Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-12-05 16:29

[verhaal]Rijk&Verwend

Geplaatst door de TopicStarter : 19-12-05 16:29

#1
“Silvesterrr,” riep ik door het huis. “Ja mevrouw,” Silvester, onze butler kwam snel aangelopen. “Laat je het bubbelbad even vollopen? En leg je verwarmde handdoeken klaar?” “Maar natuurlijk mevrouw,” zei Silvester.
Mijn vader is heel rijk en wat voor werk hij doet? No idea, ach als het maar geld opbrengt toch, dan kan ik tenminste shoppen. Vanmiddag was onze maandelijkse shopsessie op de P.C. Hooft, met mijn zus. Mijn vader is niet veel thuis, hij zorgt voor het geld. Met mijn moeder heb ik wel een goede band. Ik heb ook nog een hondje. Een hele schattige chihuahua, ze heet Bambi. We hebben twee butlers: Silvester en Pierre. We hebben thuis ook een kok, Hans, als je hem belt krijg je binnen een half uur je eten. Het maakt niet uit waar. Mijn zus heet Nikki.
Ik zit ook op school, wel een particuliere natuurlijk. Het is eigenlijk een gewone school, maar mijn ouders betalen een paar duizend euro per maand om mij naar deze school te laten gaan.
Daar heb ik twee goede vriendinnen: Lynn en Nicole. Je zou onze school in kunnen delen in de groepen: Rijk, rijker, rijkst. Ik hoor natuurlijk bij rijkst, ik denk dat onze familie wel de rijkste van de school is. De mensen waar ik mee om ga zijn (natuurlijk) de rijkste van school. De andere zijn eigenlijk gewoon buitenbeentjes. Zeg nou zelf, wie is er nou trots al papa een paar duizend euro op de bank heeft staan en je het niet eens mag uitgeven.
Ik zal is een grappig verhaaltje vertellen. Vorige jaar zat er een meisje bij ons op school, haar vader had een beetje geld gewonnen of zo, maar anyway, zij komt dus op school in een shirtje van de markt. Zóó fout gewoon. Iedereen dus lachen, ach ja best zielig eigenlijk.
Ik vind dat je niet rijk bent als je niet rijk bent geboren. Ik natuurlijk wel.
Als je vader geld wint ben je toch niet meteen rijk? Je hebt dan een beetje geld ja.
Wat is er nou heerlijker dan shoppen? Eum, niks geloof ik. Andere mensen die liefdesverdriet hebben gaan meestal aan de chocolade. Ik niet, ik ga shoppen. Bij mijn laatste vriendje heb ik de halve Hugo Boss-shop leeg gekocht(niet letterlijk natuurlijk). Ik zou het ook vreselijk vinden om in een truitje van de H&M te moeten lopen. Yuk!
Ik moet er bijvoorbeeld ook niet aan denken om een voet op het Waterlooplein te zetten… En dan die mensen, met hun dreads, en altijd een hond. Een vieze nog ook met van die lange haren. Ik ben wel tevreden met mijn Bambi. Ze past tenminste in mij Louis Vuitton Dog Carrier, zo eentje als Jessica Simpson en Paris Hilton ook hebben. Maar die van mij is natuurlijk veel mooier. Ik ben blond. Dom? Oppervlakkig misschien, maar dom I don’t think so.
Nou nog even over ons huis: Het is huge, met wel 50 kamers. Als je naar de WC moet ga je naar de zijbadkamer naast je slaapkamer. We hebben wel een woonkamer, maar die gebruiken we meestal alleen voor feestjes. De eetkamer ook. Eten doe ik meestal op mijn kamer of met mijn zus op die van haar. In mijn slaapkamer staat natuurlijk een tweepersoons bed. Met de mand van Bambi ernaast. Dat is net een klein bedje, met een hoofdkussen en als het koud is kan ze onder de deken gaan liggen. Op mijn kamer staat een laptop, nog een computer, telefoon, en natuurlijk een grote flatscreen tv met dvd-speler natuurlijk. Video is zo 20e eeuw!
Ik kom eigenlijk nooit in de keuken. Ik heb op mijn kamer een koelkast en een oventje.
Mijn moeder heet Susanna Analusia Paula Anna Pietersen. Mijn vader heet Paul Pietersen, zijn andere namen weet ik niet.
En ik? Angelina Susanna Lindsay Anne Nikki Pietersen. Maar noem me maar Angelina.
Ik ben 16 jaar.

We zitten inmiddels in de auto op weg naar Amsterdam. “We zijn er dames.” zei de chauffeur. We stopten voor de Gucci shop. De eerste keer dat we daar kwamen keken de verkoopsters ons wel raar aan, zo van “Wat moeten die kleine kinderen nou hier?” Ik was toen rond een jaar of tien denk ik. Nu kennen ze Nikki en mij wel. De nieuwe collectie is net binnen. Ze hebben en geweldige zomercollectie met veel kleurtjes. Er hangt ook een groot prijskaartje aan, maar dat maakt natuurlijk niks uit. “Goede middag,” zegt de verkoopster. Hoewel het de Gucci winkel is, is ze heel gewoontjes gekleed. Ik kom weer naar buiten met een knalblauw rokje, vier topjes in verschillende kleuren, een spijkerbroek en een heel mooi paar schoenen met sleehakken(naaldhakken zijn zó uit) en diamantjes op de voorkant.
We lopen snel door naar de Hugo Boss winkel. Daar hebben ze nog geen nieuwe collectie, maar dat is niet zo erg. Het meeste heb ik al. Ik zie nog een leuk tasje staan dat ik meeneem.
We gaan nog naar de D&G, Louis Vuitton, waar een rare man foto’s staat te maken, en nog een paar schoenen en tassenwinkels.
Eenmaal thuis check ik even mijn mailtjes. Er hangt een rare geur in huis, het lijkt op een nieuw gerecht dat onze kok aan het proberen is. 7 nieuwe mailtjes, 6 stuks van Lynn en 1 van TV7. Dit kan bijna niet waar zijn. In spanning open ik het mailtje, waarin staat:

