Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-06 14:10

[verhaal]de penny's

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-06 14:10

Tutti, Pluus en Simmie:
Als de PENNY’S!
DEEL1 : Op zoek naar de witte hengst

Er waren eens 3 poezen, en het waren echte helden want.. ze temden wilde arabieren! (soms ook Friese hengsten)
Simmie was het meest gespecialiseerd in het temmen van de wilde Zwarte hengsten, maar Pluus temde véél beter de witte hengsten, logies natuurlijk. Tutti die reed op de Friese hengsten en daarmee was ze 3 dubbel kampioen geworden! Op een dag toen tutti aan simmie wilden laten zien hoe goed ze al wel niet reed, kregen ze een telefoontje dat Pluus één van witte hengsten was kwijtgeraakt! Tutti kon Pluus wel vermoorden want zo verloor ze de aandacht van Simmie….
Maar Simmie was al weer weg op weg naar het bos waar Pluus hulpeloos één van haar witte hengst aan het zoeken was…
Tutti was Simmie daarom snel gevolgd naar het bos. Toen ze aankwamen Tutti op haar Friese hengst, Simmie op haar zwarte hengst met bijpassende strikjes, roze. Kwamen ze Pluus, de zwart/witte kat op haar enige nog overgehouden witte hengst tegen. Maar opeens stopte Simmie met zoeken, en ze stapte van haar zwarte hengst: Shetan af. “wacht even”riep ze en snel legde ze haar roze/paarse gel dekje goed, snel raapte ze ook nog even haar roze strikje van de mossige grond en stapte weer op. Snel galoppeerde ze aan zo snel als nog NOOIT ooit een paard had gerent en Simmie zat ook als beste jockey ter wereld op Shetan. Opeens zag ze een witte schim “Pluus, Tutti!!” maar opeens was er geen zon meer en verschenen er donderwolken en flitslichte haar roze strikjes waren wit van de flitsen. Haar paard steigerde súper hoog maar ze bleef heel goed zitten! Een rilling ging door haar heen toen ze een gedaante tegen een boom zag leunen. Ze spoorde haar hengst aan maar die vloog onder haar door en pardoes vloog Simmie op de mossige bosgrond. Alleen….
Tutti en Pluus waren allang verdwenen en reden nu over geweldig modderige paden waar hun paarden uiteraard in gespecialiseerd waren, DÚHH…
Pluus enig meer dan hopeloos viel zowat achterover toen haar, zeker wilde en bliksemsnelle witte hengst begon te steigeren. Tutti riep dat ze, waarschijnlijk de verloren witte hengst had gezien. Pluus had haar greep net iets versterkt waardoor ze op het nippertje bleef zitten, stel je voor dat ze in modder lag met haar spiksplinternieuwe rijbroek!
Ze was ongelooflijk blij toen ze Tutti horde roepen dat ze waarschijnlijk háár witte hengst had gezien! Ze galoppeerde als een gek naar Tutti, maar stond plots halt toen ze zag dat het niet haar geweldige, mooie allerbeste witte hengst van de wereld was maar een hopeloos klein debiel raar stom wit paardje zag rondraven! Tutti kreeg het pas later door, en juist daarom kon Pluus, ZEKER Tutti nooit meer vergeven, hoe DURFT ze ??! Het was gewoon een stomme shetlander wat moest ze daar nou mee “Tutti stomme debiel, dat is toch geen witte hengst!” maar Tutti antwoordde verdedigend “hij is toch wit en zeker een hengst!” en al bekvechtend reden ze verder en verder het diepe spookbos in..
Simmie rende en rende maar door en daar in de diepe modder verse paardenhoeven! Hier waren ze zeker geweest en ze riep oorverdovend om hulp. Maar het was niet de Friese hengst van Tutti en ook niet de enige overgebleven witte hengst van Pluus, maar een stom klein debiel paardje.. Dat vrolijk rondhuppelde maar Simmie was klaar voor de strijd en sprong op zijn rug. De witte hengst huppelde rustig door! En Simmie schreeuwde “stom paard!” en knalde met haar nieuwe roze spoortjes in de buik van de debiele Shetlander. Langzaam maar zeker kwamen ze vooruit en steeds als het debiele paardje stopte voor een hapje gras duwde ze haar sporen in haar buik de meeste van haar arabieren zouden steigeren en met hun hoeven al maaiend in de lucht achterover klappen, zij was er natuurlijk allang weggerold. Maar dit debiele paardje reageerde amper en keek enkel even op. Maar ze was glad vergeten haar speciale fluitje (wat alleen zij kon) te laten horen en ze floot! Haar trouwe paard Shetan kwam al aangegaloppeerd en knielde voor Simmie. Simmie liep naar het paard gaf hem een stomp in zen neus en stapte hooghartig op “precies wat jij verdient!”