“MEIKE MEIKE!!” gillend rende Sanne door de discotheek op zoek naar haar beste vriendin. Ze zag haar staan, teminste dat dacht ze, samen met een jongen stond ze te zoenen. Ze pakte haar vriendin bij haar arm en sleepte haar mee richting de toiletten. “Pardon waar ben je mee bezig” vroeg een onbekende stem. Sanne draaide haar om en kreeg een rooie kop! Oeps verkeerde dacht ze. “Eeh sorry” stamelde ze en zo snel als ze kon was ze verdwenen. Ze rende door de discotheek heen en knalde tegen alles en iedereen op. “BAM” zo knalde ze ook tegen Vince op, die haar direct bij haar arm pakte en meesleepte naar een rustig hoekje. “Ho Ho Ho, waarvan die haast?”. “Nou eigenlijk ben ik op zoek naar een vriendin van mij, die heb ik even nodig” legde ze uit. “Ow maar dat kan later ook nog wel, toe blijf even hier ik wil even gezellig met je praten”. Samen gingen ze op een bankje zitten en praatte over vanalles, hobby’s, sport, school, vakantie, eigenlijk een beetje de standaard dingen. Alleen was het wel erg gezellig. Er viel een stilte…. Vince keek Sanne aan. Jeetje, wat had hij mooie blauwe ogen dacht ze.Zijn donker krullende haar viel een beetje langs zijn gezicht. Hij glimlachte, een stel spierwitte tanden werden zichtbaar. Wauw, dit was echt een mooie jongen dacht ze bij zichzelf. De stilte duurde nog steeds. Langzaam boog Vince zijn hoofd richting die van Sanne. Hun lippen raakte elkaar.Het was een lange en fantastische zoen. Zo zaten ze daar een tijdje.

Na 2 uur van dansen, praten en zoenen vertelde Vince dat hij naar huis ging. Ze wisselde telefoonnummers en msn adressen uit. Vince verdween. Sanne stond ook op en ging op zoek naar de rest. Die had ze al gauw gevonden. Ze waren allemaal al een flink eind heen en Sanne moest lachen. Ferry stond een beetje hopeloos toe te kijken, hij was immers de bob! Ook Sanne ging nu aan de drank en voor ze het wist was ze net zo lomp aan het doen als de rest van haar groepje. Meike stond nu ook met een jongen te zoenen, maar volgens Sanne had ze die al wel vaker gehad. Dus hoefde ze niet opnieuw te keuren.
Om 5 uur vertelde Ferry dat het nu wel genoeg was geweest en dat ze naar huis gingen. Niet iedereen vond dat zo’n goed idee. Maar toch gingen ze allemaal braaf mee. Ferry zette Sanne en Meike bij het huis van Meike af en bracht daarna de rest naar huis. De meiden gingen meteen maar naar bed want ze zouden morgen flink last hebben van een kater.

De volgende ochtend dat ze wakker werden hadden ze inderdaad flinke hoofdpijn. Sanne vertelde over de jongen die ze gister ontmoet had. “ Was dat dan de jongen van het smsje?” vroeg Maaike. “Ehm weet ik eigenlijk niet”. “Sukkel dat je er bent! Dat had je even moeten vragen!” zei Meike zo serieus mogelijk. “Haha, ja misschien wel”. Sanne pakte haar mobiel erbij en keek hoe laat het was. Hmm, 11 uur pas. Ze zag ook meteen dat ze 2 oproepen gemist had en 2 nieuwe smsjes. Ze opende de smsjes en begon te lezen. 1 was van Vince waar instond dat die het erg gezellig had gehad en wanneer ze elkaar weer zouden zien. Sanne voelde zich warm worden van binnen en bedacht zich meteen dat dit niet de jongen van het smsje kon zijn want, het was een ander nummer. Toen ze het 2e smsje opende schrok ze. Het was weer dat onbekende nummer! “Heej Sanne leuke hond heb jij zeg! Vrolijk beestje. Btw ik heb je gister zien dansen in Skopje je was te gek. En ohja dat je met die jongen zat te zoenen heb ik ook gezien.. Dat zou ik niet weer doen als ik jou was, dan is je hond misschien nooit meer zo vrolijk! En toch hou ik van je! Dikke kus je komt nog wel achter wie!”. Sanne schrok zich rot! Haar hond? Maar hoe? Maar wat? Hij weette dus waar ze woonde? Of blufte die? En waarom mocht ze niet met Vince zoenen? Meike zag dat haar vriendin geschrokken was en vroeg wat er aan de hand was. Sanne liet het smsje lezen en zag dat Meike ook schrok. “Maar je hebt ook nog 2 gemiste oproepen” zei Meike. Ohjah dat is waar ook en ze keek snel wie dat was. Thuis stond er. Gelukkig dat waren haar ouders.

Die middag fietste ze met een onzeker gevoel naar huis. Ze had het gevoel dat ze achtervolgd werd. Alleen steeds toen ze achterom keek zag ze niks. Vreemd vond ze het, of was ze gewoon bang. Voor die jongen die haar steeds smste. Nou jongen? Wie weet was het wel een oude man? Of een vrouw? Bah! Met een vervelend gevoel in haar buik fietste ze door. Toen ze de oprit van haar huis opreed voelde ze zich opgelucht. Ze rende gauw naar binnen en keek nog 1x achterom. Ze zag een zwarte schim de bosjes induiken. Ze schrok! Zag ze dit nou goed? Of verbeelde ze het zich alleen maar? Ze smeet de deur hard achter zich dit en meldde haar ouders dat ze thuis was. “Waarom heb je niet even terug gebeld, Sanne?”vroeg haar vader. Sorry vergeten zei ze snel. “Waarom hadden jullie gebeld dan?” “Nou, wij zaten vannacht met een gek geworden hond. Hij was heel raar aan het doen en stopte niet meer met blaffen.” Vertelde haar moeder. “Dus wij waren bang dat er iets met jou gebeurd was en dat Banjo dat aanvoelde” voegde haar vader er aan toe. Sanne schudde haar hoofd. Nee alles was in orde. Dat loog ze, maar ze wou niet vertellen over de smsjes. Misschien was het gewoon onzin en blafte Banjo gewoon omdat die een konijn ofzo zag lopen.

Die avond toen ze op bed lag kon ze niet goed in slaap komen. Bij elk geluid zat ze rechtop in haar bed. Om 1 uur viel ze onrustig in slaap. Toen de klok net 4 uur sloeg schrok ze wakker. Banjo was aan het blaffen!! Sanne voelde haar hart in haar keel bonken. Op dat moment tikte er wat bij het raam. Het leek wel een steentje die er tegenaan werd gegooid. Bibberend stapte ze uit bed. Langzaam schoof ze het gordijn voor haar raam weg. Wat ze toen zag zou ze niet snel meer vergeten….