Meredith keek Schuyler aan en zei:" Je hoeft niet zo te schreeuwen tegen me! ik ben niet doof! En het is onzin dat ik je in de steek zou laten. Ik heb gewoon wel even wat beters te doen dan die longe vast te houden en aan te horen dat je het niet duft! In plaats van dat je je best doet om je over je angst heen te zetten zit je alleen maar te zemelen dat je niet durft en oh zo bang bent!Jij wet ook dat Ilian lief is en alles voor je doet! Dus hou alsjeblieft op met dat gedoe en probeer zelf een rondje te rijden! Als er iets gebeurd dan ben ik er nog alitjd om in te grijpen!" Schyler keek Meredith met betraande ogen aan en aarzelend spoode ze Ilian aan tot een langzame stap. Het paardje deed alles wat ze vroeg en Meredith, die op de rand van de bak zat stak haar duim op. " goed zo!"
" Meredith, kun je misschien even kijken of je het halster van Leena ergens kunt vinden?" Meredith keek op en knikte. " Ja, doe ik zo, even wachten Nina." " godver wat is het hier weer een zooitje zeg! bahbah!" meredith stond met haar handen in haar zij in de zadelkamer. " Ik vind het niet zo gek dat jullie niets meer kunnen vinden! Moet je kijken wat een rotzooi! Die dekens horen hier helemaal niet!" Meredith ruimde snel een beetje op en vond het halster van Leena onder de kast met poetsdozen. " Nina! ik heb het! Hier, kijk eens?" Nina lachte dankbaar. " Meredith Meredith! kom snel, er is iets niet goed met je kleine pony!" Molly kwam aanlopen en greep Meredith haar arm vast. Meredith's gezicht betrok. Een paar dagen geleden had ze van Markus een klein dik ponytje gekregen, hij had het bij iemand gezien die hij les gaf en had het diertje, dat weg moest bij zijn eigenaar voor meredith mee genomen. Die was helemaal gek op het beestje dat ze Julia noemde. " wat is er met haar Molly?" " Ze is aan het bevallen, maar dat gaat niet goed!" " Ze is aan het BEVALLEN???" meredith bleef staan en begon hartelijk te lachen. " Ze was dus drachtig? nou, eens kijken dan hoe het met haar is!" In de stal lag de kleine bonte merrie. ze had het moeilijk. het hoofdje van het veulentje was er al zo goed als uit, maar verder gebeurde er niet veel! Julia stond weer op, liep een rondje, ging weer liggen, hinnikte en stond weer op. Markus schudde zijn hoofd en zei:" Ik bel de veearts Mer!" Meredith knikte en ging bij de merrie in het stro zitten. "hey kleine! Wat is dat nou? ik wist helemaal neit dat je zwanger was! Kom, rustig maar, het komt wel goed!" Molly bracht een emmer water met een spons en Meredith begon het dier zachtjes af te sponzen. Irma, de veearts was er best wel snel, maar toch haalde Mereidth diep adem toen ze Irma binnen zag komen. " Zo, dit is haar? hmm, ze is niet erg groot, wat weet je van de hengst en de achtergrond van de merrie?" mereidth keek Markus aan en zei:" Niets eigenlijk, alleen dat het een behoorlijk bange pony is!" Irma knikte en bekeek de situatie van de merrie, die angstig met haar ogen draaide. " Ik probeer het veulen terug te duwen, hij is te groot!" Na enige tijd lukte het Irma om het koppie van het veulentje terug te duwen. " Leeft hij nog?" Vroeg Meredith benauwd. " Ja, hij leeft nog, ik moet een keizersnede doen, anders hebben we kans dat de merrie en het veulen overlijden. Iemand die me kan assisteren?" Meredith knikte. " Houd jij de merrie vast dan, ze moet zo min mogelijk bewegen, Ze wordt plaatselijk verdoofd." Na een hoop gedoe lag er eindelijk een roomkleurig hoopje paard in het stro. Julia was kapot, ze stond te trillen op haar benen. Meredith bleef haar merrietje strelen, haar eerste zorg ging uit naar Julia, terwijl Molly zorgvuldig het veulen droogwreef met een handdoek. " het is een hengstje! gefeliciteer,d hij lijkt gezond!" het beestje tilde zijn hoofdje op en hinnikte zachtjes. Julia reageerde mat, maar hinnikte vermoeid terug en snuffelde aan haar veulentje toen markus het voor haar neer legde. " Als hij vooor vanavond nog niets gedronken heeft, moet je bellen!" Meredith knikte en keek naar het roomkleurige hengstje dat met glanzende bruine ogen naar haar keek en zachtjes op haar hand sabbelde.
"Heb jij die kleine al zien drinken Markus?" Meredith leunde over de boxdeur en streelde Julia over haar neus. Markus schudde zijn hoofd en Meredith besloot de veearte te bellen. Terwijl ze wachtte tot die kwam ging ze bij het beestje in het stro zitten en streelde ze zacht zijn vachtje. "Je moet wel drinken ventje!" Julia duwde met haar neus tegen het veulentje en hinnikte zacht. "Gaat het niet goed?" Meredith schrok op en zei:"Hij drinkt niet!" De veearts onderzocht de uier van Julia en zei:"Dan moet hij de fles hebben!"
"Tijd voor je fles!" Meredith opende de boxdeur en terwijl ze het hengstje de fles gaf droomde ze een beetje weg. "Ik noem je Lucky!" Lucky dronk zijn fles leeg en ging toen vermoeid in het stro liggne. Vertederd keek Meredith naar het veulen en zachtjes sloot ze even later de deur. "meredith, de bondscoach belde, of je terug belt." Meredith draaide met haar ogen en zei:"DAnke JAnna, ga ik meteen doen!" Markus, die aan de tafel papieren zat uit te zoeken glimlachte naar haar. "Ik moet Kurt bellen, wat zou hij van me moeten?" "Dat weet je alleen als je belt!" "Wat heb jij een lekker humeur vandaag zeg, tjongejonge!" Meredith schudde haar hoofd en ging met de telefoon in haar hand op de rand van de tafel zitten. "Kurt, ja, hoi, ik moest je terug bellen zei Janna?" Meredith speelde met haar ring en tekende rondjes en hartjes op het kladblok dat op tafel voor haar lag. "Ja, ok, hoelaat? Nee, niet Shutterfly, ik wil best een paar jonge paarden mee nemen, wie? Donnerlitchen en Souvenir? ik kijk wel, ja, ok, zal er zijn!" Toen ze opgehangen had keek ze Markus aan en lachte ze:"We gaan overmorgen naar Italië, ik moet de landenwedstrijd rijden!"