heej
ik heb weer een nieuw stukje af en ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden, persoonlijk vond ik het geloof ik wel iets minder dan het vorige
Voor een andere deur op de gang stoppen we, de jongen klopt drie keer en stapt naar binnen. Daar zit een meisje, heeft blonde krullen en ze kijkt een beetje bang, maar houd zich toch best goed vind ik. “Deze kunnen een hele behandeling gebruiken en doe geen domme dingen”, de jongen kijkt het meisje streng aan. “Natuurlijk niet, ik zal mijn best doen”, antwoord het meisje, de angst is niet uit haar ogen verdwenen, maar haar stem is rustig en kalm. De jongen en Ramon duwen ons de kamer in en lopen dan weg. Claudia en ik kijken het meisje vragend aan. “Ik neem aan dat jullie dit niet wouden”, zeg het meisje. “Nee, natuurlijk niet”, zeg ik nou een beetje verontwaardigd. “Oké, sorry maar ik moest het even checken, een enkele keer zijn er meiden die hier wel voor de lol komen, jullie zijn zeker gevallen voor zijn charmes?” “Ja”, zegt Claudia nu een beetje onzeker. “Oké, ik zal me dan maar even voorstellen, mijn naam is Berber, ik ben 17 jaar en net zo als jullie door ontvoering hier terecht gekomen.” Ze kijkt ons een voor een aan, verteld ze verder: “Jullie weten waarschijnlijk al dat jullie vanavond barvrouw moeten zijn?” Ik knik en ze verteld verder: “Omdat ik niet knap genoeg was hadden de jongens spijt van de ontvoering, toch wouden ze me niet vrijlaten, daarom moet ik nu zorgen voor dat jullie er vanavond fantastisch uitzien, zodat elke jongen als een baksteen voor jullie valt.” Ze kijkt ons ernstig aan en zegt: “Probeer geen domme dingen te doen, de jongens zijn goed voorbereid op elke ontsnapping die jullie proberen.” De angst kruipt bij omhoog en ik voel de rillingen over mijn rug gaan, en denk zal ik hier ooit nog uitkomen. “Dan zal ik nu maar beginnen met jullie klaar te maken voor de bardiensten, anders zijn we niet op tijd klaar”, zegt het meisje. Ik bekijk haar van top tot teen en zeg dan: “Ze vonden jou niet knap genoeg, maar je ziet er hartstikke leuk uit?” Het meisje kijkt me even bedenkelijk aan en zegt: “Oké, dan zal ik het jullie ook maar eerlijk vertellen”, ze zucht een keer diep en zegt: “Ik was een prachtig meisje, niet eigendunkherig bedoelt, maar dat vonden hun.” “Wie is hun?”, onderbreekt Claudia haar. “Oh sorry, ik bedoel Ramon en David.” “David, wie is David?”, vraag ik haar. “David is de jongen die jullie heeft ontvoerd, de knappe jongen van de twee.” Ik knik en ze verteld verder: “Dus David en Ramon wouden mij voor hun bardiensten, omdat ze mij knap vonden, jij zegt dat het nog steeds zo is en misschien heb je gelijk. Alleen David wil dat zijn meiden korte kleding dragen onder de bardiensten, daar trek je meer jongens mee aan.” Het meisje schut haar hoofd en gaat verder: “Ik heb me verschrikkelijk verzet tegen de jongens, wat later erg onverstandig bleek te zijn. Ik heb namelijk een ontsnappingspoging gedaan, Ramon heeft me toen ontdekt, hij heeft me naar mijn kamer gebracht en een ander meisje die het vrijwillig, deed heeft toen mijn bardienst overgenomen, maar daar gaat het niet om. Ramon is toen naar David gegaan en hem het hele verhaal vertelt, Ramon was helemaal door het lint. Hij is toen naar mijn kamer gekomen en op me gaan schelden, toen heb ik nog een brutale mond terug gegeven, wat ik beter niet had kunnen doen, maar ja ik ben nooit erg bang uitgevallen. Toen ik dat deed kreeg hij een verschrikkelijk woede aanval gekregen, hij heeft toen een mes getrokken en op me om gaan steken, ik heb mazzel gehad dat Ramon toen binnen kwam en David heeft gestopt. Eigenlijk was Ramon al te laat, want ik zat helemaal onder het bloed door alle steken van het mes,” langzaam trekt het meisje haar vest omhoog, er staan allemaal littekens op haar buik, “sindsdien ben ik nooit meer achter de bar geweest.” Ik heb roerloos zitten luisteren en Claudia die naast me staat ook, haar gezicht staat erg geschokt. Er valt een stilte, waarin niemand weet wat hij moet zeggen. “Ik moet jullie nu echt gaan klaarmaken anders komen we nooit op tijd klaar. In een razend tempo gaat ze bezig, we praten wat en we kunnen goed met elkaar opschieten. Ik vind het heerlijk om weer eens zo vertroeteld te worden en geniet met volle teugen.
