Ik keek de politie man aan, die de kamer in kwam lopen. “Goede Middag.” Zei de agent. Hij keek de hele kamer rond. “U word gestalkt?” Zei de agent. Ik knikte. “Ja meneer.”
Hij liep naar me toe, en pakte mn 06. En las het smsje. Hij zuchtte. “Joost Middehuizen?” Vroeg hij aan me. Ik keek hem vragend aan. “Ik weet zn achter naam niet meneer.” Zei ik eerlijk.
Hij knikte. En pakte iets uit z’n tas. “Deze jongen?” En hij liet een foto van Joost zien. Ik knikte voorzichtig. De agent proeste even. “Ik ken z’n broer ook...” Zei ik zachtjes. De agent keek me met vreemde ogen aan. “Z’n broer?” Vroeg ie nog maals. Ik knikte nog een keer. “Jaa Ben zo heet ie. “ Zei ik. De agent pakte een notitie blaadje, en schreef een aantal punten op. “Omschrijf hem eens.”
En toen begon ik. “Hij is, een jaar of 20 schat ik hem, best lang, donker blond haar, mooie blauwe ogen.” Toen ik over de ogen begon te vertellen, begon ik te twijfelen. Had ie wel blauwe ogen? Eigenlijk was het me echt nooit opgevallen, welke kleur ogen hij had. Ik ging twijfelend verder.” Haar tot ongeveer hierzo” En ik wees de haar lengte ongeveer aan. “Zal ik opschrijven, ong. 6 cm tot 8 cm?” Vroeg de agent. Ik knikte weer.
“In steekeltjes...” Zei ik zachtjes. “En hij is best gespierd, breed, ongeveer 1.90 schat ik hem.”
De agent schreef alles op, en keek naar mn moeder. “Ik bel u zodra ik meer weet. Belt u mij, als er meer gestalkt word?” Vroeg hij aan ons. M’n moeder ging er mee in, en liep achter de agent later aan, die richting de voordeur liep. Ik hoorde m’n moeder nog wat bespreken met de agent. “Geen broer?” Hoorde ik ineens. “Oke ik zal het met haar over hebben. Tot ziens” En de agent liep weg.
M’n moeder kwam naar me toe. “Dat ging goed.” Zei ze. Ik keek haar aan. “Wat bespraken jullie net?” Vroeg ik haar. Voor ze kon andwoorden, zagen we de politie wagen weg rijden. “Nou...”Zei ze. Ineens een knal in het raam bij de keuken. “Wat is dat?” Vroeg ik aan mn moeder. Maar zij wist het ook niet. We wachtten gespannen af, en de adrealine en angst jaagden door mn lichaam heen. “Patty! Wat zei ik nou?” Hoorde ik een zware mannenstem zeggen. Met zware passen, en iets slepend over de vloer, kwam er iemand naar de woon kamer. “Waar ben je?” Hoorde ik. M’n moeder werd bang, en ging dicht bij me zitten.
“Oah... Daar ben je!” Ik zag Joost’s gezicht, onder het bloed. “Door jou he!?” Zei hij op een dreigende toon. “Ben ik mn baan kwijt!” Schreeuwde hij. Hij liep naar me toe. “Maar nog 1 opdracht te gaan. Met flinke poen bij inbegrepen.” Hij keek m’n moeder aan. “Goh u bent de aanstichter van dit hoopje ellende hier? Heeft u de video tape al gezien?” Vroeg hij aan haar. M’n moeder keek naar de tv. “Video tape?” Vroeg ze. “Jaa! Anders zei ik het toch niet!” Joost werd woedend. Hij liep naar de videorecorder, en drukte op play. “Goed opletten!” Zei hij.
Hij liep naar de bank, en plofte naast me neer. “Je ziet er niet uit.” fluiserde hij zachtjes. Ik keek hem aan, en zag zijn angst in z’n ogen staan. M’n moeder keek naar de video, en begon met huilen toen ze het ongeluk zag.
Ik keek Joost boos aan. “Rot op!” Schreeuwde ik. Joost keek me achtelijk aan. “Grote mond?” Zei hij. Ik probeerde op te staan, en het lukte me met veel moeite. “Je hebt me verstaan! Klootzak! Ga weg! De politie weet hier van, en is naar je op zoek! Als ik jou was..” En ineens keek ik naar een mes, dat Joost in z’n broekzak had zitten. Ik werd bang, nog banger dan ik al was. “Ga verder...” Zei hij. Terwijl m’n moeder aan het huilen was, probeerde ik nog voor Joost te blijven staan. “Als ik jou was, zou ik zo spoedig mogelijk het huis verlaten!”
Joost begon te lachen. “Teef!” Schreeuwde hij. Ik keek hem echt kwaad aan, en mn moeder sloop voorzichtig naar de keuken. “Als je net zo goed kan praten als pijpen, dan krijg jij een goede carriere!” Voor joost het dor had had hij het al gezegt. En voor ik het door had, had ik hem een vuist tegen z’n gezicht geslagen. “Klootzak! “ Ik gaf hem nog een dreun, maar daarna werd ik gedwongen om te stoppen. Hij pakte z’n mes, en bedreigde me.
