Ik begin weer een nieuw verhaal. Met de andere ga ik nog verder. Wil je hem zien? Zie mijn onderschrift.
"Het gaat ons lukken, Fox," fluisterde ik in het oor van mijn paard. We stonden tien meter van een één meter zestig hoge hindernis verwijderd. Aan de rand van de buitenbak stonden 3 mensen, mijn moeder, mijn zus en mijn beste vriendin, Joanne.
Ik haalde diep adem. Ik sloot mijn ogen en zag voor me hoe Fox en ik over de hindernis sprongen. Fox leek helemaal geconcentreerd.
Ik vond het eng. De laatste keer dat ik had gesprongen was drie jaar geleden. Toen sprong ik met mijn wijlen paard, Blue Sky, in een springwedstrijd. We kregen een ongeluk, waarbij ik mijn been brak en Blue Sky het niet had overleefd. Sindsdien durfde ik niet meer te springen.
Vandaag was het de eerste keer sinds toen. Ik spoorde Fox zachtjes aan en Fox begon te lopen, steeds harder en harder.
Ik kreeg vlinders in mijn buik, toen Fox en ik over de hindernis vlogen en weer neerkwamen.
Achter me hoorde ik geklap en gejuich. Ik keek achterom en sloeg mijn armen om Fox' hals. "Bedankt jongen. Je hebt me over mijn angst heen geholpen," mompelde ik blij.
Daar kwam mijn vader aan. Hij had het hele spektakel gemist, maar wist dat het goed was gegaan. "Gefeliciteerd lieverd!" riep hij, terwijl hij de bak in liep. Hij fronste en veranderde van onderwerp. "We hebben een nieuw paard hier op de pensionstal. Hij is net aangekomen. Wil je hem zien?"
Ik knikte opgewonden en stapte af. Met het hele gezelschap achter me aan liep ik naar de voorkant van de pensionstal en ik zag een trailer staan, waar net een paard uit werd gehaald.
Ik kwam dichterbij, maar plotseling bleef ik stokstijf staan. Ik zag het paard goed en mijn adem stokte. "Dat paard..." dacht ik verschrikt, "Dat paard, dat lijkt sprekend op Blue Sky!"
Laatst bijgewerkt door EvelijnS op 21-08-05 15:25, in het totaal 1 keer bewerkt