! Shetan leek er niets van te merken en het juist te negeren waardoor Simmie in staat was om nog een hardere stomp te geven: “Rot paard!”schreeuwde ze. En gaf de nog harde stomp die tegen de boom aan kwam omdat Shetan net op tijd was weggevlucht. Hierdoor had Simmie zo’n pijn dat ze zo hard Krijste dat ze het zelf niet aan kon horen. Hierna, weer doodnormaal alsof er niets was gebeurd riep ze Shetan terug en stapte weer op Shetan. Ze reed nu in een slome draf de sporen van de hoeven achterna, tot haar verbazing kwam dat stomme debiele shetlandertje hen achterna. De debielo hinnikte zielig en Simmie keek om “jij.. stom mormel!” snel galoppeerde ze aan en ging over in een rengalop als een aardappelzak bleef ze achterover zitten “vort hengst arabier, VORT!” en ze galoppeerde over de ruige harde grond die kletterend onder zijn hoeven voorbij ging.
Tutti en Pluus waren onderhand alweer gestopt met het dus zogenaamde oneindige bekvechten. Maar nog was er de haat te voelen, Pluus kon Tutti maar moeilijk vergeven. Opeens hoorde Pluus een roffelend en zwaar geluid dat onstond aan de andere kant van het bos……WAT IS DAT? Tutti had er blijkbaar niks van gemerkt, ofterwijl niks van aan getrokken…Ze draaide zich alleen eventjes om naar Pluus maar reed daarna weer verder in een langzame slome draf. Pluus reed in de richting van het geluid, en tutti kon toch maar niks anders doen dan haar volgen, ze had namelijk in de penny gelzen, bij de strip van ‘Stalpenny’ dat het erg slecht was om bij slecht weer elkaar uit het oog te verliezen. En als het in de penny stond, dan was het zeker waar! Tutti riep naar Pluus: “Dat is gewoon vast onweer” terwijl ze er zelf niet in geloofde. Pluus trok zich er niets van aan en reed met een duidelijk gericht doel verder. Ze naderde langzaam maar zeker het roffelende geluind dat overliep tot gehinnik….Nu was het toch Tutti die voorop reed en zoekend rond keek, in het donkere grauwe bos. Er was niets te zien maar het geluid was duidelijk te horen…Er raasde van alles door Tutti heen: Wat is dat geluid?? Nu vroeg ze het zichzelf ook af, net als pluus die het daarvoor had geroepen, toen zij zelf er niets van aan had getrokken. Haar hart bonkte in haat keel, zou het Leo zijn, de witte hengst? Simmie zou het natuurlijk hebben geweten aan het gehinnik, want zei herkende elk paard. Tutti keek afwachtend naar Pluus of zij het gehinnik misschien herkende. Maar Pluus kon er ook niks uit opbrengen. Waarom moest Simmie dan ook net NU weg zijn. Zeker omdat haar roze strikje op de grond viel! Ze wist zelf best dat zij het ook zou hebben opgeraapt, maar ze zou het niet toegeven, nauwelijks aan haarzelf. Een zwaar gehijg kwam hen tegemoet en Pluus keek Tutti angstig aan “Tutti we moeten hier weg!” siste ze. Als een gek gingen ze ervandoor maar niet richting het gehinnik en ook niet richting het gehijg, nee, ze gingen recht richting moeras.
Shetan liet zich op de grond zakken en het zweet stond hem op zijn flanken. Maar Simmie was woest, woest dat ze niet hadden gewacht, woest op het roze strikje en woest op Shetan die niks had misdaan. De verse sporen leken nog geen minuut tevoren gemaakt. Maar waar waren ze nu? De verse paardenprenten waren in een razende galop overgegaan dat zag ze door de passen. Maar waarom waren ze op de vlucht gegaan?
“Whaa!!” Simmie gilde binnen no- time lag ze recht met haar snufferd in de modder. Razendsnel draaide ze zich om. “Stomme debiel!” schreeuwde ze tegen de Shetlander “ durf je wel?! Mij zo in de modder te duwen!” ze stond op en gooide haar zweep in de modder. “Waarom??” hulpeloos liet ze zich op Shetan’s rug zakken.. Ze dreef hem aan en draafde de verse paardenhoeven achterna. “ Kom Shetan.. Kom maar..” opeens was ze al haar woede vergeten en aaide Shetan over zijn bezwete hals “ het spijt me..” . Een tijdje draafde ze rond maar de sporen was ze kwijt, te moe om nog om zich heen kijken. Dat was ze! Shetan was evenals Simmie erg moe en kon amper nog een pas verzetten. In het belang van Shetan stapte Simmie af reisde verder op de debiele shetlander. Ofterwijl DS. Maar wat zag ze daar was dat?? De schim die ze zag verdween even snel als dat hij verscheen.. Wie was dat??

