Geplaatst: 09-06-06 16:31 
Maar had niet als teveel inspi ik weet wel wat ik wil en welke kant op, maar ik ben nog aan het puzzelen hoe 
nou ja veel leesplezier 
Die nacht heb ik erg slecht geslapen, ik moest de hele tijd denken aan Mark. Ik wist niet hoe ik het hem moest vertellen en ook niet of ik wel weer zonder hem kon. Nou pas merk ik dat ik echt verliefd ben op Mark. Pas tegen de ochtend val ik in slaap en droom over, de ontvoering en alles wat er is gebeurd. De volgende ochtend word ik zwetend wakker, van alle nachtmerrie’s die ik heb gehad. Als ik op de klok kijk zie ik dat het 11 uur in de morgen is. Ik heb nog best lang op mijn bed gelegen.
Als ik ben omgekleed en beneden kom, is iedereen al aan het eten en gauw schuif ik aan. Dan zegt Rebecca: “Zullen we vanmorgen vroeg met zijn drieën even de stad in gaan. We gaan maar twee tellen, even bikini’s kopen, want weer in kleren zwemmen zie ik niet zo zitten.” Ze knipoogt erbij en ik kan er wel om lachen. “Ja, lijkt me wel een idee, maar laten we dan meteen gaan. Rond etenstijd is het lekker rustig en zullen we David niet tegenkomen,” zeg ik. Met ze allen besluiten we te gaan.
Als we in de winkel staan, zijn we steeds van alles aan het passen. Ook broeken, shirtjes en rokjes, eigenlijk was ik van plan om alleen een bikini te kopen. Maar uiteindelijk kom ik de winkel uit met een zwarte mexx bikini, een leuk spijkerrokje en nog een leuk shirtje. Zo kopen we allemaal eigenlijk wel teveel, maar zo ging het vroeger bij mij ook al. Ik geniet de hele tijd, maar wanneer Rebecca zegt dat we weer naar huis toe moeten, vind ik het vind ik het eigenlijk niet leuk. Natuurlijk weet ik dat ze gelijk heeft, want we moeten zo kort mogelijk buitens huis zijn. Want ergens loopt natuurlijk David nog, maar winkelen is echt een hobby van mij. Toch besluiten we om te gaan en aan Claudia en Berber te merken, hadden zij ook nog wel even willen blijven.
Als we thuis komen, gaan we een keertje langs de voordeur. We besluiten om meteen onze bikini’s aan te trekken en te gaan zwemmen. Rebecca moet helaas meteen naar haar werk toe. Als ik uit het raam kijk, kan ik naar het zwembad kijken en zie dat de jongens eraan komen. Het zijn dit keer alleen maar Mark, Chester en Jesse. En ik zeg tegen de meiden: “Er komen die super knappe jongens de tuin inlopen.” “Oh dan moeten we maar even opschieten, zegt Dan gaan we met zijn drieën naar beneden. “Zo de stad in geweest dames,” zegt Chester lachend. Claudia loopt naar hem toe en draait een rondje: “En wat vind je ervan.” Ze kijkt hem lachend aan, hij knikt goedkeurend. “Kan dat niet wat enthousiaster?” ze kijkt hem nu heel zielig aan en iedereen schiet in de lach. Dan kijk ik Mark zijn richting op en loop zijn richting in. Als hij me ziet aankijken glimlacht hij lief en sluit mij even in zijn armen. Snel kijk ik Berber haar richting, want ik ben bang om haar te kwetsen. Maar tot mijn grote verrassing zie ik dat ze gezellig staat te kletsen met Jesse. Dan schiet me ineens te binnen, daarom is Jesse mee natuurlijk, die zag Berber al langer zitten. Maar omdat Berber haar ogen op Mark gevestigd had heeft ze dat nooit gezien. Ik ben er wel erg opgelucht over, nu hoef ik me ook niet schuldig te voelen tegenover haar. Dan kijk ik Mark aan en even geven we elkaar een klein kusje.
De rest van de middag loopt erg gezellig en we hebben de grootste lol. Natuurlijk zijn we ook nog gaan zwemmen. Het enige wat mij dwars zit is dat ik nog steeds niet weet hoe ik het tegen Mark moet zeggen. Ik besluit dat ik het nu wel moet zeggen, anders hou ik het achter en dat is niet eerlijk. “Kan ik je even onder vier ogen spreken?” Ik kan aan zijn ogen zien dat hij meteen door heeft dat er wat is en zegt: “Natuurlijk, zullen we even naar binnen gaan?” Ik knik en met zijn arm om mij heen geslagen lopen we naar binnen toe.