Als we klaar zijn vind ik het ook jammer, maar we praten nog even gezellig met zijn drieën. Tot de jongens ons weer op komen halen met het grootste kabaal. De rust die ik had gekregen van al dat gezellige geklets was in 1 keer verdwenen. Claudia en ik werden de kamer uitgehaald. Dan begint David te praten: “Over een kwartiertje zullen de eerste klanten binnenkomen, ik breng jullie nu vast naar de club toe. Jij!.” Hij kijk me aan, ik schrik er zelfs een beetje van. “Jij gaat Claudia even alles leren wat ze moet weten als barkeeper, dus gewoon de dingen die ik jou ook de vorige keer heb geleerd. Ramon staat al bij de enige uitgang die er is, dus waag het niet om te ontsnappen. Ten eerste maak je het jezelf alleen maar moeilijker, ten tweede is het verspeelde energie. Hij kijkt ons boos aan, we knikken allebei even en dan brengt hij ons naar de club en gaat samen met Ramon bij de uitgang een sigaret roken. “Oké, ik zal je even vertellen wat we precies moeten doen.” Ik vertel Claudia alles wat de jongens mij verteld hebben over de dranken, wel was er een ding dat ik haar niet vertelde en dat was wat er op het briefje had gestaan. Precies wanneer ik klaar ben met alles aan haar uit te leggen gaat de muziek aan en kunnen we elkaar alleen nog verstaan door te schreeuwen. Het is allemaal wel bekende muziek, het nieuwe nummer van Madonna met Hang up bijvoorbeeld. Dan komen de eerste klanten binnen. Het zijn best leuke gozers zo te zien, vroeger was ik meteen met ze gaan vleien, maar het leek nu allemaal zo saai. Telkens als ik de kant van David op kijk zie ik dat hij me goed in de gaten houd, de moet om te gaan ontsnappen zakt me in de schoenen. Ik kijk opzij naar Claudia en zie aan haar gezicht dat zij dat ondertussen ook wel door heeft, maar ik heb niet zo heel veel tijd om daarop te letten, want het is hartstikke druk. Allemaal leuke en soms lelijke jongens komen naar onze bar en halen wat drankjes, het gaat allemaal makkelijk. Na een poosje weet ik precies waar welke fles staat. Ik kijk heel even naar David als ik alweer word geroepen door een klant, de jongen wijst zijn drankje aan en zo makkelijk als ik het nu doe ben ik zo klaar en zet het drankje voor hem neer. Wanneer ik me weer wil omdraaien om naar een volgende klant te gaan pakt hij mijn hand vast. Snel geef ik een ruk aan me hand, maar de jongen laat niet los. Ik draai me om naar de jongen en hij begint met een vleierige stem tegen mij te praten, ik snap er helemaal niks van, want ik spreek geen woord Grieks. Ondertussen kijk ik hulpeloos om me heen of er iemand is die me kan helpen, maar Claudia is de enige en die is zo druk bezig dat zij niets door heeft. Dan voel ik ineens de andere hand van de jongen op mijn gezicht, ik bedenk me geen moment en geef hem een keiharde klap in zijn gezicht. De jongen schrikt even van mij, want hier had hij niet op gerekend. Maar plots sleurt hij me over de bar en begint me zomaar te slaan. Nu heeft Claudia het wel door en schrikt zich kapot, ze kijkt hulpeloos om zich heen, ik kan nog net het woord knop uitbrengen. Gelijk heeft Claudia mij door en drukt op de rode knop. Eigenlijk meteen daarop volgen de uitsmijters en de jongen word eruit gegooid. Daar lig ik dan op de grond, tot ik voel dat iemand me optilt het is Ramon hij neemt me mee naar de gang. Daar laat hij me rustig tegen de muur zakken en dan vliegt de deur weer open nu is het David en zegt: “Gaat het een beetje?”, ik knik langzaam, terwijl David mij van top tot teen bekijkt. “Oké, dan kun je nu meteen weer terug achter de bar helpen, je hebt toch nog geen blauwe plekken. Alleen moet je make-up bijgewerkt worden” Ik kijk hem ongelovig aan, maar durf er niks tegenin te brengen. Als ik even later weer achter de bar sta, loopt Claudia naar me toe en vraagt hoe het gaat en of het wel verstandig is om gelijk weer achter de bar te gaan staan. Veel tijd hebben we niet, want de volgende jongens beginnen ongeduldig te worden. Gauw gaan we weer aan het werk, de avond loopt voor de rest goed. Eigenlijk had ik ook nog op de bar moeten dansen, maar David had ermee ingestemd dat, dat geen verstandig idee was nadat ik zo in elkaar was geslagen.
Als we s’avonds weer gezellig met zijn tweeën in onze kamer zitten, merk ik dat Claudia een beetje afwezig is. Na een poosje begin ik me zelfs een beetje zorgen te maken en vraag dus een beetje voorzichtig: “Claudia is er wat?” Ik zie Claudia even nadenkeen en ze zegt dan, ik heb een bekende gezien. “Wie heb je gezien?” vraag ik aarzelend. “Je ouders?” Ze had me namelijk wel eens verteld dat zij net als ik met haar ouders op vakantie hier naartoe was gegaan. Claudia schud langzaam haar hoofd. Mijn hart klopt in mijn keel zou deze persoon ons kunnen helpen? “Claudia wie was het dan?” dring ik een beetje aan. Dan zegt Claudia met een bibberstem: “Het was mijn …”
veel lees plezier
kus Jeltien