Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 1

Merel fietste buitenadem op het fietspad langs de drukke weg. Het waaide hard en ze had tegenwind. Waarom heb ik altijd tegenwind! Merel trapte stevig door. Uiteindelijk kwam ze thuis. Sacherijnig zette ze haar fiets in de schuur. Ze huiverde. Wat was het toch koud! Ze graaide in haar schooltas en zocht naar de huissleutel. Het huis waar ze woonde lag aan de rand van het bos. Het was ook mooie grote villa. Haar vader was baas van een goed lopend bedrijf. Met bibberende handen stak ze de sleutel in het slot en draaide de sleutel om. Er was en klik en de deur ging open. Snel liep ze naar binnen. Ze deed haar jas uit en liep naar de keuken. Zo eerst een warme kop koffie. In gedachten luisterde ze naar het pruttelen van het koffieapparaat. Het was eindelijk vrijdag, vanavond zou ze uitgaan met haar vrienden. Dat deed ze bijna elke week. Maar deze week zou het extra leuk worden want Laurens ging ook mee! Ze vond hem al een tijdje leuk. Nu had ze hem eindelijk zover gekregen dat hij mee ging. Hij wou eerst niet want hij was een beetje verlegen. Merel glimlachte bij de gedachten. De koffie was klaar. Ze pakte de hete mok en liep naar haar kamer. Haar kamer was niet groot, vergeleken de andere kamers in het huis. Maar dat vond ze er juist zo leuk aan het was lekker knus. Er lag heerlijk zachte vloerbedekking in haar kamer en in de hoek stond een groot bed. Tegenover het bed stond haar bureau met een hypermoderne computer. Merel ging aan haar bureau zitten en zette haar computer aan. Nog steeds geen email terug van Laurens! Teleurgesteld staarde ze naar het scherm. “1 nieuw bericht ontvangen ” Gretig klikte Merel de mail aan. Het is van Laurens!

> Van: Laurens Verkerk – Laurens_verkerk@hotmail.com
> Aan: Merel van ’t Hof – Merel_H@hotmail.com
> Onderwerp: RE: kom je vanavond?

Hee Merel! Ik had het je al op school vertelt maar ik wou even zeggen dat ik erg veel zin heb in vanavond!
Ik zie je dan! Laters
Laurens

Wat lief van hem! Oh hij is zo’n schatje! Merel dronk haar koffie op en liep naar haar kast. Ze moest vanavond natuurlijk wel een super outfit aantrekken. Ze keek haar kast in. Mmm.. Wat zal ik nou is aantrekken? Opeens wist ze het. Ik trek mijn nieuwe broek aan en het truitje wat ik voor mijn verjaardag had gekregen! Ze pakte de kleding uit haar kast en trok ze aan. Toen liep ze naar de spiegel. Kritisch keek ze naar haar spiegelbeeld. De broek stond haar geweldig. En het gestreepte truitje stond er leuk bij. Haar bruine lokken die ze laatst in laagjes had laten knippen zaten ook nog eens precies goed! Komt vast door de wind. Ze wierp een blik op haar horloge. 7 uur al! Mijn ouders zijn nog steeds niet thuis! Zuchtend trok ze haar outfit uit voor vanavond en trok een warme joggingbroek aan met een trui. Ze liep naar de keuken en keek of er nog wat in de koelkast lag. Ze haalde er een diepvries maaltijd uit en zette het in de magnetron. Dan maar wéér alleen eten… Volgende keer bel ik gewoon een vriendin! Boos plofte ze op de bank. De telefoon ging.
“Hallo met Merel.”
“He Lieverd!” Klonk de stem van haar moeder.
“Papa en ik zijn nog even in vergadering en we zijn over een paar uur weer thuis. Pak maar iets lekkers uit de koelkast.”
“Heb ik al gedaan.” Zei Merel nors.
“O”
“Nou tot zo dan!”
“Jezus mam! Dit is al de 3de avond dat ik alleen moet eten. Ben ik soms niet belangrijk ofzo!”
“Ja sorry het is gewoon niet anders. Je weet toch dat je vader en ik het druk hebben met het bedrijf?”
“Ja…”
“Nou dan niet zo zeuren anders had je niet allemaal van die mooie spulletjes. Ik ga nu ophangen hoor, doei!”
Tuut tuut tuut.
Merel klikte boos de telefoon uit en smeet hem weg. Ik hoef die stomme spullen niet ik wil gewoon een normale familie! Ze haalde haar eten uit de magnetron en begon met eten.
Een paar uur later ging haar mobieltje af.
“Hallo met Merel!”
“Hey! We komen je zo ophalen ben je al klaar?”
Oops! Helemaal vergeten… Ik moet me nog omkleden!
“Ja kom maar wanneer ben je er ongeveer?”
“Over 20 minuutjes ongeveer.”
“Oké, tot zo dan!”
Merel hing op en rende de trap op. oliebol oliebol oliebol! Ik moet hartstikke opschieten!
Snel sprong ze onder de douche. Een paar minuten later trok ze haastig haar kleding aan en deed wat make-up op. Ze wierp een blik op haar horloge. Oh ik heb nu nog 5 minuten.
Merel keek naar de spiegel. Mooi zo! Ik zie er tip top uit. Met een glimlach draaide ze zich om en liep alvast naar buiten. “He Merel!” Merel keek op en zag haar vrienden staan. Tobias, Megan, Tom, Stella en… Laurens! Blij liep Merel met haar fiets in haar hand naar haar vrienden toe. “Laten we gaan!”riep Stella. Ze sprong op haar fiets en fietste achter haar vrienden aan. Laurens bleef een beetje achter fietsen zodat Merel naast hem kon fietsen. “Heb je er een beetje zin in?” Laurens grijnsde. “Nu ik jou zie wel.” Hij begon een beetje te blozen. Merel deed net of ze het niet zag.