Binnen ploft hij op de bank neer en ik kom naast hem zitten. Ik durf niet tegen hem aan te gaan hangen, want ik ben bang voor zijn reactie. “Nou, wat is?” zegt hij lief en even moet ik zoeken naar woorden. Hij is zo lief, hoe moet ik hem dit vertellen? “Eigenlijk is het goed nieuws, maar ook weer niet. Ik zal van voor af aan beginnen.” Even kies ik mijn woorden zorgvuldig uit en dan ga ik verder: “Gister belde ik mijn ouders op en me moeder nam op. Ik heb een heel gesprek met haar gehad.” Terwijl ik aan het vertellen ben, voel ik de tranen achter mijn ogen prikken en hij trekt mij tegen zich aan. “En nu komen mijn ouders hier morgen aan, om mij op te halen.” Er valt een gespannen stilte en omdat Mark niets zegt, voel ik me meteen rot. “Sorry, het spijt me, maar ik kan ook niet voor altijd hier blijven. Ik spreek de taal niet, ik word gezocht door een of andere engerd.” “Sst, het geeft niet. Je hoeft geen sorry te zeggen. Ik wist dat dit ooit zou gebeuren, maar het was er wel sneller dan ik had verwacht.” De tranen stromen nu echt over mijn wangen, ik wil hem helemaal niet kwijt. Ik draai me om en kijk hem aan. Met zijn hand veegt hij mij tranen weg en zegt: “Niet huilen, dat helpt niet.” En zachtjes voel ik zijn lippen de mijne raken. Dan kijkt hij me eventjes aan en zegt: “Laten we ervan genieten zolang het kan.” En weer raken zijn lippen de mijne.
Als we even later, met de arm om elkaar middel de tuin in lopen. Zie ik de opluchting in de ogen van Claudia. En ik bedenk me dat zij ook eigenlijk wel een schat is, dat ze zo met me meeleeft.
De rest van de dag verloopt heel gezellig en ik voel me erg opgelucht dat Mark het zo goed oppakt. De jongens mogen zelfs gezellig blijven eten, omdat ze tocht niet met zijn allen zijn. Anders was er niet voldoende plek. Onder het eten heb ik Mark gevraagd of hij de volgende dag nog wel langs kwam. Toen hij ja zei was ik dol gelukkig, ik wil zo graag afscheid van hem kunnen nemen. En toen ze weggingen gaf hij me zelfs nog een kusje.
Die avond blijf ik samen met Rebecca, Claudia en Berber tot laat op. We maken er nog een gezellig avondje van en ik geniet. Rebecca is een DVD gaan huren, zodat we die konden kijken. Wij zijn maar niet meegegaan met het halen, want we waren bang om David tegen te komen.
Als we even later in bed liggen, zegt Claudia: “Ik ga je echt missen.” “Ik jou ook, zeg ik dan. Morgen zal ik je mijn nummer en msn geven, dan kunnen we contact blijven houden.” Claudia knikt instemmend en zegt dan: “Als ik ooit weer thuis kom.” “Natuurlijk kom je weer thuis. Jij krijgt je ouders ook wel te pakken, ik weet het zeker.” Ik snap best dat ze erover twijfelt, maar ik moet positief blijven. “Let maar.” “Ik hoop het, ik hoop het,” zegt ze met een zucht en dan gaan we slapen.
De volgende ochtend heb ik helemaal geen zin om mijn bed uit te komen. Ik heb slecht geslapen en zie erg op tegen vandaag. Eigenlijk wil ik geen afscheid nemen van Mark. Steeds als ik daaraan denk voel ik een steek van verdriet. Ook al kan ik dan weer naar huis, het zal toch nooit meer hetzelfde worden. Ik weet niet eens of mijn vriendinnen de nieuwe mij wel willen. Zal Mona bijvoorbeeld wel begrijpen, waarom ik niet zo gek meer ben op mini rokjes en kleine shirtjes. Gauw druk ik die gedachten, natuurlijk snapt ze dat, ze is mijn vriendin. Toch ga ik nu maar gauw mijn bed uit voordat ik nog meer onzin ga bedenken. Als ik uit het raam kijk, schijnt de zon me fel in het gezicht. Claudia ligt al in het zwembad op een luchtbed, lekker bruin te worden. Ik besluit ook maar even lekker op een luchtbed te gaan liggen, gauw trek ik mijn bikini aan.
“Heej! Ook wakker?” zegt Claudia lachend, ik knik en pak gauw ook een luchtbed. Als we samen op het water liggen zegt Claudia: “Al zin om naar huis te gaan.” Even denk ik na, want natuurlijk is het leuk, maar de nadelen zijn er ook. “Ik denk het wel,” zeg ik niet al te overtuigend. “Hoezo denkt? Ik zou het wel weten als hier eindelijk weg kon.” “Ja, maar ik zit ertegen op om Mark gedag te zeggen.” Claudia kijkt me even begrijpend aan en zegt: “Ja, dat is wel weer zo. Ik zou nu ook even niet aan willen denken Chester kwijt te raken.” De rest van de tijd zijn we allebei in onze eigen gedachten verzonken. Na ongeveer een uurtje op het water te hebben, begin ik te verbranden en ga het zwembad uit. Ik zucht een keertje diep en denk, de dag kan beginnen.
kus Nujaro
! 
ik zit nog erg over in hoe ik verder het verhaal ga afsluiten