Geplaatst 
Tips en commentaar zijn ook meer dan welkom
Komtie (en ja het zijn meer dan 1500 woorden)
Lara’s dubbelganger
Lara is 15 jaar oud, ze houdt van lezen en tekenen en werkt twee keer per week voor een minimale vergoeding bij een dierenasiel. Dat doet ze meer voor de lol dan voor het geld, want Lara is helemaal gek op dieren, ze heeft ook een eigen paard. Djoeke is een mooie Friese merrie en ze is heel erg lief. Miranda is de verzorgster van Djoeke, want Lara heeft niet genoeg tijd om het helemaal in haar eentje te doen.
“Laar opstaan!” Lara steekt slaperig haar hoofd boven de lakens uit. “Wat?” ze heeft de neiging haar hoofd weer op het kussen te laten vallen, maar vandaag is de verjaardag van tante Atie en daar moet ze heen. Bah, Lara haat de verjaardag van tante Atie, niet dat tante Atie zo stom is, want dat valt reuze mee, maar dan komen al haar neefjes en nichtjes ook en één van haar neefjes is een rotjong dat iedereen pest en Lara altijd tot aan de rest van de week een rotgevoel bezorgt. Hij doet haar denken dat hij iets weet wat zij niet weet, maar wat het is weet ze niet. “Oe koud.” Snel trekt Lara haar uitgestoken voet weer terug in bed, het is pas half zeven, maar tante Atie woont erg ver weg en ze moet ook Djoeke nog poetsen, voeren en uitmesten en als het even kan ook rijden of longeren. Zuchtend staat ze op en trekt ze haar rijkleding aan, de paarde slobbertrui die gister eienlijk al in de was moest kan nog wel een dagje, ze gaat toch zo onder de douche. Beneden is haar moeder al bezig met spullen inpakken, tante Atie heeft bedacht dat ze met zijn allen gaan picknicken en dat iedereen wat te eten mee moet nemen.
Djoeke staat rustig in haar stal, ze heeft vanacht lekker gelegen en zit dan ook onder de opgedroogde poep, lekker zo`n paard. Lara zet haar even vast buiten de stal en gaat de stal uitmesten, dat is nog een heel karwei en elke keer als ze langs komt steek Djoeke haar neus in de kruiwagen om er een hapje van mee te pikken. “Ophouden Djoek, je stal is zo schoon en als ik je gepoetst heb mag je wat eten.” Dat was eigenlijk niet helemaal waar, want Lara moet ook nog rijden. Na het uitmesten wortd Djoeke snel, maar grondig gepoetst en legt Lara het zadel op haar rug. Ze opent het hek van de kleine wei waar ruimte is om te rijden en klimpt op Djoekes rug. Djoeke schraapt over het gras tijdens het aansingelen en verstellen van de beugels, ze heeft zin om wat te doen, maar Lara heeft niet zo veel tijd. Djoeke is fris, ze houdt haar oortjes strak naar voren en als Lara haar aanspoort om in draf te gaan geeft ze een paar vrolijke bokken. Lara aait over de hals van de Friese merrie, ze houdt ontzettend van haar paard, maar heet eigenlijk niet genoeg tijd voor haar. Gelukkig helpt Miranda haar twee keer per week, maar eigenlijk moet ze nog iemand zoeken die haar kan helpen met de verzorging van Djoeke.
Een uur later zitten Lara en haar ouders schoon en gewassen, gewapend met een picknick mand in de auto naar tante Atie. “Atie belde dat Ingrid en Dirk niet komen dit jaar, Dirk heeft weer eens een bui.” Van binnen moest Lara juichen dat haar vervelende neefje niet komt, maar tegen haar moeder zegt ze: “O, wat jammer zeg.” Haar neefje Dirk is 14 en hij heeft last van een soort stoornis die er voor zorgen dat hij niet helder meer kan denken en allerlei dingen zegt waar hij later spijt van krijgt en dat gaat gewoon van zelf, hij kan er niets aan doen. Lara vindt hem vreselijk, ze weet wel dat het niet zijn schuld is dat hij zo gek doet, maar ze vindt hem gewoon vreselijk onaardig en toen Ingrid met hem bij haar thuis was heeft hij Djoeke heel hard geslagen, gewoon omdat hij een bui had.
