Dank je!
De oude versie nog even:
Citaat:
Onbekend landschap,
net zo vreemd
als zij voor zichzelf is.
Uitgestrekte velden,
net zo leeg
als zij zich van binnen voelt.
Lucht, rood als bloed
dat door de rivier
van haar verleden stroomt.
Stille wind waait toch;
zelfs in haar dromen
is zij alleen.
Dingen die mij daaraan niet bevielen, waren:
- dat de derde strofe/ stanza nogal cliché op me overkomt. En ach, 'rood als bloed' vond ik niet in het gedicht passen. Niet bij het gevoel dat ik wou overbrengen.
- De twee hoofdgevoelens, eenzaamheid en wat van verdriet, kwamen niet echt goed over. Eenzaamheid kwam misschien wel duidelijk naar voren door de afsluitende regel, maar té voor de hand liggend vond ik zelf 
- Dat in de eerste twee stanza's de tweede zin op één of andere manier, in mijn hoofd, niet mooi liep samen met de eerste en derde zin. Hij was te kort gewoon.
De nieuwe versie is nog steeds niet echt goed, of zoals ik hem zo willen- maar imo 'leeft' het meisje meer, dan in de oude versie.
Laatst bijgewerkt door Anoniem op 05-09-05 20:17, in het totaal 2 keer bewerkt