het vervolg komt nog xxx Laura en Wolf
p.s. let niet op de spelling's fouten :p

**Geplaatst**: 28-05-06 14:33

Re: [verhaal]de penny's

Geplaatst: 28-05-06 14:33

Een paar onderwerpen naar beneden heb je verhaal ook al gepost.

viewtopic.php?f=68&t=597500

Ik TEM wel even...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-06 14:40

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-06 14:40

nee maar daar stond niet [verhaal] bij snap je

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-06 15:21

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-06 15:21

Maar wat was het?? De schim die ze zag verdween even snel als dat hij verscheen..

Hoofdstuk 2

….Simmie probeerde de schim maar te negeren, maar het lukte haar niet echt, het bleef namelijk maar de hele tijd door haar hoofd spoken. En telkens zag ze de schim weer voor zich, het was maar een korte tijd dat ze hem zag maar ze zag hem en dat was al voldoende om voor simmie een beeld te maken. Hij was zwart gekleed met een raar zwart kapje over z’n hoofd. Simmie dacht namelijk dat het een hij was, zonder enig bewijs, maar goed.
Ze schrok op uit haar gedachten en schrok al gillend van het gekrijs niet ver van haar vandaan. Snel reed ze in snelle draf op het geluid af..Het geluid kwam haar zeer bekend voor in haar oren, maar het waren toch niet Tut…….Snel reed ze verder tot het moment dat ze merkte dat ze recht voor een moeras stond… “Hier zooo!!” hoorde ze vanuit het moeras. Er flitste razende paniek door Simmie heen: Het waren Tutti en Pluus, dus toch!? Nog steeds in paniek probeerde ze met haar hoofd (met op dit moment, eigenlijk altijd) die vol zaten met opgepropte watten, een oplossing te bedenken, ze werd ENORM afgeleid door het gekrijs van Tutti en Pluus en het Gehinnik Van de paarden. Toen flitste het antwoord in haar hoofd: Debielo! Dat was het! Dacht ze zo blij alsof ze haar verloren roze elastiekje die ze vorig jaar was verloren, weer terug vond.
Een touw, ze dacht diep na, een touw dat had ze nodig! Haar roze zadeltassen lagen stevig op de rug van Shetan ze pakte het paarse touw eruit en ook nog een extra zweep en hoofdstel! Snel schoot ze het bit in zijn mond en bond het touw aan de bit ringen. Ze rolde het touw zorgvuldig uit en zwaaide er wild mee boven haar hoofd “VANGEN!” schreeuwde ze en gooide het touw naar Pluus die hem met haar 2 klauwen probeerde te vangen zwakjes bracht ze uit “ik.. ik heb.. he..m!” . Ze stroopte de zweep uit en tikte eerst zachtjes op de borst van Debielo zodat hij Pluus eruit kon trekken. Toen dat niet hielp sprong Simmie op zijn rug en klakte met haar tong “vort, debielo, vort!” en het hielp! Langzaam maar zeker werd Pluus het moeras uitgezogen Tutti pakte Pluus stevig om zijn middel en samen werden ze omhoog gehesen. Ze waren gered! De paarden hadden zichzelf al gered en hese zich nu ook naar de kant.
“Weet je” zij Simmie die op keek naar de sterren “..ik dacht dat ik jullie nooit meer zou zien..”. Tutti draaide zich op haar buik en keek Simmie serieus aan “ik ook!”. Samen keken ze naar de sterren, want de slaap konde ze maar niet vatten..

NIEUW!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-06 20:02

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-06 20:02

niemand??

**Geplaatst**: 30-05-06 14:26

Re:

Geplaatst: 30-05-06 14:26

Citaat:
Verhalen

1 ) Probeer zo veel mogelijk complete verhalen op Bokt te zetten, verhalen dus met een begin, midden en einde. Als je toch een verhaal/roman in delen op Bokt wilt plaatsen, geldt er een minimum van 1500 woorden per plaatsing. Dat is ongeveer 3 pagina's tekst in Word.

Het eerste stuk scheelt maar 45 woorden, dus geen drama

Maar het tweede stuk haalt de 1500 woorden nog lang niet

Ik TeM even!

**Geplaatst**: 30-05-06 15:14

Re: [verhaal]de penny's

Geplaatst: 30-05-06 15:14

Zie idd de post van WildWings

Mocht je weer voldoende geschreven hebben, dan zal ik het topic terug openen.

Nomineer dit bericht ×