Geplaatst dat is op dit gedicht uitgedraaid, ik ga dit niet naar haar opsturen, omdat het een heel ander gedicht is geworden dan ik eigenlijk voor haar wou maken!
voor de duidelijkheid, ik schrijf in de ik persoon maar het gaat niet over mijzelf!
ik wil heel graag advies,
en als iemand nog een mooie titel weet graag, want daar was ik nog niet helemaal uit maar ik heb er voor hier op bokt maar even zwarte tranen van gemaakt, misschien dat iemand nog een idee heeft.
tips zijn heel welkom,
of laat gewoon een leuk berichtje achter, dankjewel
zwarte tranen,
gevallen in een zwart gat
het zwart dat me bezat
de wanhoop en het verdriet dat het meebracht
gaf me de verkeerde kracht
ik ben veel verkeerde wegen ingeslagen
dat zorgde voor veel pijn om te verdragen
mijn tranen waren zwart
de kleur van wanhoop en verdriet
waardoor je alles van de zwarte kanten ziet
geen doel om naar te streven, geen kracht om te leven
maar toch kwam ik uit op het rechte pad,
dat ik voorzichtig betrad,
ik kon twee kanten op,
mijn hart wou naar de kant vol leven
mijn lichaam schreeuwde 'stop'
maar ik had mezelf beloofd nooit op te geven,
het werd een moeilijke, lange weg
maar met een hart vol moed en wilskracht
werd de pijn verzacht
iedere stap die mijn hart zette
begon mijn lichaam zich minder te verzetten
het verlangen een zijweg in te slaan,
kon ik beter weerstaan.
iedere dag kwam de geur van het geluk,
het geluid van blije mensen
en de poort der vrijheid dichterbij
ik had eindelijk het geluk aan mijn zij.
ben benieuwd wat jullie er van vinden,
xx
volgens mij.