Na een half uurtje fietsen kwamen ze aan. Snel gingen ze naar binnen. Stella en Megan waren nog niet binnen of ze zagen al leuke jongens. Tobias fronste. “Waarom hebben zij altijd zo snel een jongen en wij niet zo snel een meisje!” Tom keek hem medelevend aan. “Beste Tobias. Kijk naar de meester en leer.” Hij lachte geheimzinnig en liep de dansvloer op. Tom liep in de richting van een knap meisje. “He! Ken ik jou niet ergens van?” Het meisje keek hem raar aan en liep weg. Tobias schaterde van het lachen toen Tom met een rood hoofd terug kwam strompelen. “Ja ja Tom. Ik denk dat ik het maar een andere openingszin ga gebruiken.” Hij knipoogde naar Merel en fluisterde: “En niet zo 1 uit een goedkoop blad!” Tobias en Tom liepen weg. “Zo…” zei Laurens opgelaten. “Wil je wat drinken?” Merel knikte en ze liepen naar de bar. Ze dronken wat en Laurens werd wat losser. Merel stond op. “Wat ga je doen?”
“Wat denk je? Dansen natuurlijk!”
“Oke veel plezier!”
“Nee gekkie! Jij gaat natuurlijk mee!”Ze pakte zijn hand en trok hem lachend mee.
“Maar…”
“Geen gemaar!”
Het nummer veranderde net in een langzaam schuifel nummer.
Merel keek hem aan. Hij sloeg zijn armen om haar nek. Langzaam bewogen ze samen op het ritme van de muziek. Merel voelde zich in de zevende hemel. Eíndelijk danste ze met Laurens. De knappe lieve Laurens. Voorzichtig legde ze haar hoofd op zijn schouder. Toen ze achter hem keek schrok ze. Het was haar ex, Martin. Merel tilde haar hoofd op en keek kwaad naar Martin. Hij volgde haar al een tijdje sinds ze het had uitgemaakt. “Laurens?”
Hij keek haar aan.
“Ja wat is er? Voel je je niet lekker?” vroeg hij bezorgd.
“Nee, dat is het niet… Het is Martin weer is.” Boos keek Merel naar Martin. Martin grijnsde terug. Laurens keek om en begreep het. “Kom laten we even naar buiten gaan.” Samen liepen ze naar buiten. Voorzichtig pakte Laurens haar hand beet. Merel keek hem aan en glimlachte. Buiten liepen ze de straat uit. Weg van de drukte. Merel rilde. Laurens sloeg een arm om haar heen en zo liepen ze verder. “Laurens?”
“Ja?”
“Bedankt.”
“Voor wat?” Laurens stopte en keek haar aan.
“Gewoon dat je begreep dat ik weg wilde… En gewoon dat je er bent.”
Ze keek hem in zijn ogen aan. Langzaam kwam hij dichterbij. Totdat zijn lippen de hare raakte. Merel stond aan de grond genageld. Ze voelde zijn handen over haar rug gaan en toen met haar haren spelen. Uiteindelijk lieten ze elkaar los.
“Zal ik je thuis brengen?”
“Nee joh! Dat hoeft niet hoor.”
“Oke, we kunnen ook naar mijn huis?”
Merel glimlachte. “Graag.”
Ze merkte alleen niet dat ze werden gevolgd…