Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-09-06 14:38

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 14:38

**Geplaatst**: 04-09-06 15:21

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 15:21

KellYY1992 schreef:

komt meehelpen Haha!

**Geplaatst**: 04-09-06 15:25

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 15:25

**Geplaatst**: 04-09-06 15:26

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 15:26

JETSKeTjee schreef:

oke nu stop ik, het gaat nu een beetje offtopic worden Vork

**Geplaatst**: 04-09-06 15:28

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 15:28

hahahah ja..
even een on-topic reactie: Martine je schrijft echt geweldig!

**Geplaatst**: 04-09-06 15:29

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 15:29

ben ik het helemaal mee eens *LOL*

**Geplaatst**: 04-09-06 16:38

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 16:38

Suuuuuper

Echt zo'n cool verhaal he. Haha!

We want more Vork

**Geplaatst**: 04-09-06 16:45

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 16:45

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-06 16:46

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-06 16:46

Haha ow ik word verlegen.. Bloos

Jullie zijn zo lief! Ach gut

Ik ga meteen verder schrijven! Haha!

**Geplaatst**: 04-09-06 16:50

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 16:50

Hhahaah Vet lief! Clown

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-06 16:50

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-06 16:50

**Geplaatst**: 04-09-06 16:52

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 16:52

Whaahaha, het wordt hier meer een slowchat geloof ik. Clown

Achjaa, mag wel met zo'n verhaal he Haha!

**Geplaatst**: 04-09-06 16:52

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 16:52

Indd!

**Geplaatst**: 04-09-06 17:06

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 04-09-06 17:06

ben ik het volkomen mee eens Haha!

straks ga ik rijden en wie weet kan ik daarna dan een stukje lezen Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-09-06 17:13

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 04-09-06 17:13

VOLGENDE DEEL! Haha!

Het liep tegen het eind van de middag aan. De mannen zaten te bespreken wat ze nu eens konden doen, en Marieke, Kelly, het kleine meisje en ik zaten in de keuken. We probeerden het meisje wat te laten zeggen, vroegen wat haar naam was, of ze kon praten, waar ze vandaan kwam en wie haar ouders waren. Ze gaf geen anwoord, kroop alleen maar dichter tegen Kelly aan. Ik zei:`Ik ga nog even slapen, heb vannacht niet echt een oog dicht kunnen doen..` en liep naar boven. Marieke ging de was doen, en Kelly bleef alleen over met het meisje. Kelly zat wat tegen het meisje te kletsen, ookal wist ze dat het geen antwoord zou geven. `Where are your parents, huh?` vroeg ze. `And where did you live?` Opeens ging het meisje van haar schoot, pakte haar hand, en trok haar mee naar de deur. Kelly liet zich meetrekken, zich afvragend wat het meisje haar nu ging laten zien. Ze liepen de deur uit, het dorp door. Het meisje liep aan een stuk door, Kelly kon merken dat ze het dorp goed kende. Ze liepen door stukken van het dorp waar Kelly nog nooit was geweest, en minderden vaart bij een oud, vervallen gebouw. Er hing een groot bord boven, waarop in grote letters: BANK stond. Tot Kelly`s grote verbazing, gingen ze niet gewoon door de deur naar binnen, die wagenwijd openstond, maar liep het kindje naar de zijkant van het gebouw. Kelly volgde het meisje op de voet, en kroop net als zij door een gat heen, in de zijkant van het gebouw. Toen ze opstond zag ze een grote trap, en daar klommen ze op omhoog. Boven lag er een gigantische rotzooi, en Kelly dacht dat ze niet verder konden, maar zag het meisje verdwijnen in een gat. Kelly ging haar achterna. Door alle troep heen bereikten ze al snel een klein kamertje, en Kelly schrok zich rot. Er lag een dekentje op de grond. Voor de rest was alles vies en vochtig. Het meisje ging zitten op het dekentje, en keek toe hoe Kelly haar ogen uitkeek. Het was er vrij donker, maar toen haar ogen eraan gewend raakten, kon ze alles vrij goed zien, door een spleet in het dak waar wat zonlicht doorkwam. Er hingen allerlei tekeningen aan de muur, zag ze, en ze wou ernaartoe lopen. Opeens trapte ze op iets. Ze keek naar de grond en zag een popje liggen, met maar 1 been. Allebei haar ogen waren eruit, en haar kleertjes waren vies en nat. Kelly liep door, en bekeek de tekeningen. Ze pakte er 1 en hield hem in het zonlicht. Het waren een hele hoop mensen bij elkaar. Wat Kelly raar vond, is dat er allemaal rood over de mensen heen gekrast was. Ze keek vragend naar het meisje, die eerst naar haar keek, en toen haar ogen afwendde. Kelly liep naar het meisje toe en ging op haar hurken zitten, en hield de tekening voor haar neus. `What is this?` vroeg ze, en keek het meisje aan. Het meisje schudde `nee`. Kelly keek haar vragend aan, en een onheilspellend gevoel bekroop haar. Ze vouwde de tekening op, stopte hem in haar zak, en zei:`Come on, let`s go.` Het meisje stond op, en samen kropen ze weer naar buiten. Toen ze eenmaal buiten stonden, liepen ze samen zwijgend weer terug naar het hotel. Eenmaal bij het hotel aangekomen zagen ze dat de bemanning al zat te eten, en vlug schoven ze aan. Kelly keek vertederd naar het kindje naast haar, dat zat te smullen van de maaltijd die ze kreeg. `Is there a plan already?` vroeg Marieke aan Will. `Well,` zei die `we figured that Luke must have come here with a ship also..maybe he was dropped of by others, but if not, his ship must be here somewhere. If we can find that ship, we can go after the Pearl.` `And if not?` vroeg Marieke. `Then we will wait until a ship passes by, put some men in the little boat, pretending to want help, and commandeer that ship.` zei Will. Dat klinkt allemaal wel erg gemakkelijk, dacht ik, maar ging er niet op in. Die avond had Kelly het meisje in bed gestopt, en kwam bij ons zitten beneden. `She took me to where she used to live` zei ze opeens. `Who?` vroeg John. `The little girl` antwoordde ze. We keken haar allemaal verbaasd aan. `And?` vroeg ik. `Where did she live?` vroeg Marieke. `She took me to an old bank, here in the village. There was a hole in the wall, and we had to crawl through it. When I was in, I saw a stairs. She took me up the stairs, but upstairs was everything covered with trash. Again we had to crawl, and then we came into a little room. It was dirty an wet, there were drawings on the wall and there was a little blancket on the floor. I took one, because I thought they were so weird. All drawings looked almost the same…` Ze haalde de tekening uit haar zak. `Look!` Ze liet hem zien. We bogen ons allemaal over de tekening heen, en ook wij vonden hem nogal eigenaardig. De mensen zagen er heel normaal uit, maar dat het met rood doorkrast was, was nogal vreemd. We dachten na, maar konden niets bedenken wat het zou kunnen betekenen, dus vergaten het weer en gingen niet lang daarna naar bed. De volgende ochtend ging de eerste man de wacht houden bij de Noordkant van het eiland. Op de uitkijk staan of er een schip langskwam. Om de 4 uur zouden de mannen elkaar afwisselen. Wij werden ook wakker, en ik besloot samen met Marieke wat huishoudelijke klusjes te gaan doen. Het was nogal blijven liggen door de dingen die de afgelopen dagen gebeurd waren. Kelly ging een stukje wandelen met het meisje…

