
Wat een mijlpijl is dit voor mijn broertje zeg! Ik voel me eigenlijk best wel trots.
Het was altijd zo dat mijn broertje nooit op de foto wilde, hij dacht dat hij "het niet goed kon".
Vanochtend vroeg ik eigenlijk voor de grap: "Yelte, ga je mee foto's maken vandaag?" En het antwoord was gewoon direct "ja".
Dus 's middags wij met zun tweetjes op de fiets met een voetbaltas met spullen naar het bos gefietst.
Daar was het voor hem in het begin onwennig maar na wat ravotten ging dat "gestresste gezichtje" van hem weg
(als hij poseert dan is hij niet zichzelf, dan zet hij een geforceerd, raar gezicht op) En opeens ging aan het eind van de shoot bij hem de knop opeens om. Zo raar. Opeens begon hij ZELF "poses" aan te nemen, en deed hij alles natuurlijk! Ik ben zo trots op hem.
Helemaal glunderen toen ik vertelde dat hij misschien wel beter dan Dominique was. => "echt waar?!"
Zo lief.
Maar oke. Genoeg gepraat. Zelf ben ik erg trots op deze foto's, maar misschien komt dat ook wel omdat ik weet wat voor moeite het altijd is geweest om hem op de foto te krijgen.
Komen ze!
Oh nog even; het verhaal gaat over een (wees)jongetje, die alleen zijn knuffelbeer en een dekentje heeft om zichzelf warm te houden op deze koude dagen en nachten...
#1.

#2.

#3.

#4.

Zonder sneeuw
#5.

#6.

#7.

#8.

Commentaar en tips zijn welkom.
Ja de sneeuwvlokken op de eerste foto's zijn fake
Heb ze ook wel zonder maar met vond ik het net weer iets 'kouder' en 'eenzamer'. Bij de laatsten vond ik zonder mooier, omdat die in mijn ogen meer 'emotie' uitstralen.



ik ben fan van jou fotos..