“Hou je je even in jonge dame?” Hij keek me vuil, en serieus aan. Waardoor ik bijna begon te lachen. Terwijl mn moeder in de keuken stond, hield ik Joost aan de praat. Zodat hij mn moeder niet zag.
“Als je me neer steekt, ben je echt vreselijk sneu. Je zult dan zo kapot gemaakt worden. En niet alleen door mijn vrienden en familie. Maar door meer.” Ik praatte echt wartaal uit. Maar wat moest ik anders?
Joost keek me aan, en vlug naar buiten.
Op de achtergrond hoorde ik mn moeder de politie inschakelen. Joost leek ook iets te horen. “Nee!” Gilde ik. Ik plofte op Joost neer, en probeerde het mes te ontwijken. “Laat Los!” Schreeuwde ik naar hem. Joost keek naar het mes, dat een rode streep had aan het puntje. Ik keek naar Joost’s ogen, en schrok. Met mn ogen, voorzichtig naar het mes kijkend, voelde ik een vreselijke pijn bij mn buik. Ik rolde mezelf van Joost af, en keek naar m’n buik, waar een diepe steekwond zat. “Neeee!!” Schreeuwde ik nog harder. Alles bij mn buik deed zeer, en het bloed leek wel niet te kunnen stoppen. Joost keek naar de wond, en werd lijk bleek.
Ineens hoorde ik sirene’s buiten. En mn moeder kwam er snel naar me toe. Ze had een soort van slagers mes in haar handen. “Laat haar gaan,” Commendeerde ze. Joost keek echt angstig naar mn buik. Inmiddels was m’n hele buik rood van het bloed, en begon m’n broek het bloed op te nemen.
Ineens kwam er iemand van uit de achter deur. “Joost! Klootzak!” Hoorde ik Ben schreeuwen. Hij rende naar me toe, en had een handdoek in z’n handen. Hij drukte het op de wond, en bleef bij me, en probeerde me gerust te stellen. Met twijfels keek m’n moeder naar joost. “Pak hem dan!” Beveelde Ben m’n moeder. Ze keek hem vragend aan, maar deed wat hij zei. Ze pakte het mes af, en pakte z’n handen. En hield hem goed vast.
De tijd er na ging rap. Na drie minuten zat het huis vol met politie agenten, en werd Joost gearresteerd, en Ben moest ook mee. Ik werd gelijk naar het ziekenhuis gebracht, en werd gehecht. Dertien hechtingen gingen in m’n buik. De hechtingen deden zeer, nadat ze er in waren gezet. M’n moeder was de heletijd bij me. Ze trooste me, en met haar kon ik echt goed praten.
M’n vader kwam alleen thuis, en zag de kapotte deuren. Hij werd onwijs ongerust, en belde de politie. Die hem door verwees naar het ziekenhuis. Hij was er drie uur na de arrestatie. Hij had een vreselijke shock toen ie de hechtingen zag. “Hoe komt dat?” Vroeg hij gelijk. M;n moeder legde alles uit, en ik mocht met veel antibiotica naar huis. Dat was beter voor mij, zei de arts. Bij thuis komst, was alles nog zo als het was, na de soort van gijzeling.
“Mam, mag ik beneden slapen?” Vroeg ik aan mn moeder. Ze knikte. Ik durfde niet meer boven te slapen, want beneden kon ik alles goed zien. M’n moeder en vader maakten een kop thee, en ik zag ineens een videoband liggen op de grote tafel. Langzaam strompelde ik, door de pijn, naar de grote tafel. “Meid, je moet gaan liggen.” Zei m’n moeder. Ik deed wat ik zelf wou, en dat was naar de tafel. Maar mn moeder had het al eerder in handen, en keek me aan. “Wil je het zien?” Vroeg ze aan me. Ik schudde m’n hoofd. “Politie” Kreunde ik. Net voor de tafel, kon ik me opvangen aan een stoel. Snel kwam mn vader aangelopen, en tilde me weer de bank op. Ik moest echt gaan rusten van m’n ouders.
Terwijl mn moeder de videotape naar de politie bracht, keek ik tv, of sliep. En m’n vader ruimde alles op, en lette goed op me.
Tijdens mijn slaap, belde iemand aan. M’n vader deed open. Het was Jenny. Ze had alles gehoord van haar vader. Die kende iemand van uit de politie, en hoorde alles dus. Ze kwam aan met een grote bos met bloemen, en een mand vol met lekkers. m’n vader liet haar binnen, en ze schrok toen ze me zag. Zei mn vader. Ik had van niks gehoord, maar mn vader vertelde me alles, toen ik wakker werd. “Ze had tranen in haar ogen, en zei dat het haar speet...” Zei m’n vader....