Beste Mevrouw Pietersen,

TV7 is bezig met een nieuw programma, waarin 2 rijke meiden een maand bij een armer gezin gaan wonen. Er zal natuurlijk ook goed mee verdiend worden. In eerste instantie zaten we te denken aan €25.000,-
(Ik dacht het niet)
Maar vonden dit te laag voor rijke meiden. We zijn toen gestegen maar €50.000,- hier valt nog wel over te praten. We willen graag dat u een vriendin uitkiest die ook rijk is en u aardig vindt. Als u verder nog vragen heeft kunt u ons mailen. We zouden graag uw telefoonnummer ontvangen zodat we een afspraak kunnen maken.

Met vriendelijke groet,

B.R.V. Bronkhorst

Nou daar ben ik dan mooi klaar mee. Wie moet ik nou vragen? Lynn, Nikki of Nicole? Ik denk Nikki, zij doet nooit écht leuke dingen. Maar ja Lynn en Nicole zijn wel mijn vriendinnen. Eerst maar even vragen of Nikki wel wil. “Nikki! Kom is,” riep ik. Ze kwam de trap oplopen met haar tassen. “Ja, wat is er?” vroeg ze. “Lees dit maar is dan weet je het.” Toen ze het mailtje gelezen had vroeg ik: “Wil jij met me mee?” “Eum, jawel, maar vraag dan wel even in welk land het is en hoe we er naartoe gaan.” zei Nikki. “Oke ik zal het even mailen, wacht even misschien krijg ik meteen een mailtje.” Nikki liep mijn kamer uit. “Even naar de WC,” zei ze. “He Nikk, ik heb een mailtje terug. Luister.”

Beste Mevrouw Pietersen,

U wilde graag weten waar deze familie woont. Dat is in Amerika, om precies te zijn in New York. De familie heeft wel in Nederland gewoond, dus ze spreken wel Nederlands. U gaat er per vliegtuig naartoe. Weet u al wie u mee wilt nemen?

Kunnen we uw telefoonnummer ontvangen?

Met vriendelijke groet,

B.R.V. Bronkhorst

Wauw New York. “Nikki we gaan naar New York,” riep ik. “Wat gaaf, wanneer kunnen we daar op gesprek komen?” antwoordde ze. “Ik heb mijn telefoonnummer gegeven ze zullen zo wel bellen.” En inderdaad een kwartier later belde TV7. We konden de volgende dag al langs komen. “Nikki, kun je morgen mee naar TV7?” vroeg ik. “Ik denk het wel, maar wat willen ze eigenlijk bespreken?” zei Nikki. “Wanneer we daar naartoe gaan of zo,” zei ik. “Moeten we het niet eerst aan papa en mama vragen?” vroeg Nikki. “Ja dat kunnen we wel doen, maat het mag wel denk ik. Dan heeft mama rust.” zei ik. Daar moesten we allebei om lachen.
De volgende dag moesten we naar TV7 toe om van alles over het televisieprogramma te bespreken. Ik moest Pierre ompraten om ons weg te brengen. Natuurlijk wel in de Porsche. Toen we eenmaal in de auto zaten zei ik tegen Nikki:”Ik durf te wedden dat we vast nog iets extra moeten doen, we krijgen daar niet zomaar €50.000,- voor.””Oke waar wedden we om?” zei Nikki. “Mijn Louis Vuitton schoenen met diamantjes” antwoordde ik. “Oke met je Gucci galajurk,”“Yes deal,” zei ik. Het was een uurtje rijden naar de studio van TV7. Toen we daar aankwamen moest Pierre eerst op zoek naar een parkeerplaats. Toen hij die had gevonden liepen we naar binnen. We werden daar ontvangen door een meisje, ik denk dat ze daar stage loopt, zei bracht ons naar een kamer achter in het gebouw. Onderweg naar die kamer kwamen we allemaal cameramensen tegen. We zaten net of er kwam een vrouw de kamer binnen. “Hallo, ik ben Bridget.” zei de vrouw. “Zo dus jullie willen wel naar New York om een televisieprogramma op te nemen.” zei Bridget toen ze was gaan zitten. “Ja, maar moeten we dan niet iets extra doen. Ik bedoel we krijgen toch niet zomaar zoveel geld.” zei Nikki. “Dat klopt inderdaad. Het is de bedoeling dat jullie bij dat gezin in New York gaan wonen voor een maand. Daar moeten jullie helpen in het huishouden. Van de cameramannen zullen jullie nog andere opdrachten krijgen als jullie daar zijn.” Nikki en ik keken elkaar aan, wij, Angelina en Nikki het huishouden doen? Nou ja het is te proberen voor zoveel geld.

Wat vinden jullie ervan? Als het wat is plaats ik meer hier

Groetjes

Nomineer dit bericht ×