Nou hier is dan het eerst stukje:
Ik ben zonder is te eten mijn bed ingegaan. Ik heb erg ruzie met mijn ouders. Als ik nu nog naar beneden zou gaan zou ik gelijk weer naar boven gestuurd worden omdat ze zo boos zijn. Ik voel mij zo schuldig dat ik zo heb gedaan tegen ze, alleen omdat ik zaterdag avond uit wil met vrienden en vriendinnen. Maar ik mag niet mee omdat mijn tante 50 wordt en een groot feest geeft. Ik loop zachtjes naar beneden en hoor mijn ouders beneden praten, “ Als ze haar gedrag niet aanpast gaat haar zakgeld vermindert worden” zegt mijn vader en mijn moeder is het er mee eens. Ik doe zachtjes de kamer deur open en loop richting de keuken waar mijn ouders zitten. Als ze me zien zeggen ze niks. Ik zeg “ Sorry, het spijt me. Ik had nooit zo moeten reageren”. Mijn ouders kijken naar mijn ogen die helemaal rood zijn van het huilen. Dan zeggen ze dat ik even moet gaan zitten. Ze vertellen mij dat ik moet veranderen anders gaat mijn zakgeld naar beneden. We praten nog 15minuten door en dan moet ik gaan slapen.
De zon schijnt vel in mijn ogen als ik wakker wordt. “Eindelijk een lekkere zonnige dag”. Ik stap uit bed en ga even naar de wc en loop weer terug naar mijn kamer. Dan kijk ik op de klok “ Het is al bijna 12uur” Ik heb erg lang geslapen. Dan loop ik naar beneden mijn 2 hondjes Floortje en Donja komen op me af gerend en springen tegen me op. “Hé rustig aan dames”. Ik loop verder de kamer in en ik zie een briefje liggen, die is vast van me ouders want die kan ik niet vinden in huis. “ Hai Femke, wij zijn naar het strand gegaan. Je was nog niet wakker, Kim heeft gebeld of je met haar naar het zwembad wilt gaan. Dus je moet haar even terug bellen, en wil je misschien de honden nog even uitlaten? Groetjes Pap en Mam.” Kim is mijn beste vriendin maar ik heb nog geen zin om Kim te bellen, eerst even eten en douche. Als ik daar mee klaar ben doe ik Floortje en Donja aan de riem en loop naar buiten. Ik gooi de deur bijna dicht en bedenk me dat een sleutel wel erg handig is om er weer in te komen. Ik loop de deur weer uit en begroet mijn buurjongen die de auto van zijn vader aan het wassen is. “ Hé Bas alles goed?” “ Hai Femke, ja met mij is alles goed met jou ook?” Met mij gaat het natuurlijk niet zo goed want ik kan zaterdag niet mee. Maar misschien kan ik mijn ouders nog overhalen dus ik zeg nog niks tegen Bas.
Een half uurtje later kom ik thuis weer aan en bel gelijk Kim op. “ Met Kim” hoor ik aan de andere kant. “Met Femke jij had mij gebeld of ik mee wil zwemmen?” “Ja dat klopt maar je sliep nog” “ Ja het was gister wat later. Maar ik wil eerst nog even naar Yvi. Zullen we anders morgen gaan?” Kim vind het goed en we hangen op. Yvi is mijn paard is ik al van veulen af aan heb. Ze is nu ongeveer 7jaar. Haar moeder heb ik ook nog gehad, maar die is verongelukt toen ze ontsnapt was uit de wei. Gelukkig was Yvi toen al 4jaar en stond al alleen op de wei. Ik ga eerst even op de computer, er zijn niet zoveel mensen op msn. Iedereen zou wel op het zwembad liggen. Ik zet de computer weer uit en loop naar boven om oudere kleren aan te trekken. Ik ga vandaag niet rijden omdat het daar te warm voor is. Als ik klaar ben pak ik mijn fiets en de honden. Ik neem de honden meestal mee omdat ze het leuk vinden om daar lekker door de wei te rennen.
Onderweg zijn de honden best vervelend daardoor fietst het niet zo fijn. Als ik aan kom fietsen staat Yvi al lekker op de wei met Lady en Olympic. Lady is van Kim en Oympic van de stal eigenaar. Ze staan lekker van het gras te genieten, als ik Yvi roep kijkt ze om en gaat weer verder met eten. Ik zet min fiets neer en maar de honden los die gelijk achter elkaar aan rennen. Ik loop naar binnen en Laura de stal eigenaar is druk met alles schoonmaken. Ze heeft 14 stallen op de boerderij, niet alles staat vol. Ze heeft een eigenpaarden in staan en pension paarden. 3 Stallen zijn leeg en de rest staan paarden in. Ik begroet Laura en loop door naar de andere weides. De eerste wei staan alle paarden van Laura, ze heeft hele mooie paarden die er goed verzorgd uitzien. In de verte zie ik Floortje en Donja rennen en ik roep zo hard ik kan hun namen en ze komen en gelijk aangerend. Ze mogen van mij niet zo ver weg anders kan ik ze niet in de gaten houden.
Ik ben erg benieuwd wat jullie er van vinden
.Groetjes Calimerofoxy.



