Geplaatst 
Daar loop je op straat, helemaal alleen
Als ik naar jou kijk, herken ik mezelf erin
De wereld ziet je niet staan
Waar je veel verdriet om hebt
De wind speelt met je haren
En frustreert blijf je lopen
Lopen tot je niet meer kan
Harder, je gaat steeds harder
Tot je voeten het niet meer aan kunnen
Gemene en scherpe steken
Prikken door je benen
De gedachtes laten je niet los
Langzaam laat je jezelf gaan
Hoe je je er ook tegen verzet
Toch blijf je lopen
Je kunt het niet accepteren
Je wilt blijven vechten en volhouden
Maar het lukt je niet
Je stort in, huilend lig je op de grond
Groetjes gerbrich
Ik had niet gezien dat jullie nog gereageerd hadden 
ps: 