Het is nog helemaal niet druk bij tante Atie, alleen oma Hes en opa Geert zijn er. “Leuk dat jullie er zijn! Haai Lara.” Zegt tante Atie. Lara groet haar tante, opa en oma en gaat op zoek naar Buster de bruine labrador van tante Atie. Buster ligt lekker buiten op het gras in de zon. Hij is al oud en niet zo fit meer. Tante Atie heeft taart en Lara gaat naar binnen om te eten. Dan zegt Lara’s moeder: “Lara, de andere nichten en neefjes zijn niet gekomen, omdat we die niet uitgenodigd hebben, want we willen je wat vertellen.” Lara ziet spanning vermengd met pijn op het gezicht van haar moeder. “We hebben het altijd voor je achter gehouden, maar nu ben je oud genoeg om het te weten. Ik ben niet je echte moeder en papa niet je echte vader.” Lara schrikt, maakt ze en grapje? “We hadden gevraagd of Ingrid en Dirk ook wilde komen, omdat Dirk je broer is, Ingrid is ook niet zijn moeder, we hebben jullie geadopteerd uit Limburg toen jij drie was en hij één. Jullie moeder kon niet voor jou en Dirk zorgen en helemaal niet voor de buien van Dirk. Dus schreef ze jullie in bij het adoptie huis en een week later hebben wij jullie geadopteerd, maar omdat we eigenlijk maar één kind wilde hebben we Ingrid gebeld en zij is toen naar Limburg gegaan om Dirk te adopteren.” Lara weet even niet wat ze moet zeggen, ze dacht al die tijd dat haar ouders haar ouders waren, maar dat is dus niet zo. En Dirk, Dirk is haar broertje, ze walgt bij de gedachten alleen al. “Er is nog één ding dat je moet weten.” Begint haar vader. “Je moeder had drie kinderen, twee heeft ze laten adopteren, maar eentje heeft ze nooit aan het adoptiehuis gegeven en die woont nu als het goed is nog steeds bij haar in Limburg. Als ze niet verhuisd zijn natuurlijk hè. Het derde kind van je moeder is een meisje Darwa heet ze, zij is jouw tweelingzusje.” Lara voelt haar ogen groot worden en haar hart stokt in haar keel, even lijkt het of ze flauw gaat vallen, maar dan zegt ze: “Een tweelingzusje, heb ik een tweelingzusje?” Lara’s moeder, of eigenlijk adoptie moeder, knikt. Lara staat op en terwijl vijf paar ogen haar nakijken loopt ze naar buiten en gaat in het gras naast Buddy liggen. Een tweeling zus, een broertje en andere ouders, wat een gek idee. Haar vader komt naar buiten en zegt: “Wij zouden het fijn vinden als je ons nog steeds papa en mama noemt en je mag ons natuurlijk altijd als vader en moeder beschouwen.” Lara knikt, barst in snikken uit en valt in haar vaders armen, hij zo voor haar altijd haar vader zijn en haar (nep)moeder altijd haar moeder.
’s Avonds om half tien rijden ze weer naar huis. In Lara’s hoofd spookt de gedachten van een tweede Lara. Dan vraagt ze: “Weet Dirk dat ik zijn zus ben?” Haar moeder antwoord dat hij het nog niet weet en dat ze het waarschijnlijk ook voorlopig nog niet gaan vertellen, omdat hij het al heel moeilijk heeft door zijn buien. Lara zucht, gelukkig, ze wil sowieso al helemaal niets te maken hebben met hem, laat staan dat hij weet dat hij haar broertje is.
Eenmaal thuis gaat Lara meteen naar Djoeke toe, de merrie hinnikt zachtjes als ze de donkere stal inloopt. Lara doet het licht in de stal aan en voert haar mooie paard. Djoeke is haar alles, eerst haar vader en moeder ook, maar doordat ze nog een moeder heeft is Djoeke toch meer naar de voorgrond gekomen, gewoon omdat ze een paard is en duidelijk maakt wat ze denkt en ook nooit zeurt of zanikt. Djoeke is haar beste vriendin. Met Miranda kan Lara helemaal niet goed opschieten, maar ze heeft het geld en haar hulp hard nodig om Djoeke te kunnen houden, voor Djoeke doet Lara alles.
Lara wordt wakker, bah, morgen weer naar school. Ze kijkt op haar wekker, half zes pas. Verder slapen kan ze niet, de gedachtes over haar moeder en zusje spoken rond in haar hoofd en houden haar wakker. Lara schud zuchtend de deken van zich af en staat op. Gister kon ze niet goed wakker worden en nu kan ze niet slapen en dat allemaal, omdat de mensen die ze altijd voor haar ouders aangezien heeft, helemaal niet haar echte ouders zijn. Snel kleed ze zich aan en neemt een boterham en met een peen in haar hand voor Djoeke gaat ze de stal binnen. Djoeke staat lekker te dommelen en Lara vindt het eigenlijk jammer dat ze haar stoort in haar slaapje, maar ze heeft nu echt een fikse ochtendrit nodig. Eigenlijk is zondag de dag voor Miranda om te rijden, maar die komt toch pas om twee uur haar bes uit en dan is Lara allang weer terug. Djoeke laat zich rustig poetsen en zadelen en een half uur later stapt Lara op haar paard naar het strand toe. Ze woont dichtbij het strand en maakt vaak strandritten met Djoeke. Als Lara op Djoeke zit en heerlijk over het strand rijdt kan ze haar hoofd even helemaal leeg maken en hoeft ze nergens aan te denken, dat is ook de reden dat ze er nu heen gaat. ’s Ochtends is er nog niemand en kan ze ongestoord zo hard mogelijk door de branding galopperen. Djoeke heeft er zin in, ze houdt haar oortjes naar voren en als ze het duinpad afrijden het strand op maakt ze kleine dribbelpasjes. Lara raakt de merrie even aan met haar hand en ze kalmeert weer. In een rustig drafje draaft ze een stukje de zee in. Als het warm is kan ze hier ook met Djoeke zwemmen, dat is altijd heerlijk. Nu is het zeker niet warm, zelfs wat frisjes, Lara doet de rits van haar vets dicht en spoort Djoeke aan, tijd voor een stukje galopperen.
! ik doe het je niet naa 
, komt er nog eeen stukje Of is het nu een open einde?