Kelly besloot gewoon tegen het kind aan te blijven praten, in de hoop dat ze ooit nog eens wat terug zou zeggen. `My name is Kelly.` zei ze tegen het meisje, toen ze de deur uit, het dorp inliepen. `I wonder what your name is. I bet you have a beautiful name!` Het meisje keek haar aan met haar donkerbruine, bijna zwarte ogen. `Nicole` zei ze zachtjes. Kelly wou haar bijna doodknuffelen omdat ze wat had gezegd, maar ze beet op het lip en besloot zo normaal mogelijk te doen. `Well, than I had it right! You have a beautiful name!` zei ze. `So…where are your parents?` voegde ze er aarzelend aan toe. Met meisje keek haar niet aan, maar pakte haar hand en trok haar mee. `Waar neemt ze me nu weer mee naartoe?` vroeg Kelly zich af. Ze werd het dorp uitgeleid, en gingen richting de oude gevangenis, wist Kelly. Toen ze een eindje over een zandweggetje hadden gelopen, trok het meisje haar mee van het pad af. `Oh nee, wat gaan we nu weer doen?` dacht Kelly, en volgde het meisje. Ze liepen door langs bosjes en heide, tot ze op een grote open plaats uitkwamen. Wat hier groeide was enkel lage heide, en Kelly kon vanaf hier de zee zien. Ze liepen nog een stukje verder, maar het meisje stopte opeens. Kelly keek in het rond, maar zag niets. Toen keek ze naar de grond, en zag iets merkwaardigs. Ze zag een groot vierkant voor zich, met allemaal jonge hei. Eromheen ging de gewone hei verder, die al bruin verbrand was van de zon. Op het grote vierkant, ongeveer zo groot als een kleine gymzaal, groeide allemaal jonge, verse hei. `What is this?` vroeg Kelly aan het meisje, en ze ging op haar hurken zitten. `Mommy, daddy` zei het meisje, en wees naar de jonge hei. Kelly dacht na. `Where are your mommy and daddy Nicole? I can`t see them…` Het meisje keek haar aan met glazige ogen. `Nicole, where?` vroeg Kelly dringend. Het meisje wees weer naar het vierkant. `Under the ground…`